2030, George Orwell in de Polder (3)

Zie tekst plaatje 1 en het motto van Karl Marx: Valt iets op? Een overeenkomst? Neeuhhh….:-)

In de vorige aflevering lazen we hoe onze held Willem Smit, partijlid van De Klimaatsocialistische Partij (Klimsoc), werkzaam bij het Ministerie van Klimaat een onrechtmatige daad beging. Het is april 2030. Smit kocht een papieren dagboek zonder CO2-label op de Shariamarkt van Climate Smart Resilient City Den Haag. In 2030 vindt legale communicatie enkel nog digitaal plaats via het 5G-Smartweb van De Klimaatheilstaat.

Op haar Internet of Things zijn alle Partijleden via een chip aangesloten als onderdeel van de Vierde Industriele Revolutie en De Transitie. Ook betalingsverkeer is slechts nog digitaal mogelijk, om De Klimaatdoelen van De Partij niet te frustreren. Vandaag denkt Willem Smit terug aan zijn belevenissen bij de Twee Minuten Klimaat. Lees hier de vorige afleveringen 1 en 2 om in het verhaal te komen.

Klimaat Socialistische Partij Nederland, fusie van VVD, CU, CDA, Groen Links, PvdA en D66

Een teken op papier zetten, dat was de beslissende daad. Met kleine onbeholpen letters schreef Willem Smit;

4 April 2030.

Hij leunde achterover….een gevoel van volslagen hulpeloosheid had zich van hem meester gemaakt. Plotseling begon Willem Smit te schrijven, louter uit paniek, maar ten dele beseffend wat hij daar op papier stelde. Zijn fijne maar kinderlijke handschrift zwierf onregelmatig over de bladzijde heen en weer. Eerst vervielen de hoofdletters en uiteindelijk ook de punten.

4 April 2030. Gisteravond naar de bios. Allemaal klimaatfilms. Een hele goeie van een schip vol klimaatvluchtelingen bij Extreem Weer op het Middellandse Zeereservaat op de vlucht voor de oorlogen in het Midden Oosten die door De Opwarming van De Aarde ontstaan.

Publiek zeer vermaakt door opnamen van een geweldig grote, dikke klimaatontkenner die ontmaskerd is en over boord gejonast wordt. Hij probeerde terug te klimmen maar niemand stak een hand uit om deze saboteur van De Transitie te helpen.

De man begon wild te zwaaien van paniek en plots kleurt de zee om de man heen rood. Haaien in het zeereservaat cirkelen om de spartelende man en verscheuren zijn lichaam. Het publiek brulde van het lachen om zijn gekrijs als een speenvarken terwijl het bloed als een plas om hem heen zich met de zee vermengt.

Er werd luid geapplaudiseerd in de partijrijen hoe deze predatoren met intrinsieke waarde die ontkenner uiteen reten verdiende loon die ontkenner…

De Josef Goebbels van het Klimaat Socialisme (Klimazisme), D66’er getrouwd met de D66-duurzaamhockeyvrouw van Wassenaar

Anti-Kind-Verbond
Willem Smit hield op met schrijven, ten dele omdat hij kramp had gekregen. Hij wist niet waarom hij die hele sloot onzin had opgeschreven. Maar terwijl hij daarmee bezig was kwam een hele andere herinnering helder naar voren in zijn geest, zodat hij zich bijna in staat voelde die op te schrijven.

Het was, zo beseft hij nu, om dat andere incident, dat hij plotseling had besloten naar huis te gaan en vandaag het dagboek te beginnen. Het was die morgen gebeurd op het Ministerie van Klimaat, als je tenminste zoiets vaags kon zeggen dat het gebeurde.

Klimazisme (Klimaat Socialisme) is nu officiële Staats-ideologie

Het was bijna 1100 en in de  Digitale Archiefafdeling waar Willem Smit werkte, sleepten Kernpartij-leden Meindert Smallenbroek met Sandor Gaastra en Marcel Beukeboom de stoelen uit de boxen. Die zetten ze bij elkaar in het midden van de hal, tegenover het grote Smartscreen, klaar voor de Twee Minuten Klimaat; het opwekken van haat tegen de Saboteurs der Transitie en campagne voor Draagvlak voor De Partij en haar Klimaatakkoord.

Als het even kon miste ook partijbons Wijnand Duivendrek- Geestelijk Vader van de Klimaatwet, de alles overkoepelende wet in 2030- geen enkele sessie haat spuwen tegen de Klimaatsceptici, die De Transitie en De Doelen van De Partij bleven saboteren. Ditmaal was ook Diederik Dramsom aanwezig, het beloofde een warme sessie te worden.

Partijleden vonden het een eer om naast deze Klimaoisten te staan, de Strijders vol vuur van het Eerste Uur voor De Transitie.

Het RVO-klimaatvarkentje Meindert S. met z’n vriendje Diederik Dramsom

Willem Smit ging net zitten in 1 van de middelste rijen, toen twee mensen die hij van gezicht kende, maar met wie hij nooit had gesproken, eensklaps de ruimte binnen kwamen.

Een van de twee was een meisje, dat hij vaak was tegengekomen in de gangen. Hij kende haar naam niet, maar hij wist dat zij werkte op de Sociale Media-afdeling van Safespacebook, wakend over GebruikersvoorwaardenVeilig Internet, het Smartweb met algotitmen filterend op haatzaaiende en onveilige uitspraken, privacy-schending van De Partij en haar ‘Belangen’.

Het was een meisje van een jaar of 27, dat brutaal uit haar ogen keek met dik donker haar, sproetig gezicht en vlugge atletische bewegingen.

Lezing Bill Gates (2010), 1 van aanjagers 2030 Agenda

Zij droeg een smalle Groene sjerp, het insigne van het Anti-Kind-Abortus-Verbond van Kameraad Ollongren, als gelofte om geen kinderen te krijgen. En om haar lichaam na haar dood af te staan aan De Partij zodat Kameraad Pia zich over haar organen kon ontfermen tot handel en inkomsten der Partij en de Sprong Voorwaarts van De Transitie.

Pia handelde ook in geaborteerde foetussen voor stamcelonderzoek om De Wetenschap te dienen van De Partij, meestal geaborteerde kinderen van blanke populisten die meer dan 1 kind dreigden te krijgen. Alles dat De Wetenschap van De Partij leerde was in 2030 Onfeilbaar.

Westerse kinderen zouden volgens de ASN-bank van Klimaattafelaar Kees Vendrik van De Partij wel 58,6 ton extra CO2 uitstoten. Om De Aarde niet te belasten deden steeds meer jonge vrouwen de anti-kindgelofte bij de Klimaatsocialistische Partij (Klimsoc) .

De sjerp zat een paar maal om het middel van haar genderneutrale overall gewonden, net nauw genoeg om haar welgevormde heupen te doen uitkomen.

Overheidsbank ASN en milieuclubs wrijven je al in: je bent teveel, bent schuldig en moet betalen!

Willem Smit mocht haar niet, vanaf het eerste ogenblik dat hij haar zag. Hij wist niet waarom. Het was om de atmosfeer van Airmiles, hockeyvelden en waterbesparende douches,  COP-Klimaatconferenties van de Verenigde Naties en Duurzame Rechtzinnigheid, die zij om zich heen wist te verbreiden.

Hij had van bijna alle vrouwen een afkeer, en vooral van de jonge en knappe. Het waren altijd de vrouwen, en met name de jonge, die de Partij en De Duurzaamheid het meest fanatiek aanhingen, de Klimaatleuzen slikten. Die liefhebberden in spionage of je afval wel juist gescheiden was voor circulair gebruik, of je voedsel klimaatvriendelijk is, die speurden naar tekenen van klimaatontkennerij of saboteurschap van De Transitie.

Milieucentraal, betaald door De Staat, met Ed Nijpels als bestuurder

Maar dit meisje in het bijzonder gaf hem de indruk dat zij gevaarlijker was dan de meesten. Een toen zij elkaar in de gang voorbij kwamen had zij hem van terzijde een snelle blik toegeworpen die recht in hem doordrong en vervulde met angst.

Zelfs was hem de gedachte door het hoofd gegaan dat zij misschien wel handlangster van de Gedachtenpolitie tegen Nepnieuws was die hem op haatzaaiende en kwetsende uitspraken en onveilige gedachten kon betrappen.

Wat je eet.

Maar dat was toch eigenlijk wel heel onwaarschijnlijk. Toch voelde hij zich op een eigenaardige manier altijd nog niets op zijn gemak, een gevoel van vrees en tegelijkertijd vijandigheid, wanneer zij ergens bij hem in de buurt was.

De andere persoon was een man, Maarten Beulemans, lid van de Kernpartij van Klimsoc, door zijn klimaatijver in partijkrant De Waarheid opgeklommen in rangorde. Willem Smit had Beulemans misschien twaalf maal gezien in bijna evenzoveel jaren.

Hij voelde zich tot Beulemans aangetrokken omdat hij zich voordeed als iemand waarmee je kon praten, als je de kans zag te ontkomen aan het Smartscreen en met hem alleen te zijn. Willem Smit had nooit de geringste poging gedaan om de juistheid van dit vermoeden na te gaan: dat was eigenlijk ook niet mogelijk.

De Twee Minuten Klimaat
Op dit ogenblik keek Beulemans op zijn polshorloge, zag dat het bijna 1100 was en besloot kennelijk in de Digitale Archiefafdeling te blijven totdat de Twee Minuten Klimaat voorbij zouden zijn. Hij nam een stoel in de zelfde rij als Willem Smit, een paar plaatsen van hem af.

Een kleine vrouw met peenhaar, die werkte in de box naast die van Willem Smit zat tussen hen in. Het meisje met donker haar zat er vlak achter.

Zoals gewoonlijk was op het scherm het gelaat verschenen van De Klimaatscepticus Marcel Goldstein, de Vijand van De Klimaatwetenschap en het Onfeilbare IPCC. Hier en daar klonk uit het publiek een gesis op. De kleine vrouw met het peenhaar gaf een gil van angst en afkeer beide.

Marcel Goldstein in de Volkskrantische Beobachter

Goldstein was de renegaat en afvallige van De Wetenschap, die eens lang geleden de meest rechtzinnige stukken publiceerde en Groen Links diende, voorloper van de Klimaatsocialistische partij Klimsoc die na invoering van de Klimaatwet gevormd was, als fusie van kartelpartijen volgend op het Klimaatakkoord.

Enkele ‘schreeuwers langs de zijlijn’, populisten waren opgeruimd, en na 2022 werden alle bestaande wetten ondergeschikt gemaakt aan de Klimaatwet, om De Doelen niet in gevaar te brengen voor 2030.

Goldstein reed geen auto en at biologisch voedsel, zijn carriere binnen De Journalistiek was onweersproken. Totdat hij zich had ingelaten met Saboteurswerk tegen De Transitie, klompen in de machinerie van De Partij gooide, . Dankzij de Wet tegen Nepnieuws in 2022 volgde een publicatieverbod. Op een dag was de klimaatontkenner op geheimzinnige wijze verdwenen.

Nederlands Dagblad 2011

De programma’s van Twee Minuten Klimaat wisselden van dag tot dag, maar er was niet 1 waar Marcel Goldstein niet de hoofdpersoon was. Hij was de oer-verrader, de eerste bezoedelaar van Aarde, onze Kwetsbare Planeet, de Duurzaamheid en De Partij.

Alle latere misdaden tegen De Partij, alle verraad, daden van klimaatbeleid-sabotage, ketterijen, afwijkingen, ontsprongen rechtstreeks aan zijn door De Fossielen betaalde leringen.

Ergens leefde hij nog en broedde hij zijn samenzweringen uit met zijn Twijfelbrigade: wellicht ergens overzee, onder de bescherming van zijn Neo-Liberale broodheren van de Olie-industrie, misschien zelfs- zo ging het gerucht- in een schuilplaats in De Lage Landen zelf.

Willem Smit zijn middenrif trok zich samen. Hij kon het gezicht van Goldstein nooit zien, zonder een pijnlijk mengsel van gevoelens. Het was een mager gezicht als van de vroegere tennisser Paul Haarhuis, een intelligent gezicht, en toch op de 1 of andere manier wekte zijn verschijning van schijnbare integriteit wantrouwen bij leden van De Partij, als wolf in schaapskleren.

Jan Paul van Soest ziet overal klimaat-saboteurs…

Goldstein gaf zijn gebruikelijke kwaadaardige aanval op de beginselen van De Klimaatsocialistische Partij ten beste- een zo overdreven en verdraaide aanval op De Onfeilbare Klimaatwetenschap, het IPCC en de heiligheid van De Aarde van het Earth Charter dat zelfs de jongste Klimaatkinderen – de jeugdafdeling van De Partij en haar Raad voor Kinderen- het hadden kunnen doorzien.

En toch net aannemelijk genoeg om iemand een gevoel van ontsteltenis te bezorgen, dat anderen met minder gezond verstand dan hijzelf, er door in de luren gelegd konden worden.

Hij bekladde De Aarde en Het Klimaat, hij noemde De Klimaatsocialistische Partij dictatoriaal, beweerde dat De Wetenschap op basis van bewijs en metingen, en niet computermodellen gebaseerd moet zijn, hij bepleitte vrijheid van meningsuiting, vrijheid van drukpers, vrijheid van vergadering, vrijheid van gedachte, alles dat De Klimaatdoelen kon frustreren.

Zo zielig dit…

En om inmiddels niemand in twijfel te laten over de werkelijkheid, die achter al die bombast van Goldstein schuil ging, rookten daarachter de schoorstenen van kolencentrales van de fossielen,  dampten de uitlaten van benzine-verkeer, smolten de ijskappen, verdronken de ijsberen, waren de zeeen leeggevist…

… en keken smekende Toekomstige Generaties toe hoe zijn sabotage van De Transitie tot extreme droogte en extreme neerslag leidde, stormvloeden die generaties klimaatvluchtelingen op drift jaagden naar Klimaatheilstaat Nederland, gefaciliteerd door NGO-boten met Nederlandse vlag.

Twee Minuten Klimaat

‘Het Boek’
Eer de 2 Minuten Klimaat 30 seconden had geduurd, brak meer dan de helft van de mensen- met name zeloten van de vroegere Gristenunie-  uit in onbeheerste woede-uitbarstingen. Het zelfgenoegzame schaapachtige gezicht van Goldstein en de angstwekkende klimaatcatastrofe daarachter, was teveel om te verdragen.

Bovendien verwekte het gezicht van of zelfs de gedachte aan Marcel Goldstein automatisch angst en toorn.

Complotdenker Jan Paul van Soest ziet overal Marcel Goldstein

Maar wonderlijk was het dat, hoewel Goldstein door iedereen werd gehaat en veracht, hoewel zijn theorieën elke dag en duizendmaal per dag, op de podia, op het Smartscreen, in De Waarheid, partijkrant van Klimsoc (fusie Volkskrant, Trouw, NRC en NPO), op het journaal van de Nationale Propaganda Organisatie (NPO), in boeken werden weerlegd, verpletterd, belachelijk gemaakt, voor aller blik ontrafeld als de armzaligste nonsens die zij waren….

…dat ondanks dit alles zijn invloed nooit scheen af te nemen. Altijd stonden er weer nieuwe slachtoffers klaar om door hem te worden verleid. Zoals ook het spook van het internationale terrorisme evenredig bleef groeien met de capaciteitsuitbreiding van haar bestrijding sinds 9/11-2001 en vrijheidsbeperkende wetgeving, fouilleeracties en razzia’s.

Er ging geen dag voorbij, dat er niet Saboteurs van De Transitie werden ontmaskerd door de Gedachtenpolitie. Marcel Goldstein bleef de bevelhebber van een eindeloos leger van schaduwen, een ondergronds netwerk van samenzweerders van de Twijfelbrigade, die zich hadden gewijd aan de Sabotage van Klimaatbeleid en De Transitie.

De Klimaatsceptici werden zij genoemd….

Er liepen ook fluisterverhalen over een vreselijk boek, De Staat van het Klimaat, een compendium van alle ketterijen, waarvan Goldstein de schrijver was en dat hier en daar clandestien circuleerde. Als de mensen er al over spraken, dan hadden zij het gewoon over Het Boek.

Maar van zulke dingen wist men alleen iets door vage geruchten. Noch De Klimaatsceptici noch Het Boek was een onderwerp dat een gewoon Partijlid zou aansnijden, als hij het enigszins kon vermijden

/////////////////

Kijk en huiver bij kinderliedjes.info

….tot de volgende aflevering 🙂 En lees hier de vorige afleveringen. Hier nog een leuk liedje dat je kinderen met Kinderen voor Klimaat meezingen, wil je ook de lied-tekst? Momenteel werft ook Avaaz kinderen als klimaatvoetsoldaat van de communistische politiek der valse elite (Soros et al)

Avaaz-actie, was dit geen nepnieuws?

…een ‘wereld aan onze kinderen doorgeven’, terwijl je geen kinderen wilt of anderen geen kinderen wilt laten nemen. Behalve als het van die importapen zijn, met drie taalachterstandjes in notendop in een buggie, twee straatcrimineeltjes er naast en 1 spoedig opkomst. Dat is weer ‘diversiteit’ en dan moeten we ‘inclusief’ zijn.

Kortom: de linkse medemens is gewoon zielig, wij mogen ze niet haten maar moeten voor deze verloren zielen bidden.

De boze verborgen vijand, en de duistere olie-industrie die hun vliegreizen mogelijk maakt, hun levensstijl als activist mogelijk maakt…. 🙂

One Reply to “2030, George Orwell in de Polder (3)”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *