
Zicht op Kritsa en haar orthodoxe kerk
Binnen de Wappiewereld is hij tot een soort goeroe verheven, dus geldt ‘Don’t mess with Marcel Messing’
…maar waarom eigenlijk? De titel is ook misleidend want die had beter ‘Ik Ziener, Marcel Messing met mijn Goede Hart’ kunnen zijn.
Onbedoeld ben ik zo wel een beter boek rijker geworden: “The Mystery of Jewish History’ van Vladimir Moss. Die wordt door Messing incorrect geciteerd om te ‘bewijzen’ dat de joden een plaag voor de mensheid zijn. Moss zijn boek had een geheel andere intentie: tonen dat zij geen blinde haat verdienen maar Jezus Christus.

De lectuur van vandaag
Gnostiek in een modieus complotjasje
Messing omgordt zich met een aureool van belezenheid, alsof hij jaren academische studie en bibliotheekwerk achter de rug heeft. Dat schept verwachtingen bij een kennisjunkie die niets liever doet, dan van een ander iets leren dat hij nog niet wist. Of dat je vaardigheden leert die je zelf onvoldoende onder de knie had.
En dan komt hij met zo’n boek, waarbij ‘ik ik ik’ de hoofdlijn van het verhaal is, vooral zijn status als Verlichte Ziener, hoe hij liggend op de Brabantse Heide een uittreed-ervaring kreeg, hoe hij al twintig jaar eerder in een visioen de Twin Towers zag instorten..
Vervolgens is de hoofdlijn naast ‘ik zag ik deed ik meen’- een rondje internet van standaardcomplotverhalen, waarin de joden het opvallend vaak gedaan hebben, tot citaten uit de Protocollen van Zion aan toe.
…en dat wordt gemotiveerd door plat gnosticisme, waarin de God van het Oude Testament eigenlijk de demiurg is, de wereldschepper die ons als Lichtwezens gevangen zette in een lichaam, die kerker van de Ziel waar we door de ‘weg naar binnen’ uit bevrijd moeten worden, die ‘dualiteit.’

Met Azazel uit het boek van Enoch, de gevallen engel die mensen oorlog leert voeren
Terwijl ik enorm blij ben met de dualiteit tussen mij en Afke, dat zij vrouw is en ik man.
Er vliegt een vleugje boek van Henoch door de verhaallijn, de buitenaardse wezens, ‘archonten’, die ‘watchers’ genoemd worden, de ‘godenzonen’ uit Genesis 6. Verder vind je de cocktail van complotmythologie die je bij David Icke en complotvoorganger Jim Marrs ook wel tegenkomt.
De schrijfstijl is al helemaal om te janken. Zinnen zijn opstelsommen van suggesties, waarin toevoegingen als ‘die lid was van de nazipartij’ en ‘die waren joods’ dan een verzwaring van een half afgemaakte beschuldiging moeten zijn, maar er wordt niets aangetoond, gefundeerd, of iets beter uitgelegd dan iedere gemiddelde complotwebsite
Oftewel: this book needs pictures
Omdat Messing totaal niet kan schrijven, zijn van het internet afgeshopte plaatjes nodig, die iedere geoefende complotdenker al eens tegenkwam op het www. Zoals de plaatjes van de Paus zijn audientiezaal met die slangenkop.
Die zijn inderdaad verontrustend, net als die satanisch uitziende interpretatie van Jezus. Voor een doorgewinterde protestant is dat ook weer geen verrassing, want wie was er immers de ‘hoer van Babylon’? Waarom is de katholieke kerk zo’n nichtenmagneet met zelfs een homobordeel?

Byzantijnse monnik, Syrisch Orthodox als ik me niet vergis op de Via Dolorosa in Jeruzalem
Het meest jammere is nog wel hoe Messing ‘citeert’, alsof hij zelf eigenlijk helemaal nooit heeft gelezen wat hij aanhaalt, en vertrouwt dat de citaten die hij van het internet plukte ook authentiek zijn. Aan het einde van het werk haalt hij een trukendoos met ‘citaten’ aan die bewijzen welke complotten er allemaal zijn, met ‘de joden’ als de allerergste.
Onderstaand citaat schrijft hij bijvoorbeeld aan Benjamin Disraeli toe, en het zou op bladzijde 24 staan in ‘The Mystery of Jewish History’:
“The Messianism of the new era must arise and develop; the Jerusalem of the New World Order, which is established in holiness between the East and Asia, must occupy the place of two forces: the kings and the popes… Nationality must disappear. Religion must cease to exist. Only Israel will not cease to exist, since this little people is chosen by God”
Dat is maar 1 citaat dat ik controleer. Het staat helemaal niet op bladzijde 24 maar op bladzijde 112, en is afkomstig van Adolphe Cremieux uit 1861, toenmalig Frans minister van Justitie.

Bron: www.balfour100.com
Het enige goede aan deze exercitie is dat ik nu wel een evenwichtiger beschouwing van 19 eeuwen joods-christelijke relaties in handen heb gekregen vanuit Russisch-orthodox perspectief van Vladimir Moss.
Dat werk is niet geschreven vanuit de motivatie om tegen ‘de joden’ aan te trappen. En om mensen wat oosterse mysterieleer in de mik te gieten tot meerdere eer en glorie van Messing zelf.
Het is geschreven vanuit een Kerk, De Orthodoxe Kerk, die zag hoe zij met de Joodse (atheïstische) Revolutie van 1917 een laatste bolwerk van orthodoxe christenheid moesten prijsgeven, het Derde Rome van de Tsaar (Cesar) in Moskou. Tegelijk met het verschijnen van de Balfour Verklaring (november 1917)- die de joden Palestina als thuis beloofde- overviel Vladimir Lenin Sint Petersburg.
Die Verklaring was mogelijk niet uitgegeven, wanneer Lenin dat twee dagen eerder had gedaan. Het gaf de Britten dankzij joodse hulp op financieel gebied de overhand in de Eerste Wereld Oorlog. Terwijl ze bij de Somme door de Duitsers waren murw gebeukt. (zie mijn reportage van afgelopen zaterdag)

Jezus wordt in de Talmoed bespot als tovenaar, bastaardzoon van de Romeinse soldaat Pantera, iemand die in de hel in een emmer stront zit
Dus dan leg je de geschiedenis niet beslist pro-semitisch uit, maar ook niet anti-semitisch. Want de christenheid heeft ze geen blinde haat te bieden als bij de nazi’s, islam of bij al die hordes Gazagekkies
… maar Jezus Christus.
Niet de gnostische ‘christusgeest’ die Messing predikt, alsof Jezus een tweederangs Boeddha was waar je puffend op je Yogamatje een lekker gevoel over jezelf bij mag krijgen. Maar Jezus Christus, onze Verlosser, die het Nieuwe Verbond deed ingaan.

Jezus, het grootste deel van de Eifel was katholiek
De haat tegen Jezus die uit passages in de Talmoed spat zijn voldoende aanleiding nog eens met een frissere blik naar eeuwen joods-christelijke verhoudingen te kijken. Daarom heb ik ‘Jesus in the Talmud’ besteld van Peter Schäfer. Neem bijvoorbeeld deze passage uit Sanhedrin 43 a:
“Op de vooravond van Pesach hebben zij Yeshu de Nazarener opgehangen. Een omroeper ging veertig dagen lang voor hem uit en riep: ‘Yeshu de Nazarener zal gestenigd worden omdat hij toverij heeft bedreven en Israël heeft verleid en tot afvalligheid heeft aangezet. Wie iets ter verdediging weet, kome en pleite voor hem.’ Maar men vond niets ter verdediging voor hem, en zij hingen hem op de vooravond van Pesach op
Hier stellen de rabbi’s dus dat ze zelf Jezus vermoord hebben als dwaalleraar, en dat de Romeinen hier niet aan te pas kwamen.
Dus onbedoeld heeft Messing me nu toch nog wat goeds gebracht. Door zijn foutieve citaties kom ik nu wel aan degelijker publicaties.
Conclusie: We willen graag iets goeds zien in Messing…Heel aardig, dat je ‘Het Hart’ als zetel van De Ziel aanwijst. Een Open Deur voor iedere anti-modernist en reactionair. Maar we hebben ook ons verstand gekregen en dienen er bij kennisdeling vervolgens niet de kantjes vanaf te lopen.
Immers, wanneer we dat doen geven we aan een gebrek aan Liefde voor Waarheid te hebben. Want met ‘de juiste standpunten’ of een amorf idealisme confronteren we onze tegenstanders niet, dan zijn we in ‘alternatieve’ hoek immers niets meer dan de zoveelste club zeloten en een sekte.
De New Age is drijfzand. Laat je daar door de Messings van deze wereld niet in dat gevoelsmoeras lokken, waarin je alleen gevleid mag worden.

Het boek met schutbladen van historisch Frisia
De juiste houding- God kijkt mee over je schouder- is wat je moet cultiveren, zie daarover ook hoofdstuk 1 en 4 van mijn hoofdwerk waarin alle daadwerkelijk gelezen bronnen direct in de tekst vermeld staan, bij www.lieverdooddanslaaf.com
We hebben “ze” (of wie dan ook) geen haat te bieden, maar Jezus Christus. Dat is de enige hoop voor deze wereld. Mooi inzicht!
“and Peter Schäfer (2007) (who concluded that the passages were parodies of parallel stories about Jesus in the New Testament incorporated into the Talmud in the 3rd and 4th centuries that illustrate the inter-sect rivalry between Judaism and nascent Christianity).”
https://en.wikipedia.org/wiki/Jesus_in_the_Talmud