2026: Het Klimaat voor de bus voor oorlog met de Rus?

Oorlog met De Rus de nieuwe existentiële Angst die overal er in is gehamerd sinds ‘Corona’

Veteraan in klimaatrealisme Marc Morano bezocht de 30ste COP-klimaatconferentie in Brazilië, en legt bij The Corbett Report als ooggetuige uit, hoe de Trump-regering dit jaar ‘het klimaat’ voor de bus gooide. Ook de dertigste COP-klimaatconferentie van de VN in Brazilië leverde vooral een PR-mislukking op.

Bill Gates stapt over op energie-realisme omdat hij voldoende betrouwbare energie wil voor alle datacenters, die zijn AI-revolutie moeten bevoorraden. 

We zagen in januari al dat de Federal Reserve Bank het Network for Greening the Financial System verliet van de centrale bank van centrale banken. (BIS) Het jaar daarvoor verlieten grote investeerders als Vanguard al de Glasgow Financial Alliance for Net Zero. 

“The Narrative Winds are changing”
Marc Morano was de leider van het klimaatrealisme in de Verenigde Staten met zijn website Climatedepot.com. Hij vertelt bij James Corbett dat hij op vele punten kritisch is op de Trump-regering, zoals zijn enthousiasme voor geautomatiseerde controlestaat met Palantir, een erfenis uit de Bush-Cheney-jaren. En zijn neocon-achtige buitenlandbeleid.

Nu zijn ze bezig met China-bashing.

Maar op klimaat heeft hij de stoutste verwachtingen al in korte tijd overtroffen. De meest recente bijl van Trump door offshore-windenergie in het oosten van de Verenigde Staten zal ook onze vissers aanspreken. Morano viert dat als een overwinning voor de visserij. Hij stelt dat in het Witte Huis ’the narrative winds are changing’..

Dat heeft vooral te maken met de kosten en het feit dat mensen klimaatbeleid gaan voelen. Je kunt dure beloftes doen, en zolang niemand de gevolgen voelt kom je daar politiek mee weg. Hij noemt een voorgenomen ban op benzineauto’s in Californië, die weer werd teruggedraaid toen hij werkelijk beleid zou worden.

En die ban voor 2035 is nu ook bij ons van tafel.

Al 75 miljard euro klimaatschulden and counting

Is ‘klimaatverandering je belangrijkste zorg’?
De vraag die je volgens Morano nu moet stellen is ‘is angst voor klimaatverandering uw belangrijkste zorg’? Volgens Morano is die angst ook na veertig jaar indoctrinatie op scholen en in media net zo laag/hoog als in het begin. Of dat in Europa ook zo werkt? Wij hebben hier geen grote schalieolie- en gasprojecten als in de VS.

Uit energiewanhoop blijven politici daarom aan groene sprookjes vastklampen als windenergie en waterstof. Dus wij zijn er nog lang niet af.

Als één van de veteranen in Nederland van het klimaatrealisme-activisme, geloofden we bij oprichting van Climategate.nl in oktober 2009: Nu is dit het begin van het einde. Maar het werd nog veel erger, het Dictaat van Parijs (2015) werd getekend, we kregen een Klimaatwet, Wopke het Klimaattrekpopke, een Green Deal.

In zijn Kerstrede van 2021 zette Koning Willy Wartaal van Oranje ‘klimaatverandering’ nog op de agenda van Grote Zorg waar we ‘samen’ tegen kunnen strijden, als agenda voor saamhorigheid.

Nu staan Rob Jetten en zijn klimaatschandknaap Henri Bontenbal in de startblokken om de bevolking rectaal uit te scheuren voor ‘het klimaat’.

Een digitaal productpaspoort moet onderwerping aan klimaatpolitiek inprogrammeren

De bevolking voelt nu de gevolgen:

  • exploderende energierekeningen, vóór de klimaatwet betaalde ik 75 euro per maand, nu 250 per maand, daarin zit wel het Afke-effect verwerkt maar dan nog is het een verdubbeling. En dat is nog maar het begin dankzij exploderende transportkosten en belastingen
  • Exploderende benzineprijzen aan de pomp door klimaatbelastingen
  • exploderende kosten bij boodschappen dankzij klimaatlasten en belastingen
  • meer boerenprotesten en maatschappelijke onvrede
  • deïndustrialisatie
  • groeiende staatsschuldenbergen om klimaatspeeltjes te financieren

In de portemonnee merk je iets van ‘het klimaat’: daardoor sneuvelt mijn zelfstandigenaftrek, mobiliteit wordt nog duurder. Leven wordt een broekriem-operatie, tenzij je nieuwe inkomstenbronnen vindt. Daarom zijn we ook bier gaan verkopen. Een taak voor ons, is blijven benadrukken: klimaatbeleid verarmt je, vernietigt de natuur, Net Zero betekent geforceerde armoede en rantsoenering.

Er wordt weer StrijdT geleverd, zie www.lieverdooddanslaaf.com

Kabaal over ‘de Rus’ moet Klimaat op achtergrond zetten
Het frame van Marc Morano’s Climate Depot is altijd geweest om zijn tegenstanders te bespotten, voorbarig overwinningen uitroepen. Zijn theorie van de wereld is die van politieke coalities die uit opportunisme handelen. Kijk je naar de Rypothese die we nu hanteren- klimaat als financieel product om een op schuld drijvend geldstelsel in de lucht te houden- dan weet je: politieke besluiten duwen ‘klimaat’ niet van de agenda.

Wat is ‘klimaatbeleid’ anders dan ’topdown rantsoenering van je bevolking’? Denk aan het advies van C40 cities (2019) dat je nog maar x gram vlees per week mag eten voor het klimaat? Is die rantsoenering en wens tot topdown controle via een AI-politiestaat en digital identity verdwenen?

Nee.

Het klimaat/rantsoeneringsnarratief zit te diep gebakken in het wezen van de Verenigde Naties en alle instituties, het financieel stelsel. (network for greening the financial system, glasgow financial alliance for net zero, ministeries van klimaat, een Green Deal) Het Narratief openlijk verlaten betekent een dusdanig verlies van prestige, dat de hele bestuurlijke architectuur van Nederland op losse schroeven komt.

Jan van Zanen is er bij betrokken.

Wat ‘klimaat’ deed is het bouwen van een beslis-architectuur en netwerkregeringen buiten parlementaire controle om. Het narratief zit al zo in ‘het systeem’ ingebakken, dat er steeds minder mediakabaal nodig is. Bij de verkiezingen hoorde je niets meer over ‘klimaat’, omdat die architectuur al ‘af’ is. Dus kan De Rus er nu bij, om het zelfde bandje in ander taalgebruik af te spelen.

We ‘moeten’, ‘wij samen voor/tegen’…vul maar in…

Wanneer het hoofdnarratief verschuift naar ‘De Rus’, heeft het Klimaat hooguit een zelfde voorbereidende functie gehad: Het legitimeren van een permanent crisisbestuur, dat ‘klaar voor de strijd’ zal zijn. Dat blijft onze uitdaging voor 2026: hoe bouwen we rondom dit regime van leugen en afpersing een eigen mooie en leefbare wereld, tot dit regime zelf implodeert.

Zonder dat dit tot chaos en revolutie leidt.

De klimaatoligarchie stelt je menu samen: broekriem aantrekken voor ‘het klimaat’/strijd tegen De Rus

Wat zeventien jaar na climategate ons leerde? Mensen zijn fundamenteel onredelijk, niet voor rede vatbaar, bereid tot collectieve zelfmoord zolang dit hun eigen ego streelt, hun gevoel over zichzelf van pas komt.

Daarom zie je ook dat klimaatactivisten zo eenvoudig overstappen naar Palestijnen en nu haat tegen De Russische Agressor; geen van die dossiers heeft iets met elkaar van doen, behalve dat ze aangrijpen op primaire emoties.

Het is ook dat ‘gevoel’- en niet de welbekende redelijke argumenten- dat de doorslag geeft. Eigenlijk heeft het dus geen enkele zin gehad, dat ik dit werk al zo lang deed als productiefste blogger van het Nederlands taalgebied.

Hooguit roept vrijwel iedereen in de ‘nieuwe’ media nu, wat wij vijftien jaar terug al schreven en verkondigden.

Het enige concrete en mooie dat overblijft van zeventien jaar bloggen

Wanneer je op ‘delete’ drukt is die digitale erfenis van zeventien jaar verdampt. En daar zou ik niet eens rouwig om zijn. Deze vrije periode zou leiden tot mijn hoofdwerk ‘Liever dood dan Slaaf’, een monument van twee kilo fotografie en beschouwing in filosofie, biologie, historie, dat blijft bestaan.

Of het moet zijn, dat ik al bloggend geestverwanten een punt van herkenning gaf, dat ze konden denken ‘wij zijn niet de enigen.’ Dus als bemoediging. Je bent niet alleen. Verder zou ik veel liever bij de plantsoendienst gaan werken of als boswachter. Het enige dat het internet en de informatie-industrie je brengt is ONRUST.

Maar blader ik door de pelgrimstocht, de foto’s en de tekst, dan weet ik: toch nog iets aardigs nagelaten, dat echt ‘mijn boodschap voor jullie’ was. Geen kunst omdat je toch wat moet. Maar kunst omdat het moet. Na alle aanbiedingen om een boek te schrijven voor een uitgever, rijp voor de ramsj: dit is het!

  • Bestel Rypke’s hoofdwerk Liever dood dan Slaaf, een Pelgrimstocht door De Friese Natuur op zoek naar Vrijheid: www.lieverdooddanslaaf.com en/of bestel een lekker StrijdT-bier

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *