Wageningen UR: Teelt biodiesel 1 kilo CO2-emissie per liter

Koolzaad is energiegewas voor biodiesel

Als de emissie-berekeningen per geteelde hectare kloppen van de Feedprint-methode (2013) die Wageningen UR en Hans Blonk Consulting (Agrifootprint) ontwikkelden voor het Ministerie van LNV, dan veroorzaakt teelt van koolzaad 4 ton CO2-emissie per hectare, ongeveer 1 kilo CO2 per geteelde liter biodiesel, de helft van gewone diesel uit de pomp.

Als je die koolzaad zou telen voor bio-brandstof/’groene’ energie, in plaats van voor veevoer.(waarvoor de getallen zijn berekend)En die liter ‘groene’ energie, Renewables zoals ze heten, die steek je net zo goed in de brand als een liter ‘gewone’ benzine of diesel.

Netto is biodiesel dus veel schadelijker, omdat je allerlei waardevolle grondstoffen, kunstmest, water en land verbruikt om iets in de brand te kunnen steken voor Europese klimaat-doelen uit de Renewable Energy Directive (2009)

Wanneer de rekenmethode van Feedprint klopt, dan moeten vergelijkbare waarden van tonnen CO2/per hectare ook gelden als je een hectare mais voor biobrandstof verbouwt of zelfs (Franse) tarwe (pond CO2 per kilo).

De bewuste tabel hier geciteerd via screenshot op  blz 78

Tenzij de Feedprint-methode van Hans Blonk en Wageningen UR dus niet klopt. Maar daar gaat onze overheid (Ministerie Economische Zaken) dus niet van uit. Want ze betaalden Blonk zelf om deze getallen te produceren.

Sterker nog, Blonk mag zijn methode in alle LNV-rapporten over ‘duurzame’ doelen in de veehouderij als maatgevend presenteren. Zoals in de “Monitoring Verduurzaming Veehouderij 1.0′ (2017). Daarbij is ‘duurzaam’ vooral tot CO2 versmald, het onmisbare groeikasgas dat plantengroei mogelijk maakt.

Het rapport waar je in tabel 58 op blz 78 de getallen vindt

Is het voor veevoer, dan wel ‘CO2-emissie’, maar voor biobrandstof niet
Dan is het wel opvallend, dat het andere overheids-loket, het Ministerie van Milieu (I/M) dus die CO2-productie per hectare voor de teelt van brandstofgewassen als koolzaad, mais en zelfs tarwe NIET meerekent, wanneer het geen veevoer heet maar biobrandstof.

Zie hier onder.

Als de CO2-emissie bij teelt van veevoer en menselijk voedsel WEL meetelt, waarom dan niet voor biobrandstof? Koolzaad is koolzaad. Volgens de website ‘CO2-Emissiefactoren‘ van het Ministerie van I/M en Milieucentraal geeft de stook van geteelde biobrandstof als koolzaad, mais en tarwe 0 emissie.

Zie maar hieronder, ze rekenen geen CO2-emissie voor biodiesel, blanco ruimtes. Omdat ze de CO2-afdruk van de teelt via landgebruik gewoon domweg niet meerekenen. Maar waarom zou je bij teelt van gewas voor veevoer WEL de CO2-productie per hectare meerekenen, en bij biobrandstof NIET?

Dat is uitsluitend een politieke keuze die dus niets met ‘het klimaat’ te maken heeft. Zie hieronder, bij alles dat ‘bio’ heet is kg CO2/eenheid leeg gelaten, of nagenoeg op NUL gezet (alleen beetje energie voor productie ‘bio’ is verrekend

Bron: de website van onze leugenachtige en corrupte overheid CO2-emisssiefactoren.nl (Ministerie van Milieu + Milieucentraal)

Een kilo CO2 voor teelt liter biodiesel 
Je kunt die schatting van 4 ton per hectare afleiden van de tabel 58 op bladzijde 78 van het Feedprint-rapport uit 2013 (waarin ze de methode zo ondoorzichtig mogelijk uitleggen). Je zou 3,7 ton CO2-emissie per hectare veroorzaken voor de teelt van de koolzaad-olie, en nog eens 327 kilo per hectare vanwege zogenaamde ‘Land Use Change Emissions’. (LUC)

Dus dik 4 ton CO2-emissie (op papier) per hectare. Corrigeer mij vooral, als ik een rekenfout maak. Maar volgens mij klopt het.

Bedrijf uit Wolvega krijgt ongetwijfeld klimaat-subsidie hiervoor

Dan heb je nog niet de extra emissies berekend om die kilo koolzaad tot biodiesel te verwerken.

Maar daar krijg je een indruk van bij Solar Oil Systems uit Wolvega.Die noemen een opbrengst van 4500 kg per hectare (700 meer dan de Duitse Feedprint-koolzaad) en stellen dat je voor verwerking van dat koolzaad tot biodiesel nog eens 147 liter diesel (equivalenten in energie) nodig hebt.  Zo zou je dan 3700 diesel-equivalenten uit een hectare halen.

Dus omgerekend kom je dan – met meerekenen van CO2 uit ‘landgebruik en productie’- als nog op 1 kilo CO2 per liter verstookte biodiesel. En dan moet je het dus nog in de brand steken, zodat de CO2 direct weer in de atmosfeer komt.

Bij Wommels met koolzaad/mosterdzaad-bermbeplanting

Groenwassen hyper-intensivering landbouw = Feedprint & Footprint
Het Feedprint-rapport richt zich op de CO2-last van ‘veevoer’. Maar of je koolzaad nu teelt voor veevoer of bio-energie maakt natuurlijk niet uit, tenzij het je doel is om veevoer WEL in kwaad klimaat-daglicht te zetten en biobrandstof niet. De CO2-voetafdruk moet dan het zelfde zijn, en toon aub graag bewijs van mijn ongelijk.

Bron, Wageningen UR 2013 Feedprint: Dit zit allemaal in de CO2-afdruk van teelt verwerkt, vooral mest rekenen ze ook mee, transport speelt verwaarloosbare rol op totaal, Land Use (LULUC) telt zwaar mee

In die CO2-strafpunten van de Feedprint (en de Agrifoodprint) zitten allerlei indirecte aannames over CO2-equivalent van bijvoorbeeld mestgebruik op land. Transport lijkt maar een klein onderdeel uit te maken, 17 kilo per hectare.

Feedprint werd door Wageningen UR voor het Ministerie van LNV ontwikkeld, om hyper-intensivering van de landbouw groen te wassen, door ‘milieu’ tot ‘CO2’-equivalent te versmallen. Althans: dat is de belangrijkste consequentie van hun rekenmethode.

Van Hans Blonk-Consulting. Bij voedsel is ‘land use change’ plots WEL belangrijk, maar bij biofuels tellen ze het niet mee in totale emissie

Het groen wassen van hyper-intensivering doen ze door een CO2-jasje te breien rond de -vrijdag besproken- CO2-voetafdruk per kilo veevoer. Ze delen namelijk CO2-strafpunten uit, die sterk afhankelijk zijn van de opbrengst per hectare van een gewas.

Hoe hoger de opbrengst van een (voedsel)gewas per hectare, hoe lager het aantal CO2-strafpunten.  Dus hoe ‘beter voor het milieu’ je lijkt. Dat komt bijvoorbeeld doordat Blonk, Vellinga cs per hectare een CO2-schuld toekennen uit LUC (veranderd landgebruik) van 1180 kg per hectare: dat is een theoretisch gemiddelde van CO2 die door ‘landgebruik-verandering’ (LUC) wordt toegekend.

Wanneer je een bos zou kappen voor een stuk landbouwgrond, stelt men dat daarbij CO2 vrij komt,  ook als je geen bos kapt. (de methode zit vol inconsistenties, kom ik in ander artikel op terug: waar het hier om draait, als het bij veevoer wel van belang is, waarom bij biofuels dan niet)

Hoe meer ton gewas je dus per hectare teelt, hoe lichter die vaste CO2-straf meetelt. En wanneer je uit minder voedsel-gewas meer melk krijgt, evenzo.

De doelen voor boeren met grote inbreng van Blonk en zijn Agrifootprint-adepten. Het Ministerie van EZ is in dit geval nu weer LNV

Onze overheid (RVO) gebruikt die Feedprint in een rapport uit 2017 als onderbouwing voor de Duurzame Doelen van de landbouwsector. Zo wil onze leugenachtige en corrupte overheid in hoofdstuk 2 uit naam van ‘het Klimaat’ (doel 2 van 15) de boerenstand bewegen tot verdere intensivering. Tegelijk moet ‘de biodiversiteit’ dan verder omhoog, wat dat ook zijn moge…

Hier zie je hoe met de Feedprint-methode een milieuwinst wordt geclaimd, die louter ‘minder koe met minder hectare’ is

Een reeds geclaimd ‘succes’ in dat rapport is dat men sinds 1990 de hoeveelheid CO2 per kilo eiwit zo sterk terugbracht. Oftwel: hyper-intensivering is hier enorm geslaagd. Concreet betekent die (papieren) klimaatwinst dus: meer uit minder koeien persen en meer uit je hectare.

Oftewel: ‘efficiency’ staat gelijk aan ‘groen’ bij onze leugenachtige corrupte overheid.

Want die CO2-winst die Blonk Consulting met Wageningen UR berekende, staat weer los van de CO2-emissies voor de landbouw die de overheid aan het IPCC doorgeeft. Die bestaan- zoals eergisteren beschreven- uit methaan (enteric fermentation, koeienscheten), CO2 uit veenweides en methaan uit mest, zie hieronder.

De geclaimde daling in emissie (van 25 naar 19Mton)  is daar volledig toe te schrijven aan inkrimping van de veestapel met ruim 1 miljoen koeien.

Bron: emissierapportage RIVM 2018

50 procent ‘groene’ energie uit ‘biofuels’/houtpellets
Dat betekent dus dat onze leugenachtige en corrupte overheid/de milieubeweging geen SDE+ klimaat-subsidies kan uitdelen voor biobrandstof, omdat die alles behalve klimaatneutraal zijn.

Want wat anders dan ‘land use change’ met bijbehorende CO2-emissie is het kappen van bos, voor de houtpellets die 50 procent van de ‘groene’ energie-doelen vullen van onze Nederlandse overheid?

En dan tel je dus de directe emissies van biodbrandstof-verbranding nog niet mee.

Koolzaad, een energiegewas dat je met eindige grondstoffen moet voeden

Terwijl de helft van alle van de klimaat-miljarden uit het Energieakkoord nu deze vorm van ‘groene’ energie steunen.

Nu overigens bij ons niet zozeer uit bio-gewassen, maar vooral voor de stook van bos uit Amerika: onze overheid (RVO 2014) stelt bijvoorbeeld dat alleen al in Europa in 2020 bijna 60 miljoen ton aan bos verbrand zal worden, dat is ‘groen’, voor ‘het klimaat’.

Uit RVO-rapport 2014: is deze boskap voor biofuels dan geen ‘Land Use Change’ die in CO2 omgerekend moet?

Het zojuist aangehaalde RVO-rapport stelt dat Nederland juist in die bio-energiemarkt een grotere rol wil spelen. Bijvoorbeeld om de teelt van suikerriet aan te moedigen, dat de Brazilianen nu al massaal als bio-ethanol in de tank doen.

Maar waarom moet je dan wel dramatisch doen over sojateelt voor veevoer, waar dat regenwoud voor sneuvelen zou. Maar NIET wanneer je uit wildernis in Brazilie intensieve landbouwgrond reserveert voor biobrandstof-gewassen?

OF CO2-emissie uit Land Use Change tel je niet mee, OF je telt het WEL mee. Je telt het niet alleen mee, als je dat zo even uitkomt. Als je het voor landbouw bij voedsel-productie ook NIET hoeft mee te tellen: dan kun je ook direct 4-5 Megaton CO2 aan landbouw-emissies schrappen (Agricultural Soil)

One Reply to “Wageningen UR: Teelt biodiesel 1 kilo CO2-emissie per liter”

  1. Ik heb grote moeite te accepteren dat een gas, CO2, dat voorkomt in de atmosfeer ca 0,04 procent zoveel negatieve invloed kan hebben op het klimaat. Als we durven te erkennen dat CO2 een hoax is zijn we op slag uit de zorgen. Goede veilige Thorium centrales bouwen en de windmolens verwerken tot schroot.
    Al plant je het hele land vol met windmolens dan nog is het bij lange na niet genoeg om ons land aan de gang te houden. Als we elektriciteit gaan opwekken met Thorium centrales kunnen we de overblijvende olie gebruiken als smeermiddel voor de machines en dat is recyclebaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *