Even leven als een God in Frankrijk

Hier hebben we gedineerd, het laatste avondje huwelijksreis

We mochten even logeren in het mooiste huis aan de Cote ‘d Azur en ervaren wat het is om als God in Frankrijk te leven. Met de boot (met kapitein) van het huis maakten we een trip in de baai, we vaarden langs Cannes, lagen even voor anker voor een eiland en ik maakte voor het eerst kennis met de Seabob. Dat is een soort Fatbike voor de zee waarmee je over en onder het zeewater kan, zodat je met duikbril op ook de zeebodem kunt bekijken en de visjes. Het is Fryslan Boppe met wat meer zeezout er in, waarbij je zwembroek bijna uitvliegt als je teveel gas geeft.

Akkie en ik op de boot

Ondergetekende had al dertig jaar niet meer in zee gezwommen. De laatste maal was in Kroatie bij een reis met Wolftrail. Wat toen al opviel, is dat je hier veel beter blijft drijven. Je hoeft nauwelijks te bewegen om boven te blijven. Om ons heen lagen de superjachten van vele multimiljardairs, die hier samenklonteren op wat met recht 1 van de mooiste plekjes op de planeet mag heten.

Iedereen die afgelopen eeuw buitengewoon veel geld verdiende heeft hier ooit wel iets gehad.

Uitzicht vanuit onze logeerkamer

Aan het huis was ieder detail tot de puntjes verzorgd. Over ieder hoekje, ieder stukje was nagedacht, en zo ontdek je wat ware Zen is. Aandacht. Dat je oplet hoe je een ruimte kunt laten bloeien, door ontwerpkeuzes en de kunst die je er in aanbrengt. Bewondering voor de mensen die dat hebben gedaan, en hoe ze zo’n huis als bijna een onderneming in bedrijf weten te houden.

Je hebt ‘zonnen’en ‘Zonnen’

Alles dat de moeite waard is kost moeite. We werden door fantastisch gezellige mensen ontvangen, mooie en leuke damers die ook nog een goed stel hersens hebben. Wanneer ik een keer iets vertel en me afvraag ‘is dit niet een te hoog kennisgehalte’, keken ze je niet glazig aan. Ze snapten het meteen, en vulden je ook nog eens aan.

Wat een verademing is dat. Kom daar in Friesland eens om. Ja sorry. We zijn deze dag richting het noorden gereden, achthonderd kilometer lang. Onderweg zie je het landschap en het klimaat veranderen. De Olijfbomen zijn vervangen door zomereiken en sparren, inmiddels zitten we in de Vogezen voor een laatste vakantiedag. Op Airbnb viel op dat hier in de regio veel ‘kinky’ kamers werden verhuurd en zelfs een SM-huis.

Dat verklaar ik uit de nabijheid van Straatsburg en de aanwezigheid van het Europees Parlement.

Dat moet wel een Sodom en Gomorra zijn, met al die parlementariers die dertienduizend euro per maand binnen harken, en die in de anonimiteit van een bergdrop zich eens uit willen leven. Morgen doorkruisen we de Vogezen en rijden we via Luxemburg naar Limburg, en dan zijn we weer in Nederland terug na drie weken herinneringen sparen.

Alles giet foarbei en neat is foar iewich. En alles dat oerbliuwt is leaf, mar om op te libjen….net genoach.

Dus filosoferen en fantaseren we alweer over de volgende reis, zodra er weer centjes verdiend zijn.

  • Waardeer Interessante Reizen met je Bijdrage
€

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *