The Comedy of the Commons, 50 jaar groene ‘tragedie’

Als het niet voldoende regent, kan een boer besluiten tot irrigeren.

Met de Klimaatwet op 7 juli, realiseert Nederland de eco-dictatuur die Garrett Hardin exact 50 jaar terug bepleitte in zijn ‘Tragedy of the Commons’-essay: een hek rond 17 miljoen klimaat-melkkoeien in gemeenschappelijke weidegronden.

Hardin’s 50 jaar oude ‘oplossing’ nu realiteit met De Klimaatwet. Coercion = Dwang, dictatuur

Wij Human Resources worden dan geprivatiseerd en beprijsd, komen in privaat eigendom van Hans de Boer zijn VNO-NCW, Unilever van Paul Polman en World Economic Forum-lieden, waar Mark Rutte ongetwijfeld een baantje bij zal scoren.

Iedere resterende dag van onze individuele vrijheid daarom aandacht voor de onderliggende ideologie: waar komt deze vandaan? Zonder Hardin kun je milieu-denken en haar ‘oplossingen’ niet goed begrijpen.

Met Hardin’s ‘Tragedie van gemeenschappelijke weidegronden’ en voorgestelde oplossingen, kun je veel meer patronen herkennen in uitspraken en beleid. Van visquota tot beprijzing van water, bodem en atmosfeer: alles ademt Hardin.

Koeien in een ‘Enclosure’, omheining in privaat eigendom

De ecoloog Hardin schreef 13 december 1968 in Science het meest geciteerde artikel uit de moderne milieugeschiedenis, de ‘Tragedie van gemeenschappelijke weidegronden’ (Tragedy of the Commons, The Commons vertaal je in Middel-Nederlands als ‘De Meent’).

De wijze waarop Middeleeuwse veehouders (soms) op gemeenschappelijke weidegronden hun vee hoeden, dat werd een belangrijke basis van denken over milieu en economie.

De Club van Rome borduurde daar 3 jaar later op voort met haar begrenzings-denken aan vrije groei.

Hardin’s artikel: zijn ‘oplossing: ‘Coercion ( = overheids-dwang) mutually agreed upon’ verwoordt de geest van de Klimaatwet: een dictatuur

Basis-gedachte van Hardin: vrije individuen ruïneren het collectief. Dus moeten we uit naam van ‘De Planeet’ een dictatuur instellen die geboortebeperking/CO2 (onze uitgeademde lucht) afdwingt.

Garrett Hardin 13 december 1968

De Meent werd metafoor voor de hele aarde, haar lucht, visbestanden, grondstoffen en mensen-geboortes, die binnen ‘harde grenzen’ van ‘draagkracht’ zouden moeten blijven.

Het vee dat hekken en omheiningen nodig had, dat waren de mensen bij Hardin. Want hij maakte zich net als George Bush (CIA-directeur, later president) en de regerende Amerikaanse families zorgen over ‘De Overbevolking’.

Dus werd zijn artikel en oplossingsrichting (begrenzing) in 1968 gehyped via CIA-gecontroleerde media, net als ‘The Population Bomb’ van ecoloog Paul Ehrlich. (geleend van Hugh Everett Moore’s gelijknamige essay The Population Bomb uit 1954)

…50 jaar na Hardin’s gejeremieer over ‘overbevolking’ in 1 van de dichtst bevolkte landen op aarde, Nederland

Uit de probleemstelling van Hardin – vrijheid van het individu, ruineert het collectief- daar komen ook alle ‘oplossingen’ voort sinds 1968. Belangrijkste gemeenschappelijke kenmerk van Hardin’s oplossings-richting is BEGRENZING (enclosures):

  • De privatisering van de publieke ruimte.
  • En daaruit komt voort: Economisering/beprijzen van voorheen publieke/openbare goederen als water, regen, aarde, natuur (zie mijn verhaal over Natural Capital), tariefmuren tegen het plebs

Dat is de filosofie achter 2030 Agenda/Agenda 21 van de Verenigde Nazi’s en Hugo von Meijenfeldt (Ministerie van Belangenbehartiging Multinationals, BuZa).

‘Beprijzingen’ van ‘gemeenschappelijk goed’ zijn de ‘enclosures’, de hekken rond de weidegrond uit het artikel van Hardin.

Mondiale managers, wetenschappelijke conferentie-nageboortes, de UNEP, de High Level Panel of Eminent Persons cs de private eigenaren/boeren die op mondiale schaal efficiënter gebruik van ‘The Commons’ zouden afdwingen.

Fosfaat emitterende ‘teveel’-pinken die ‘afgevoerd’ moeten om aan het nationale plafond te voldoen van Fosfaatregulering 2017

Hardin’s oplossingsrichting vinden we ook terug in het UNCLOS-oceanenverdrag. OP basis daarvan ontstonden Economisch Exclusieve Zones voor landen, om controle te krijgen over de hulpbronnen in ‘hun’ zee. Dat ‘freeriders’ niet de hulpbronnen ongelimiteerd weghalen.

Het systeem van verhandelbare vis-quota is op de ‘Tragedy of the Commons’ gebaseerd.

Maar ook de gedachte van CO2-beprijzing via emissiehandel, fosfaatbeprijzing en mesthandel. En het economiseren van ‘biodiversiteit’, wat ze nu ‘natuurlijk kapitaal’ noemen komt daar ook nog bij.

‘Als iedereen dat doet’…
Hardin’s basis-idee is dat op een gemeenschappelijke weidegrond, het voor een individuele veehouder loont om steeds een stuk vee toe te voegen. Maar wanneer iedereen dat doet- de angst die iedere overheidsregel rechtvaardigt- ruineert de individuele vrijheid het collectief door overbegrazing.

Het staat ook bekend als Zero Sum Game.

Zijn slagzin ‘vrijheid voor het individu, ruïneert het collectief’ is de basis-gedachte van het ecofascisme van Donald Pols (Milieudefensie). Maar ook van ‘duurzaam’-consultant Jan Paul van Soest.

Ontleend aan Garrett Hardin, het bedrijf van ‘duurzaam’-consultant Jan Paul van S.

Van Soest zijn bedrijf ‘De Gemeynt’ is zelfs naar het artikel van Hardin vernoemd, de gemeenschappelijke weidegrond. (Tragedie van de Meent)

Ook naar Hardin’s Tragedy vernoemd is ‘Commonland’ van ex-IUCN-directeur en ecofascist Willem Ferwerda. Dat is een initiatief dat met beroep op CO2 beslag wil leggen op veenweidegronden.

Economisering van de openbare ruimte: Commonland van ecofascist Willem Ferwerda/John Loudon

Dat doet Ferwerda met steun van de adelijke familie Loudon. Dat waren vrienden van Prins Bernhard en bankier David Rockefeller. John Loudon was Shell-CEO  en werd WWF-voorzitter, nadat Bernhard moest aftreden vanwege de Lockheed-affaire.

Loudon was eerste voorzitter van de adviesraad van Rockefeller-bank JP Morgan Chase (toen Manhattan Chase, bank van de Verenigde Naties) van David Rockefeller.

Nu neemt Tony Blair die rol in bij JP Morgan Chase voor 2 miljoen pond per jaar, met oa Kofi Annan.

Terwijl Blair zijn ‘conservatieve’ opvolger David Cameron voorzitter werd van het VN-High Level Panel of Eminent persons: de entiteit met oa Paul Polman (Unilever) die ‘de wereld’ voor de Verenigde Nazi’s gaat ‘managen’ als ‘commons’ die ‘enclosures’ gebruiken.

Uit die hoek komt dus ook die klimaatwet. Laat bladen voor VVD-stemvee als Elsevier maar schieten op Jesse Klaver. Die krullebol is niet verantwoordelijk hiervoor.

…2/3de verdwenen insecten teisteren de pinken de hele dag, zodat ze de hele dag moeten staart-zwaaien en kop-schudden

De metafoor van de commons haalde (selectieve) inspiratie uit historie van gemeenschappelijke (bos)weides.

Zulke ‘commons’ vind je nog steeds in het Westen in New Forest, Zuid Engeland, bij wijze van folklore. Dat mensen daar hun paarden loslaten in het graas-seizoen, die ze tegen de winter weer als cowboys terug naar het winterverblijf brengen.

In werkelijkheid had je even goed bosweide-systemen waar dorpelingen hun biggen de eikels lieten vreten, die eeuwen en nog eens eeuwenlang bestonden: is dat niet ‘duurzaam’?

Haagbeuk in Urwald Hasbruch, 1 van de weinige snippertjes ‘Urwald’ in Duitsland, restant van vroegere ‘bosweide’, gemeenschappelijke weide

Urwald Hasbruch in Duitsland is nog een voorbeeld van gemeenschappelijke weidegronden: hoezo ‘tragedie’?

Het systeem van Brinken en Potstallen op gemeenschappelijke schapen-heidegronden van arme zandgronden van het land, dat hield ook eeuwen stand. Nu heet die paarse heide ‘waardevolle natuur’. Tragedie van de meent?

Volgens de milieu-bureaucratie zijn dit ‘naar de slacht af te voeren fosfaat-emissiepuntbronnen’

Commons lijken Common Sense
Hardin’s idee lijkt zo common sense– economie, of je nu tegen ‘overbevissing’ aanloopt of kaalkap van bossen. Geen wonder dat zijn essay zo populair werd, zo te denken. En om vanuit die probleemstellingen je ‘oplossing’ aan te bieden.

Als je mensen en ondernemingen maar vrij laat, dan gaan ze voor eigen maximale winst. Die kijk op mensen en economie is de basis van de hele milieu-beweging. En ook de ‘oplossingen’ die de milieubeweging aanbiedt is op dit nihilistisch-economistische mensbeeld gebaseerd.

Het resultaat: alles zo duur mogelijk maken, zodat alleen een elite er nog bij kan.

Dus zijn er zogenaamde ‘enclosures’ nodig, hekken rond gemeenschappelijke en openbare hulpbronnen met een manager er bij. De Klimaatwet is de ultieme ‘enclosure’: een hek rond je bewegingsvrijheid, uitgedrukt in CO2. Je bewegingsvrijheid moet gehalveerd voor 2030, zo wil die Klimaatwet.

Glanzende grasmat bij Eese, op vroegere heidegrond. De arme zandgronden dienden eeuwenlang als ‘Meent’, gemeeenschappelijke weide. Dat ging eeuwenlang relatief goed….Hoezo ‘duurzaam’?

De hyper-privatiseringsgolf van de jaren ’90 is op die Enclosures-gedachte gebaseerd van Hardin, dat publiek eigendom beter in private handen af is. Daarom maken ze ook drinkwater straks giga-duur. Nu maken ze eerst energie gigaduur.

Die hyper-privatisering ging gelijk op met de hyper-bureaucratisering van het leven, Die steeds opdringeriger overheid kun je ook rechtvaardigen vanuit Hardin’s denken in harde fysieke ‘grenzen’.

= in geest van Garret Hardin, en de geest van De Klimaatwet. Dit wordt Mark Rutte zijn nieuwe werkgever.

Niet voor niets werd het World Economic Forum mede-opgericht door Maurice Strong, en ondersteund door Prins ‘Bilderberg’ Bernhard. Die wereldsocialist Strong was tegelijk secretaris-generaal was van de Rio-conferentie van 1992 (tweede Earth Summit).

Aan die ‘aarde’-top- en dus aan de zakenkliek rond Bernhard/Rockefeller cs- danken we alle huidige klimaat-beleid. Dat forum voor multinational-piraten en bankiers is nu reuze-fanatiek met ‘het klimaat’, in de geest van Garrett ‘Gij Zijt Teveel’ Hardin.

Met instelling van De Post 2015 development Agenda door oa Paul Polman is Davos nu de drijvende kracht achter klimaat, en officiele internationale club. Rutte’s nieuwe werkgever, en nu al opdrachtgever.

Dus Strong maakte zich zowel sterk voor Multinational-almacht als voor Overheids-almacht.Hyper-privatisering en bureaucratisering zijn 2 kanten van de zelfde economistische visie op mensen.

Niet voor niets begint ECO-loog en ECO-noom met de zelfde stam.

De hele dag geteisterd door bureau-vliegen

VVD’ers geloven in ‘De tucht’ van ‘de markt’ die kapitaal en hulpbronnen het meest efficient verdeelt. ‘DE’ Markt bestaat niet, behalve in economen-tekstboekjes.

Groen Links gelooft in de tucht van De Staat voor dat zelfde doel. Wat is ‘De Markt’ anders dan Darwin? En wat is ‘De Staat’ anders dan Darwin met Democratisch vernis?

Of je nu in dienst werkt van een multinational die zich via overheden toegang tot alle hulpbronnen verschaft. Of van een logge overheid, die via een 1-2-tje met multinationals op zoek is naar belasting-maximalisatie: zoek de verschillen…VVD en Groen Links kunnen elkaar dan ook feilloos vinden, met iets ander proza.

Beide zijn uit op je geld. Beide zien je niet als mens, maar economisch kapitaalgoed.En in die zeer beperkte, bijna nihilistische kijk op mens en natuur zit nu juist de zwakte van Hardin’s betoog.

Methaan uitstotende potentiele overtreders van de Nitraatrichtlijn uit het Zesde Kaderprogramma

Ook common sense: als die tragedie van de meent zo’n keiharde economische wet zou zijn, dan had je in het Westen niet 1000 jaar of langer (duurzaam: iemand?) een relatief stabiele agrarische samenleving kunnen hebben. Vele Friese dorpjes zijn al 1000 jaar oud geworden zonder Unilever en hun Paul Polman.

Denk je zo beperkt als Hardin, dan veronderstel je dat vrije gebruikers van een gemeenschappelijk goed nooit in staat waren onderling afspraken te maken. Dat ze allemaal langs elkaar leefde, nooit een praatje maakten.

Het feit dat vrije mensen eeuwenlang zonder giga-bureaucratie en Unilever konden leven, zou al relativering moeten zijn bij die veronderstelling.

  • Wanneer je dus veronderstelt, dat de instelling van een klimaat-dictatuur ‘het probleem’ fixt via een technische benadering (even draaien aan de CO2-thermostaat), leun je op een enorme vooronderstelling. Wie zegt dat dit de beste oplossing is op basis van de beste analyse? Dat er geen alternatief is?

Zijn er geen hoopgevender oplossingen dan almaar meer Globalisering en Technocratisering?

Tegelijk ontzie je misschien een veel groter probleem: doorgeslagen Globalisme, technocratisering en Economisme. Centrale planning via een technische fix als enige oplossings-richting ( = Europese Commissie). Alles is in geld uit te drukken of met geld op te lossen. Sterker nog, wat je niet in geld kunt meten, dat zou zelfs niet bestaan.

En dus krijg je een maatschappij waarin men doet alsof menselijkheid niet bestaat, identiteit, begrensdheid.

De Polmannetjes van deze wereld, de Wijfelsen en Mulders, ze vinden dat er maar 1 ontwikkelrichting voor de wereld is. Meer uitholling van natie-staten, vernietiging van regionale identiteiten. Hun Ministerie voor Multinationals (Buitenlandse Zaken) met haar One World predikt dat ook.

Bij die wereldvisie en die geest van Economisme, kun je ook maar met 1 ‘oplossing’ komen: het instellen van een technocratische dictatuur, de wereld even ‘managen’ alsof je in de boardroom zit. ‘Goederen’ even ‘beprijzen’, en Human Resources, menselijke grondstoffen zijn gewoon ‘goederen’.

Een aardappelveld in bloei met Steggerda op de achtergrond

Je zou ook een menselijker alternatief kunnen bepleiten…. Want ook bestuurlijk ga je al uit van joekels van aannames, als je topdown even het klimaat fixt:

1. Wallstreet/The City-sprinkhanen als drijvende kracht achter vergrootschaliging (via ‘filantropische’ stichtingen en milieuclubs) met EU-Bureaucraten zijn meer gerechtigd om over onze visserij en boerenstand en nu dus burgerij te beslissen dan zij zelf.

  • Consequentie; ze hollen visserij-gemeenschappen uit, knijpen boeren uit met milieuregels, maken 90 procent van de bevolking armer ten gunste van zichzelf. Zodat alleen de grote efficiency-jongens over blijven, die ‘assets’ die voor kapitaal-maximalisatie gaan, die ze dan kunnen ‘managen’.

2. Een dictatoriale overheid die aan de thermostaat van de aarde draait met CO2 beleid.

  • Is de slechtste onderneming uit de geschiedenis van Nederland, de Overheid met haar in 10 jaar verdubbelde staats-schuld van 500 miljard euro, de meest doelmatige partij om een klimaat-vraagstuk op te lossen?

Er zijn vast hoopgevender manieren dan een dictatuur

Stel je voor dat je een probleem hebt dat om oplossing vraagt, en je zoekt daar een geschikte partij voor. Zou je dan een bedrijf kiezen wiens management dat bedrijf voor 500 miljard euro in het rood liet staan?

Zodat ze ieder jaar alleen al 12 miljard euro rente over die schuld moeten betalen aan bankiers en handelaren in staats-obligaties?

Zou je bij opstarten van een bedrijf met een bank in zee gaan die zoveel schulden had? Bij De Klimaatwet is de basis-gedachte van wel; dat je het Hedgefund van Mark Rutte uitkiest om op technische wijze je ‘probleem’ te fixen voor 2030.

Fosfaat-emitterende potentiele overtreders van de Nitraatrichtlijn uit het Zesde Kaderprogramma

Het alternatief is:  vrije boeren, vissers, mensen, ondernemers, creatieve mensen die de lokale situatie kennen.  Zodra je maar 1 benadering van mens en natuur toestaat ergens in een boardroom uitgedokterd. Of die benadering nu technisch is of economisch, loop je dus het gevaar de plank steeds heel nauwkeurig mis te slaan.

  • Liefde voor Theorie is de wortel van alle kwaad.

Als 50 jaar denken als Hardin geen oplossing bracht, en we dus tot drastische maatregelene als een dictatuur moeten overgaan: was denken als Hardin dan misschien niet deel van het probleem?

En ging er zonder Hardin’s manier van denken juist niet al eeuwen ontzettend veel gewoon goed, zonder dat er enige managers aan te pas kwamen? Wie fokte deze koeien, waren dat managers in Davos of boeren?

De hele dag door ambtenaren/bureauvliegen geteisterd worden….voor het klimaat.

Dus kunnen we niet beter spreken van de Comedy of the Commons, een Tragedie-Komedie van de Meent. De zoveelste variatie op menselijk falen, maar nu in Groen Bankiers-jasje.

Wat de milieuclubs, milieubureaucraten en multinationals als ‘De Endlosung’ van hun fantoom-problematiek zien, leidt altijd tot een probleem dat groter is dan hetgeen men zei te bestrijden.

Zijn pogingen om via centralisme, technocratie en dwang een ‘wetenschappelijk bewezen’ probleem- van eugenetica tot klimaat- op te lossen niet steeds op een tragedie uitgelopen?

De komende jaren zullen we die averechtse werking als bureaucratische komedie bezien. Wat het weer betreft: het is zo helemaal perfect, prachtig zomerweer. Niets meer aan verbeteren…

Als roepende in de media-woestijn word je wel dorstig, maar goed: biertje er bij en genieten van de laatste 6 dagen in een democratie.

2 Replies to “The Comedy of the Commons, 50 jaar groene ‘tragedie’”

  1. Over Harding:
    Harding viewed the human species as just another biological entity, yet one with some special features that allowed it to grow nearly unchecked. Ultimately, Hardin believed that the world would have to control its human population growth. The globe itself was the ultimate commons, and adding billions more people would tax its limited resources. His support for many controversial measures came from a deep-seated skepticism that the human population could go on growing at its past rates forever, and he took great pains to prove his convictions.
    Ook zegt hij: “A finite world can support only a finite population; therefore, population growth must eventually equal zero.” maar ook: “Exponential growth is kept under control by misery.”

    Tja. Ook in de boeken van Piet Vroon werd de materie van ongeremde groei bekeken. Piet dacht dat de groei van een populatie niet ongeremd was. Als je de natuur laat gaan, dan regelt de natuur het zelf wel.
    Als men nu trouwens de wereldbevolking op Australië zou plaatsen, dan hebben ze allemaal de ruimte om een huis met tuin te hebben. Raar hè? (Ja, meegenomen dat het niet allemaal bewoonbaar is, het gaat om het idee)

    Ik denk dat het domste wat je kunt doen is het wel zelf wel even regelen. De natuur laat zich volgens mij namelijk niet dwingen en naar de hand zetten. Het meest wijze wat een mens kan doen is . . . helemaal niets.
    Ja, natuurlijk zou de mens geen grote werken moeten maken. Dat is tegennatuurlijk. Ik denk aan energiecentrales, het razendsnel opmaken van natuurlijke bronnen, gigantisch veel vergiften maken, vaccinaties inspuiten en nog veel andere zeer onnatuurlijke dingen doen.
    Zo krijgt de natuur natuurlijk nooit de kans om te stabiliseren. Als je helemaal niets doet dan vind ik dat dus het beste. Trouwens, dat vind IK niet, dat is mijn conclusie uit mijn kennis. (Anders krijg ik de schuld ;)) Gewoon de hele dag op je gat zitten verbruikt bijna geen energie. Dan hoef je erg weinig te eten, te reizen, te vervuilen.

    We zitten nu wellicht met een dubbele moraal: de fabrikanten maken allemaal zoveel mogelijk onnodige troep en beheksen je om dat te kopen, de regeringen maken onnodig veel ellende (oorlogen enzo) en men wil het ene gat dichten met het andere, ze verslepen massale bevolkingen, enzovoort, enzovoort.
    Dat gaat natuurlijk eigenlijk niet.

    Zijn financier Charlie Munger: “The iron rule of nature is: You get what you reward for. If you want ants to come, you put sugar on the floor.”

    Goed. Een multimiljonair die de wereld beroofd heeft van gigantisch veel menselijke energie (want dat is rijkdom in mijn ogen, nemen van de armen), die weet het allemaal zo goed en steunt daarom zijn pupil.

    Die Charlie is niet dom natuurlijk, maar rijkdom geeft nog geen wijsheid, ook al zegt hij ‘slimme’ dingen; “I paid no attention to the territorial boundaries of academic disciplines and I just grabbed all the big ideas that I could.” en “It is remarkable how much long-term advantage people like us have gotten by trying to be consistently not stupid, instead of trying to be very intelligent.”

    Maar . . . wat nu als er een andere agenda is. Een complot misschien? Tja, dan klopt het allemaal al helemaal niet meer, of juist wel. . . Dan is er ONWIL. Perverse manipulatie is er dan. Erg hè? Goh. Het is me wat.

    Als men een probleem werkelijk wil oplossen, dan moeten alle argumenten zeer duidelijk zijn, anders is het dweilen met de kraan open. En die argumenten zijn er wellicht niet allemaal, of misschien niet helemaal goed zichtbaar, verborgen misschien. Dus de analyse zal dan kunnen falen. Er zijn wel aanwijzingen welke argumenten er verborgen kunnen zijn. Daarvoor bestudeert men zeer goed de geschiedenis, in zoverre die niet vervalst is dan. Maar met goed zoeken wordt de wereldpolitiek misschien wat duidelijker en dus ook de verborgen variabelen die niet meteen worden meegenomen in de analyse. De logica is daarin (ook) een goede raadgever.
    Maar wie betaalt, die bepaalt. Dus dat schiet niet op hè?
    Als je zakenjongens (of geboren leugenaars, zoals nou ja, sommigen) de ethiek laat bepalen, wacht je dan maar! Dat hoeft niet meteen goed te zijn voor ieder en een.

    (Ik zou soms) wel willen vloeken en tieren over zoveel (vaak gespeelde) domheid en perverse onrechtvaardigheid. Maar dat doe ik maar niet.)

    Daarom is wat ons rest maar rust. Men kan zoveel verdwaalde zielen toch nooit bereiken. De hogere macht chanteert misschien de lagere macht. Laat die elkander maar bezighouden. Hopelijk zijn ze erg druk daarmee.

    En betalen moeten we toch wel.
    In de tijd van Jezus was het nog 10%.

    Gegroet.

Laat een reactie achter aan Raphaël Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *