Nadat het systeemanalyse-instituut IIASA (‘modellenbakkers’) in Laxenburg met hun RAINS-rekenmodel ‘zure regen’ (Zwaveldioxide) in de beleidsmarkt zette (1983-1987), breidden ze dat model met steeds meer stofjes uit. En vervolgens werden op die modelslagen in de lucht allerlei EU-directieven gebaseerd, die het bedrijfsleven met onmogelijke eisen frustreren.

Het begon bij zwaveldioxide-vervuiling. Maar al snel kwam daar NOx bij, en vervolgens gingen ze ook ammoniak uit de landbouw in het model voegen. Terwijl ze daar maar kwalijk iets van begrepen.

Uiteindelijk zou het model worden uitgebreid tot ‘GAINS’ (2006) en ook ‘fijnstof’ invoegen. Inmiddels is er ook Het Zero Pollution Action Plan van de Green Deal (2021) – gebaseerd op GAINS- dat streeft naar nul meetbare economische activiteit (emissies van wat ook) in 2050, gebaseerd op modellenlulkoek van het IIASA. Het IIASA is de pest van Europa.

Het stoplicht sprong van Rood op Groen
Zoals gisteren beschreven ontstond het IIASA als Sovjet-Amerikaans instituut in 1972 met funding van de Ford Foundation. Het zou de schijnbare tegendelen van communisme (Das Kapital) en ‘kapitalisme’  (ook ‘Das Kapital’) met elkaar verenigen op basis van de modieuze discipline van ‘systeemanalyse’.

Uit die hegeliaanse fusie van tegendelen zou na de val van ‘De Muur’ de Eurosovjetunie geboren worden, de EUSSR, die tussenstap voor een mondiale Verenigde Naties onder techno-socialistische Wereldregering.

Brussel is hun Bolsjewistische natte droom,  de totalitaire bureaucratie waar ‘de deskundigen’ met hun modelprognoses de dienst uitmaken. En waar ‘Rood’ veranderde in ‘Groen’ om het zelfde doel te bewerken: de afschaffing van eigendom en (ondernemers)vrijheid, zoals die in de Sovjet Unie openlijk waren gevierd. Je hol niet meer kunnen keren zonder een ambtenaar achter je.

Of ben jij tegen ‘De’ wetenschap? Jij anti-institutionele populist racist extreem rechtse complotdenker!!! 🙂 Met hun media masseren ze vervolgens de geesten van de massa, zodat iedereen die zelfstandig nadenkt en observeert al snel de paria is.

Wetenschappers zijn er in EU om problemen uit te vinden
Bijna niemand heeft nog steeds ooit van dat instituut IIASA gehoord. Het bestaat al 54 jaar, en Nederland is er al sinds 1977 deelnemer van. Terwijl ze de modellenleveranciers zijn voor bijna alle ‘groene’ beleid in de Eurosovjetunie. Gisteren bespraken we de totstandkoming van de Zure Regen-hype. IIASA speelde daarin een doorslaggevende rol.

Aan die hype dankte econometrist Leen Hordijk (VU, Erasmus Uni, later Wageningen Universiteit) zijn volledige carrière.

Dat zure regendossier zou evolueren tot de huidige stikstofhoax waarmee hun overheid de boerenstand om zeep helpt. Zogenaamde ‘wetenschappers’ zijn namelijk gewoon ambtenaren, die uitgroeien tot Rupsje Nooitgenoeg. Ze hebben geen baat bij het oplossen van problemen, maar bij het fabriceren en in stand houden daarvan.

Want anders komt hun baantje te vervallen.

Die constatering is geen polemiek maar letterlijke observatie, zoals het ontstaan en continueren van RAINS toont bij het IIASA. Dat model bleek politiek succesvol. Bij onvolledig begrip van de zaak, konden ze hogere ambtenaren van meerdere landen overtuigen van het nut van ‘beleid’. Met scenarioprojecties tot over 50 jaar, over wat de onkosten van ‘verzuring’ zouden zijn.

Verenigd Europa afdwingen via ‘het muljeu’
RAINS werd ontwikkeld bij een VN verdrag voor ‘Transboundary Air Pollution’ uit 1979, uit de koker van de Amerikanen en de Russen, gesloten in Geneve. Voor de VN Commissie voor (verenigd) Europa, UNECE. Het einddoel is dat alle naties onder 1 regering vallen (Verenigde Naties) die ze al sinds 1945 de ‘nieuwe internationale orde’ noemen, new world order: De tussenstap was ‘Verenigd Europa’. Daartoe fungeerde de UNECE.

Er was dus een verdrag, dat effect moest krijgen op het economische beleid van natiestaten. Met ‘het milieu’ in de hand dwing je regeringen van Europese landen dan om ‘samen te werken’, dus om de soevereiniteit van naties op te offeren tot ze als politieke unie werken.

Daartoe werd vervolgens RAINS bij IIASA in de steigers gezet. Zo wisten ze een Helsinki Protocol af te dwingen tegen SO2 emissies. Daar kwam het Sofia Protocol tegen NOx emissies bij, nadat ze het model ook met NOx hadden uitgebreid. Vervolgens kwam econometrist Ger Klaassen (VU) bij het IIASA om ook NH3 emissies uit de landbouw in het RAINS model in te bouwen.

Zwavelemissies zijn eenvoudig bij de bron aan te pakken met zwavelarmere steenkool en luchtfilters. Met NOx emissies kun je vrij vlot afrekenen.

Van RAINS naar GAINS
Maar het probleem oplossen is niet het belangrijkste doel van mileubeleid. De continuering van milieubeleid is het doel ervan. Dus nadat je het oplost, door bijvoorbeeld van steenkool op aardgas over te gaan, moet je weer een nieuw probleem in de steigers zetten.  Zure regen veranderde in ‘stikstofemissie uit de landbouw die biodiversiteit bedreigt’. En stikstof evolueerde met alle ‘emissies’ tot iets dat ook het klimaat op aarde bedreigt.(N₂O, CH4 uit de landbouw)

Met die nieuwe beleidsopdracht ontstond vanuit IIASA vervolgens het GAINS model in 2006. RAINS moest uitgebreid worden met broeikasgasssen. In 2004–2005 verschenen de eerste methodologische rapporten (o.a. over CO₂, CH₄, N₂O en F-gassen).

Officiële lancering van GAINS vond plaats in 2006.

De ontwikkeling gebeurde binnen het Transboundary Air Pollution-programma van IIASA, onder leiding van Markus Amann. Dat programma is dus niet uit wetenschappelijke nieuwsgierigheid ontstaan. Maar omdat er een VN-opdracht was uit 1979, waar vervolgens academische overtuigingskracht bij moest worden gemaakt. Net als bij het IPCC-klimaatpanel, dat ontstond nadat de opdracht was gelanceerd om van CO2 een mondiaal financieel product te maken.

Belangrijke medewerkende onderzoekers in de beginfase waren onder meer:Janusz Cofala, Zbigniew Klimont, Chris Heyes, Wolfgang Schöpp, Wilfried Winiwarter en onze grote vriend van de VU Ger Klaassen.

De oogst van RAIS & GAINS: een waslijst reguleringen en protocollen
Mijn robotje gaf deze onderstaande lijst van directiven en protocollen die direct of indirect met RAINS en GAINS tot stand kwamen. Je moet AI niet klakkeloos gebruiken als De Waarheid’ maar als aanleiding om data te checken. Het geeft je een ruwe voorselectie, die je zelf in dat tempo nooit kon verzamelen.

Met RAINS (jaren 90 – begin 2000):
– Tweede Zwavelprotocol (Oslo Protocol, 1994) onder de UNECE Convention on Long-range Transboundary Air Pollution (CLRTAP).
– Gothenburg Protocol (1999) – multi-pollutant protocol over SO₂, NOx, NH₃ en VOS.
– EU National Emission Ceilings Directive (NEC Directive) uit 2001 (richtlijn 2001/81/EG).

De nationale emissieplafonds voor 2010 zijn sterk gebaseerd op RAINS-scenario’s die kosteneffectieve reducties berekenden. Dus met die modellen geven ze economische adviezen aan regeringen, hoe ze het in hun model ontstane probleem te lijf kunnen gaan op basis van theoretische schade.

En hoe ze die theoretische schade kunnen bestrijden op een theoretisch voordelige manier. Immers, hoe bereken je ‘gezondheidseffecten’ van emissies van NOx op nationaal niveau. Kan helemaal niet, dan geef je informatie die niets van doen heeft met ‘het eggie’.

Met GAINS (vanaf circa 2006):
– EU Thematic Strategy on Air Pollution / Clean Air for Europe (CAFE) programma (2005).
– Herziening van het Gothenburg Protocol.
– Herziening van de NEC-richtlijn → National Emission reduction Commitments Directive (NEC Directive) uit 2016 (richtlijn 2016/2284/EU).
– De nationale emissiereductieverplichtingen voor 2020 en 2030 zijn gebaseerd op GAINS-analyses (kosteneffectiviteit, gezondheids- en ecosysteemeffecten).

Voor de propaganda van het beleid, lanceert de Eurosovjet regelmatige EU Clean Air Outlooks, dat zijn scenario’s die ambtenarij meer macht over bedrijfsleven helpen geven. Omdat de Eurosovjet streeft naar een utopie, die van de emissieloze samenleving (Net Zero), dus een continent waar je geen menselijke aanwezigheid meer kunt meten.

Zo zouden ze dan ”voortijdige doden door luchtvervuiling‘ voorkomen en andere totaal onbewezen lulkoek, die drijft op modelbeweringen.

In plaats van het bedrijfsleven een worgkoord om te hangen van 55% reductie tov 2005, kun je immers ook op het platteland gaan wonen. Gezonde schone lucht, probleem opgelost. Maar daar sloopt de Eurosovjetunie de plattelandseconomie met ander ‘groen’ beleid, zodat alleen in ‘de stad’ nog werk is te vinden.

GAINS gebruiken ze ook bij de herziening van de Ambient Air Quality Directives en bij- hoe krijg je het uit je strot- klimaat-lucht-co-benefit analyses voor de Green Deal / Fit for 55. Op die wijze installeer je dus een ‘regering per spreadsheet’, die allerlei vals concrete ‘zekerheden’ ventileert. Terwijl milieubeleid maar 1 zekerheid gaf: een totalitaire bureaucratie waarin voor primaire productie steeds minder plek is. Alles uit naam van ‘de’ wetenschap.

• Waardeer Interessante Tijden, het Studiecentrum voor Natuurlijke Historie met een bijdrage klein of groot. 

Donatie bedrag:

€

Doneren