
Bijbelvast, iedere zondag
Op de zondag geen profane boodschappen. Dan gaan we op ontdekkingstocht door de Heilige Schrift, het boek dat de basis is van Westerse beschaving. Vandaag kijken we naar het ontstaan van de twaalf ‘stammen’ van Israël, de twaalf zonen van stamvader Jacob die worstelde met God.
Volgens het boek ‘Getuigenis van de Sterren’ van Anglicaans geestelijke EW Bullinger zouden die twaalf stammen verwijzen naar de twaalf sterrenbeelden: beter gezegd, de astrologie met haar sterrenbeelden zou verwijzen naar een twaalfstappig heilsplan.
Bullinger probeerde eind negentiende eeuw de astronomie te verenigen met Bijbelse profetie. De latere twaalf discipelen van Jezus kunnen dan ook een astronomische betekenis hebben.

Gebruikte Bijbel, als intieme vriend geraadpleegd
Van 66 naar 7
In Genesis 49 zegent Jacob voordat hij in Egypte sterft zijn zoons: 1 Ruben, 2 & 3 Simon en Levi, 4 Juda, 5 Zebulon, 6 Issachar, 7 Dan, 8 Gad , 9 Aser, 10 Naftali, 11 Jozef en 12 Benjamin:
Dit waren al de stammen van Israël: twaalf. En dit was wat hun vader tot hen sprak toen hij hen zegende. Hij zegende hen, elk met een eigen zegen.
Dat is gelijk aan het aantal sterrenbeelden in de jaarkalender.
Wanneer Jacob vervolgens een door Jozef beloofd land intrekt in Egypte om hongersnood te voorkomen, bestaat zijn gevolg volgens Genesis 46:26 uit zesenzestig (let op de dubbele zes) zielen, dus zonen en nazaten van die zonen:
Het totale aantal zielen die met Jakob naar Egypte kwamen en die van hem afstamden, afgezien van de vrouwen van de zonen van Jakob, was bij elkaar zesenzestig zielen.
Jozef was niet met Jacob naar Egypte gekomen. Die tel je dus extra. Vervolgens lijkt het of de Genesis-schrijver niet kan hoofdrekenen, want hij telt 66 + Jozef + 2 zoons (Efraïm en Manasse) op als 70 in plaats van 69
De zonen van Jozef, die bij hem in Egypte geboren waren: twee zielen. Het totale aantal zielen die tot het huis van Jakob behoorden en die naar Egypte kwamen, was zeventig.
Maar inclusief Jacob en Jozef komt heel Israël dus op 70, zeven, als volmaakt getal gelijk aan de zeven dagen van de schepping inclusief rustdag. Getallen doen er kortom toe in de Bijbel. Maar hebben die ook een astrologische betekenis, die al verder teruggaat?

De sterrenhemel (Steelpan Grote Beer) boven Durbuy
Babylonische inspiratie
De Babylonische inspiratie voor de Thora is onmiskenbaar. De zevendaagse week als vaste indeling binnen een jaar werd voor het eerst systematisch gebruikt door de Babyloniërs (oude Mesopotamiërs) rond de 18e eeuw voor Jezus
De Babyloniërs waren echte Sterrekieker. Bullinger stelt dat de ‘Toren van Babel’ die ‘reikte tot de hemel’ een toren was waarin astrologen dagelijks naar de hemel keken.
In Babylonische tabletten uit de oud-Babylonische periode (bijv. de Venus-tablet van Ammisaduqa) zie je wel een ritme van zeven dagen, gebaseerd op astrologische observaties van de maanfasen. De Babyloniërs markeerden elke zevende dag als sabattu (rust- of onheilsdag), wat later de Joodse sjabbat beïnvloedde.

…en Pisces, de vissen
Bullinger Bullshit?
Bullinger citeert een kleitablet in het British Museum over de Babylonische Hemelgod Anu die de Dierenriem zou vaststellen:
Anu maakte de huizen van de grote goden uitmuntend; twaalf in getal. De sterren plaatste hij daarin. De lumasi ( groepen van sterren volgens Bullinger) stelde hij vast. Hij ordende het jaar volgens de grenzen die hij bepaalde. Voor elk van de twaalf maanden stelde hij drie rijen sterren vast.
Dat noemt hij een “Scheppingstablet”. Vervolgens koppelt hij de Babylonische astrologie aan de Bijbelse verhalen. Zoals Bullinger vervolgens schrijft op bladzijde 31:
Er kan geen twijfel over bestaan, zoals de geleerde schrijfster van het boek Mazzaroth (Frances Rolleston) afdoende bewijst, dat deze tekenen (sterrenbeelden RZ) later werden geïdentificeerd met de twaalf zonen van Jacob. Jozef (elfde zoon RZ) ziet de zon en de maan en elf sterren voor hem buigen. Jozef zelf is dan de elfde ster: (Genesis 37:9)
De zegening van Jakob (Genesis 49:1) en Mozes (Deuteronomium 33) getuigen beide van het bestaan van deze tekenen in hun dagen.

De oorzaak van de astrologische klok door de millennia
Precessie van de Equinoxen
Uit Numeri 2: zou blijken dat iedere stam/familie zijn kamp moest opslaan met een eigen teken, die ze opstellen rond de priesterlijke stam Levi. In het schema van Bullinger kom je dan op dertien stammen, met Levi in het midden. Jozef is in Numeri 2 verdwenen en vervangen door zijn zoons, Efraim en Manasse.
Die stammen met vaandels beginnen in Numeri bij Juda aan de Oostzijde, met naast hem Issachar en Zebulon. Bullinger maakt van Numeri 2 vervolgens een astrologische opstelling, waarin Juda het eindpunt is op de oostzijde als sterrenbeeld Leeuw. Zebulon, het startpunt van de cyclus is ‘Maagd’, waarop aan de Zuidzijde dan Simeon (vissen) Ruben (Waterman) en Gad (Ram) volgen.
Efraïm en Manasse (Westelijk van Levi, de Weegschaal) zouden de Stier met z’n twee hoorns verbeelden en het eigen sterrenbeeld, Tweelingen hoort bij Benjamin.
De Noordelijk opgestelde stammen/sterrenbeelden waren dan Aser (Boogschutter), Dan (Schorpioen) en Naftali (Steenbok). Het doorlopen van de sterrenbeelden van Maagd tot Issachar zou volgens Bullinger het doorlopen van het heilsplan betekenen, eindigend bij Juda. (Leeuw) Bij Bullinger zijn de twaalf stammen dus de ware betekenis, van wat astrologen in de sterren zochten.
Met Virgo, de Maagd als het begin en Leeuw als het einde.

De aarde staat gedurende 26 duizend jaar gericht op andere sterrenbeelden (sterrenbehang als achtergrond)
Bij de New Age en gnostische films als Zeitgeist zien we het belang van die sterrenbeelden opnieuw opduiken in theologische context. Dat heeft te maken met wat vroegere astrologen in het geocentrische wereldbeeld (zon draait met planeten rond aarde, Ptolemeus tweede eeuw voor Jezus) de ‘precessie van de equinoxen’ noemt.
Het behang van sterren (gezien vanaf aarde zijn de sterren gefixeerd in vaste patronen, sterrenbeelden) verschuift gedurende een periode van een kleine eeuw met een graad, ten opzichte van de equinox. ( = gelijke nacht en dag, dus op 21 maart/21 september)
Dat komt doordat de draaias van de aarde (die zelf 23 graden schuin staat van de zon, ten opzichte van de ecliptica) iedere 25.579 jaar zijn eigen rotatie maakt. Hieronder wordt een periode van 25920 gegeven.
Een plaatje helpt dit visualiseren.

De orientatie van de aardas ten opzichte van de (gefixeerde) sterrenbeelden
Dus krijg je iedere 2130 jaar tijdens de equinoxen een ander gedeelte van de dierenriem als achtergrond te zien tijdens de equinox. Daardoor- die graad draaiing verschil per 71 jaar- verschuiven de seizoenen ook een stukje (21 minuten) in een tropisch jaar (gebaseerd op de equinoxen van gelijke dag/nacht-lengte), ten opzichte van een zogenaamd Siderisch jaar, dus tijd, 365,256 etmalen die de aarde nodig heeft om rond de zon te draaien.
Daardoor zagen de oude Egyptenaren als ‘poolster’ (waarnaar de Noordpool NU verwijst) niet de huidige Polaris maar Thubon. Toekomstige generaties krijgen daardoor als Poolster de ster Vega. Het lijkt dus alsof de zon reist door de sterrenbeelden, vanuit het geocentrische wereldbeeld.
Lang verhaal kort: we leven nu in het tijdvak Vissen, waarin de aarde tijdens de equinoxen dus gericht staat op het sterrenbeeld Vissen, met Polaris als Poolster boven de Noordpool. Dat is geheel toevallig ook het symbool van de Christenheid, Pisces, het Visje. Bij Bullinger staat ‘Vissen’ voor Simeon, en laat dat geheel toevallig ook de naam zijn geweest van Petrus, de Rots waarop Jezus zijn Gemeente zou vestigen.
Volgens de New Age nadert nu de gerichtheid op Aquarius, Waterman.
Bij Bullinger staat Waterman voor Ruben. Hij stelde dat de Bijbelse verhalen de werkelijke betekenis van de sterrenbeelden zouden onthullen, die de Babylonische sterrenkijkers nog niet begrepen. Toen De Schrift belangrijker werd bij het overbrengen van die boodschap, zou de astrologische component daarvan vervolgens zijn verdwenen uit Bijbelduiding.

Verschil Siderisch Jaar en Tropisch Jaar veroorzaakt over duizenden jaren verschuiving seizoenen, dus zomer tijdens kalenderwinter, dankzij verandering rotatierichting aardas
Dat probeerde hij weer recht te zetten. Of het ook klopt, daarvoor moet je meer studie maken van astronomie en de wijze waarop de Babylonische kleitabletten die astronomie formuleerden.
Niettemin, het idee dat de twaalf stammen met twaalf sterrenbeelden overeen komen vond ondergetekende een aannemelijke positie, die de Bijbel verbindt met de oeroude waarnemingen aan hemellichamen. Want waarom zou de Schepper van Hemel en Aarde zijn eigen Schepping niet betrekken bij zijn eigen Heilsplan? Tegelijk gaf dit even een kleine cursus astronomie. Heb een goede zondag;
CALENDER CORRECTED
Our calendar is not quite right. We are supposed to have 13 months of 28 days with one day, the day of resurrection, Easter, as a neutral day. That would be your 365 days.
We have 13 constellations, not 12. We have 13 moon cycles, with each lunar cycle spanning ~28 days. As is the menstruation cycle. Nature is consistent. Nature is mathematical.
One month was subtracted out of our calendars in order to sever the connection between the people and the sun, moon and stars – which together formed our ancient clock.
Our ancestors used to call North America “Turtle Island” because of its shape, aligned with a turtle’s shell split up into 13 segments each representing a moon cycle, encircled by a rim of 28 days for the days per cycle.
Sept means 7. It is not, nor has ever been, the ninth month. Oct means 8. Nov means 9, and Dec means 10.
Jan is 11. Feb is 12. March is 13.
April is our first month.
April 1 is Easter.
April 1 is our first day of the year, made into a joke.
The only joke had ever been us, slumbering through an illusion without ever questioning it – the way so many others still do.
Our clock is the apple that has been bitten into.
It is missing time.
Our year does not begin in the midst of harsh, cold winter days that darken in the afternoon. Our year begins in the spring, when the flowers start to bloom, when the grass begins to grow, when trees begin to leaf and babies are born.
Our cycle begins and corresponds with resurrection.
The first day of our year is our neutral day.
Day one.
That commences April 1, at midnight.
As day dawns, we rest and celebrate the resurrection, the new beginning, the beginning of Christ.
April is month one.
There are 4 weeks in a month.
The first of every month is always a Sunday. Rishon, in Hebrew (ראשון), literally translates to first. The last of every week is the Sabbath, the day of rest.
The only reason the first of April often does not match up with a Sunday is because the Gregorian calendar has derailed us even farther out of sync.
The Gregorian calendar is SMU.
Shit Made Up by man.
It keeps us out of our natural cycles.
Before 45BC, the year was counted by 369 days. As it should be.
369 days split up to 13 months of ~28 days (28.38), in accordance with the ovulation and lunar cycles.
Mooi verhaal! Bijzonder om te ontdekken dat het plan van God in de sterren weergegeven is voor de tijd dat er geen bijbel of vertegenwoordiger van God was.
Boek is te bestellen bij Everread uitgeverij;
https://www.everread.nl/bijbelstudie/6367/bijbelstudieboeken/6418/het-getuigenis-van-de-sterren-3e-druk
Onderstaand boek is voor mij eigenlijk nog veel belangrijker geweest. Een eye-opener bij vele problemen die ik had bij het christendom (lees de kerkelijke tradities);
https://www.everread.nl/bijbelstudie/6367/bijbelstudieboeken/6506/het-koninkrijk-van-god-in-hemel-en-op-aarde