Bankers are Wankers
De nattevinger-mening van ambtenarij van het IPCC (expert judgement) stelt dat onze aarde niet meer dan twee graden mag opwarmen. Dat zou namelijk de hoogste temperatuur in ons tijdvak het Holoceen zijn geweest, zoals Nils Ekholm al in 1901 vaststelde op basis van stuifmeelbewijs.
Dat bankiers van het Network for Greening the Financial System- gevestigd in Parijs- dit doel omhelzen komt omdat de bankenmaffia van CO2 een digitaal financieel product maakt: Carbon Credits, Green Bonds, en Sustainability Linked Loans.
Daartoe werd al in 2015 het 2Degrees Investment Initiative opgericht. Een financieel product heeft schaarste via begrenzing nodig, anders is deze Subprime-Hypotheek van Moedertje Planeet niks meer waard.
CO2 = vergroening, maar bankiers maakten er het tegendeel van.
Bovengrens bankiersproduct
Om van CO2 waardepapier te maken moet je ‘schaarste’ fabriceren, zoals een grens aan de hoeveelheid CO2 die ieder mens nog produceren mag. Het tweegradendoel levert dat met bijbehorende CO2-kwantiteit. Het maakt van koolzuurgas een Bitcoin. Daarvan is ook maar een gefixeerde digitale hoeveelheid beschikbaar.
Iedereen die zelf een stukje Bitcoin wil, koopt zichzelf in.
Naarmate er steeds meer mensen zich inkopen stijgt dan de waarde van dat stukje Bitcoin. Zou er plots extra Bitcoin bij komen, doordat de makers via een druk op de knop waarde uit niets fabriceren? Dan zou de ‘waarde’ natuurlijk imploderen, omdat bits en bytes op een computer niet meer zijn dan dat. Nullen en enen.
Iconische publicatie uit 1901 van conferentie 1900, hier werd twee graden extra al de hoogste gemiddelde zomertemperatuur uit het Holoceen genoemd, door Joachim Shellnhuber (IIASA) later opnieuw van stal gehaald bij het IPCC
Zo werkt dat ook bij de CO2-stoelendans genaamd ‘klimaatbeleid’. CO2 is gebakken lucht dat nooit iets kostte. Maar met een druk op de knop maakten bankiers van CO2 een waardepapier van duizenden miljarden euro’s. Iets dat je moet kopen om te mogen leven.
Het tweegradendoel geeft een bovengrens voor de hoeveelheid CO2 die de atmosfeer nog in mag komen. Iedereen die daar een stukje gebruiksruimte van wil bezitten, moet dat tegen een alsmaar stijgende prijs inkopen. Bij de overheid (Emissieautoriteit) of een Carbon Cowboy die Carbon Credits verkoopt.
Het 2degrees investment initiative fuseerde recent met de anti-kernenergieclub Rocky Mountain Institute. Zoals het gros van de milieubeweging en hun linkse overheid zijn ze fanatiek verspreiders van het uitzinnige geloof, dat windvaantjes en zonnespeeltjes de taak van koolwaterstoffen over gaan nemen. Ook al is na 30 jaar VN-klimaatbanketten het mondiale aandeel ‘fossiel’ in de energiemix nagenoeg gelijk gebleven, tussen de 76 en 80 procent.
Greenpeace schaadt het milieu met haar verzet tegen kernenergie
Ondergrens bankiersproduct
Kernenergie is anathema verklaard door klimaatclubs als WWF, waarvan de huidige baas van het World Economic Forum, André Hoffmann (farmagigant Roche) jaren vicevoorzitter was. Zijn vader was bevriend met prins Bernhard en mede-oprichter van WWF.
Maar wat is de functie van dat geloof en het verzet tegen kernenergie? De BOVEN-grens van het bankiersproduct CO2 is de tweegradendoelstelling. De ONDER-grens van bankiersproduct CO2 is de creatie van kunstmatige energieschaarste. Want dat is wat ‘groene’ energie is, levering even wisselvallig als de natuur zelf.
Stel dat Nederland beschikte over goedkope energie uit Thorium die stabiel op het net geleverd wordt? Thierry Baudet (FvD) vroeg daar gisteren een Kamerdebat over aan dat werd aangenomen.
Waarde uit ‘niets’/gebakken lucht fabriceren, de specialiteit van bankiers
Dan kunnen alle ‘slimme’ meters en ‘smart grids’ wel over boord, dan hoeft je energiegebruik niet continue verder belast te worden en afgeknepen. Maar wanneer de overheid met Sandor Gaastra en zijn Regionale Energie Sabotage (RES) net-instabiliteit veroorzaakt? Dan is dat hele rantsoenerings- en spionagesysteem wél nodig, op straffe van blackouts.
Wat heeft deze bovengrens nu te maken met de ondergrens? Het monitoren van ieder grammetje brandstof dat je verbrandt, zorgt er voor dat ieder grammetje CO2 boven tafel gebracht moet worden. Omdat je CO2-zonden opgebiecht moeten worden, en dan vervolgens via ‘carbon accounting’ te gelde gemaakt worden als waardepapier, een CO2-aflaat.
Dat is ook een verdienmodel, die van het Surveillance Kapitalisme, waarin je Data het nieuwe goud zijn.
Continue al je CO2-zonden opbiechten door je hele bedrijfsvoering door te meten, accounting en vervolgens aflaten kopen
Vertrouwen in bankiersproduct moet worden bewaakt
Tegelijk brengen bankiers zo- met druk van hun overheid die ‘groene’ energiedoelen formuleert- een ander financieel product in omloop: Groene Obligaties. Dat zijn verhandelbare leningen met een belofte van de klant-kant, dat deze daar windvaantjes en zonnespeeltjes mee zal laten bouwen.
Nu met deze informatie kun je de klimaatbubbel vervolgens eenvoudig doorprikken. Iedereen die logisch redeneert zou dat kunnen. Het beste is dus dat niemand onderzoekt hoe de CO2-zwendel werkelijk werkt. Want wat zou er dan verloren gaan, net als wanneer je de integriteit van het financieel systeem zou onderzoeken?
Vertrouwen in het financieel product CO2, de subprime-hypotheek van Moedertje de Planeet.
De Rabobank stelt bij de verkoop van Carbon Credits: “Hiermee leveren. we een bijdrage aan het verminderen van de belasting van de aarde.” De grootst mogelijke kolder ooit. Meer CO2 vergroent de planeet en de aarde zal het verder worst zijn wat er met ons mensen gebeurt. Het enige dat klimaatbeleid bijdraagt is een hogere belasting van de werkende en productieve middenklasse van mensen.
Stel dat geen handelaar nog vertrouwen heeft in waardepapier de Euro. Dan keldert de koers, en kun je net als ten tijde van de Weimarrepubliek voor 100 duizend euro misschien nog 1 brood kopen. Zo werkt dat ook bij bankiersproduct CO2, aka gebakken lucht.
Bewaken van vertrouwen in financieel product
Zolang er vertrouwen is in ‘de’ wetenschap versmald tot Autoriteit. Een autoriteit die rust op de blackbox van een computermodel, waarvan slechts een handjevol ambtenarij de codes kent? Dan kun je voor een ton CO2 liefst 80 euro vragen op de ETS-emissiemarkt, of tientallen dollars voor een Carbon Credit van de Rabo Carbon Bank.
Kijk vooral niet kritisch naar de codes van dat computermodel, Trust The Science, vertrouw De Paus zijn Onfeilbare Autoriteit en koop een Aflaat, jij ‘klimaatontkenner’. Koop je zo’n CO2-ton in dan komt daar ook nog dat heerlijke gevoel bij: Ik DEUG, ik red de planeet, kijk zie ons Koploper zijn. Onze Zonden zijn vergeven door de Klimaatpaus.
Daarom zijn er ook accreditaties, ’trusted sources’ als Verra, Gold Standard en Plan Vivo, die als ‘onafhankelijke’ (niet democratisch afrekenbare) partijen vertrouwen fabriceren in de CO2-zwendel. De handel in iets dat je niet kunt zien, ruiken, proeven of voelen.
Vertrouwen is handel
Daarom lanceert het Klimaatvaticaan IPCC/UNESCO in Brazilië dus ook een Inquisitie tegen Klimaatketterij, het Global Initiative for Information Integrity on Climate Change. Want zodra het Vertrouwen wegvalt in bankiersproduct CO2, de onderliggende computercodes: dan is het weer gewoon gebakken lucht, niks waard.
Dan zou geen hond meer bij de Rabo Carbon Bank willen solliciteren zonder zich kapot te schamen op feestjes. Wat verkoop je? Gebakken lucht! In plaats van ‘wat doe je’? Wij redden de Planeet als koplopers van De Transitie om de tweegradendoelstelling van Parijs te halen. Dat is het verschil tussen ‘integer’ en ‘oplichter’…
Wat gebeurt er wanneer je het tweegraden doel verlaagt naar anderhalve graad? Dan vernauw je de bovengrens, dus kun je eerder CO2 tegen hogere tarieven te gelde maken/toon je extra ijver bij het redden van De Planeet als Koploper van De Transitie (haal door wat niet van toepassing is)
- Waardeer het uitzoekwerk van Interessante Tijden met een bijdrage, want zonder je steun kunnen we hier niet dagelijks zoveel tijd in steken