Wopke, het deepstate-trekpopke
Tijdens het dertigste Klimaatbanket van de Verenigde Naties in Brazilië, lanceerden Brazilië, India en Zuid Korea nieuwe wetten voor emissiehandel en carbon credits. India brengt naar eigen zeggen 900 miljoen ton CO2-credits in omloop. Zo breidt de ‘markt’ voor CO2-zwendel zich verder uit, ook zonder de Verenigde Staten.
Wopke Hoekstra trok in 2023 namens de Europese Commissie China in die hetelucht-handel (CO2-belastingen ETS), via een EU-China Climate Change Partnership.
De Chinese Communistische Partij lanceerde vervolgens 9 februari 2024 ’s wereld’s grootste CO2-beprijzingssysteem, waar 5,24 miljard ton CO2 (40% emissies) onder valt. Een Chinees emissierecht kostte in 2024 ongeveer 13 dollar. (tegenover 80 euro nu in Europa) Dit voorjaar heropenden ze ook een ‘vrijwillige’ markt voor Carbon Credits, die ze in 2017 nog hadden stilgelegd.
Steeds meer landen in CO2-zwendel
CO2 als betaalmiddel en belastingheffing
Carboncredits.com meldt dat China dit voorjaar de vrijwillige carbon credit markt heropende, naast de verplichte deelname in ETS-emissiehandel. Die vrijwillige markt was in 2017 stilgelegd. We citeren:
Under CCER, carbon emitters compensate credit-holding entities, such as renewable energy producers, for their credits. These voluntary CCER credits allow companies within the compliance markets, ETS, to offset their emissions.
Een bedrijf met een uitstootlimiet onder ETS (Carbon Allowances) kan dus met Carbon Credits uit windprojecten er onderuit komen, maar ook voor zonnepanelen en herbebossing. Carbon credits uit CCER staan voor het Chinese Certified Emission Reduction Scheme (gelanceerd op 9 februari 2024), aldus ICAP.
The launch of the new CCER allows project owners to apply for CCER projects and generate offset credits which can be used in the national ETS.
Vrijwillige markt heropend
Die offsetcredits zijn financiële producten, zodat je in ruil voor goedkope carbon credits (aftrekposten op je CO2-schuldbalans) de ontwikkeling van windturbineparken kan China financieren. Zo zijn windmolens dus eigenlijk Carbon Credit generatoren binnen een ETS-systeem (CO2-stoelendans met een ‘cap’, maximum CO2-stoelen), die de productieve energie-industrie aan betaalde aflaten helpen.
Dat gebeurde eerder al onder het Clean Development Mechanism, het klimaatsubsidieschema dat tot 2015 liep. (Kyoto protocol sinds 2002) Die voorloper van handel in Carbon Credits maakte in Europa emissieruimte vrij, door bijvoorbeeld in China een windfarm te bouwen. Zo kon je goedkoop je CO2 wegpoetsen in China.
Chinees windproject met Nederlands geld
Nederlandse ambtenarij kocht met CDM via het CERUPT-project (100 miljoen euro door voorloper RVO) eerder al emissieruimte in China via het financieren van windturbines (2004 Gerhard Mulder)
In 2015 volgde nog de Shangyi Yanshiou windfarm van 50 MW opgesteld vermogen, waarbij Amsterdam Capital Trading (opgericht 2009), de handelaar in emissierechten en Carbon Credits het financiële gedeelte dekte voor de Emissieautoriteit (Ministerie Asfalt & Windmolens). Die heet nu ATC Group.
Het EU-China verdrag spreekt over een koppeling van het ETS-emissiehandelsysteem en het Green Renewable Energy Certificate System. Dus de handel in ‘groene’ certificaten. In theorie kan China zo dus met Europees klimaatschuldpapier haar eigen ‘vergroening’ (vernietiging natuur met windturbines) financieren, als ik het nu goed begrijp.
Moraal van het verhaal: CO2-tonnen zijn (negatieve) waardepapieren gemaakt, gedekt door ‘schuld aan de planeet’/global banking. En als belasting.
Ook India brengt carbon credits in omloop
Artikel 6
De publieke belasting zet een ondergrens voor de prijs die er op een private ‘vrijwillige’ markt voor wordt gevraagd. Onder artikel 6 van het Parijse klimaatverdrag kunnen landen namelijk emissies uitwisselen. Als de Chinezen nog veel ‘laaghangend fruit’ hebben, zoals een inefficiënte kolencentrale, kun je – in theorie- met Europees ontwikkelingsgeld dan emissieruimte inkopen door die te vervangen.
Nederlandse ambtenarij speelde bij het betrekken van China in CO2-zwendel een rol als kartrekker. Het Nederlandse Ministerie van Asfalt en Windmolens (I&W) financierde in 2017 al het China Carbon Forum, dat de handel in hete lucht (CO2) voor Chinezen aantrekkelijk moest maken.
Dat meldt hun jaarverslag uit 2017. Sindsdien is deze grootste CO2-emitter ter wereld steeds actiever geworden
Daar lees je:
In 2017 kon de NEa, met financiële steun van het ministerie van IenW, een bijdrage leveren aan het China Carbon Forum project. Dit project had tot doel om beleidsmakers, marktpartijen en internationale belanghebbenden beter inzicht te geven in de opbouw van het Chinese ETS en bij te dragen aan kennisontwikkeling. Concrete activiteiten waren ronde-tafelconferenties, een enquête en de publicatie van het China Carbon Pricing rapport in november 2017.
In 2021 lanceerde China dus haar eigen ETS-schema met de 2162 grootste emitters voor in totaal een slordige 4 Miljard ton CO2.
Private klimaatboer Amsterdam Capital Trading handelt in energiecertificaten en carbon credits
Jolande Sap (Groen Links) bij Emissieautoriteit
De Emissieautoriteit is een zoveelste club ambtenarij (met alweer Jolande Sap in het bestuur) die met internationale regulering in achterkamertjes de nationale democratie verder buiten spel zet. Nederland was in 2005 het eerste land dat zo’n Emissieautoriteit oprichtte.
Dat komt mogelijk door de macht van Shell in Nederland, als belangrijkste proponent van die zwendel. Die richtten namelijk met Maurice Strong en de Verenigde Naties de IETA (international emissions trading association) op in 1998.(na Kyoto klimaattop)
Nederlandse ambtenarij richtte in 2007 vervolgens een internationale publieke emissieautoriteit op, het International Carbon Action Partnership. (ICAP) Die brachten in april 2021 met de Wereldbank hun tweede handboek voor ETS-regulering uit, ditmaal voor het eerst ook in het Chinees. Zoals ze erkennen is de CO2-zwendel door haar complexiteit en gebrek aan overzicht fraudegevoelig:
The very flexibility measures that make a tradable permit system efficient also make it vulnerable to fraud and manipulation. Market oversight provisions work to prevent these issues and facilitate price discovery by increasing transparency, containing risk, maximizing liquidity, and ensuring fair competition.
De zoveelste schimmige club ambtenarij die miljarden euro’s CO2-belastingen mag heffen
Een internationale publieke autoriteit en een Ontwikkelingsbank moeten vervolgens dus met rapporten vertrouwen geven in een bankiersproduct:
Emission allowances can be seen as commodities or financial products, and existing structures for financial market regulation can then be applied to allowance trading.
Maar geheel toevallig hebben ze tegen eventuele fraude al het medicijn in aanbieding, dat de BIS al ontwierp (GAIA), een digitaal emissieruilplatform:
In addition to manipulation, outright fraud may be an issue to be addressed by market oversight.
Electronic registries that are robust to hacking and know-your-customer rules imposing requirements on who can open a registry account to participate in the market can help guard against phishing attacks (personal information gathering leading to allowance theft) and carousel fraud (cross-boundary trade leading to tax evasion).
Kortom: CO2 is een financieel product geworden, en kan straks gekoppeld aan Digital ID en CBDC ook op persoonsniveau beprijsd worden.
– Steun ons onderzoek naar ‘het klimaat’ als financieel product