Op de zondag geen profane boodschappen. Dan bestuderen we de Heilige Schrift, Het Boek zonder welke er geen Westerse cultuur was geweest. Van volgers van levendwater.org ontving ik ‘Begint de Gemeente met Pinksteren’ door S. Van Mierlo (1928), een denkbeeldig debat tussen twee posities over de vroegste kerk als ‘Lichaam van Christus’, en de vraag waar in de Bijbel dan het Nieuwe Verbond begon.

Theologische haarkloverij?

We leren alvast dat de meest beroemde uitspraak van Jezus ‘slechts’ een citaat is uit de Joodse wet, Leviticus 19:18. Had Jezus de opvolgende passage ‘heb geen seks met andermans slavin’ uit Leviticus 19:20 geciteerd, hoe was de Heiland dan de historie in gegaan? Het ‘nieuwe’ verbond heeft invloed op wie je als ‘naaste’ moet zien: alleen je ‘volksgenoten’ of ‘iedereen die het geloof onderschrijft’.

Wachten op God’s tweede Great Reset
Van Mierlo’s discussie luidt als volgt: Begint de christelijke kerk bij Handelingen 2 (positie A) of bij Handelingen 28 (B) wanneer Paulus in Rome zijn volksgenoten (Joden) probeert te overtuigen dat Jezus hun Messias was.

Wat mij betreft is dat debat al direct bij Handelingen 2 beslecht: hoe duidelijk wil je het hebben? Zoals De Geest op Jezus daalde na doop door Johannes de Doper ‘als een duif’, zodat zijn bediening begon, zo daalt de geest op de Apostelen. Hun bediening begint.

Daaraan danken we nog steeds het symbool van de Vredesduif. En die kennen we weer uit het verhaal van de Ark van Noach. De duif is de eerste boodschapper die na de Zondvloed – God’s eerste Great Reset- een teken van leefbaarheid op aarde terugvindt, de Olijftak. Dus verwachten de Christenen nu God’s tweede Great Reset, de Eindtijd bij de wederkomst van de Messias, Jezus.

Handelingen 28 verhaalt hoe Paulus na al zijn avonturen en omzwervingen in Rome belandt. Daar probeert hij de Joden te bekeren tot zijn positie, dat Jezus de Messias was die door de profeten was voorzegd. Daarin verwijst hij vooral naar Jesaja. Sommige van hen geloven hem, anderen niet.

Maar wij willen wel graag van u horen wat u denkt, want wat deze sekte betreft, is het ons bekend dat ze overal tegengesproken wordt.
En nadat zij voor hem een dag vastgesteld hadden, kwamen er velen naar de plaats waar hij verbleef.

Hij legde het Koninkrijk van God aan hen uit en getuigde ervan, en hij probeerde hen, van ’s morgens vroeg tot de avond toe, zowel uit de Wet van Mozes als uit de Profeten, te bewegen tot het geloof in Jezus.

‘Het hart van dit (Joodse RZ) volk is vet geworden’
Wie uit de Joden in Rome in Handelingen 28 dan niet door Paulus overtuigt raakt, krijgt het verwijt uit Jesaja 6:9 te horen, dat je ook in Ezechiël 12:2 terugleest:

En sommigen lieten zich wel overtuigen door wat er gezegd werd, maar anderen geloofden niet.
En zij waren het niet met elkaar eens en zij gingen uiteen nadat Paulus dit ene woord gezegd had: Terecht heeft de Heilige Geest door Jesaja, de profeet, tegen onze vaderen gezegd:

Ga naar dit volk toe en zeg: Met het gehoor zult u horen, maar beslist niet begrijpen, en ziende zult u zien, maar beslist niet opmerken,
want het hart van dit volk is vet geworden en zij hebben met de oren slecht gehoord, en hun ogen hebben zij dichtgedaan, opdat zij niet op enig moment met de ogen zouden zien en met de oren horen en met het hart begrijpen, en zij zich zouden bekeren en Ik hen zou genezen.

Dat- bij de meeste Joden was weerstand voor zijn positie- was voor Paulus de motivatie om het van oorsprong Joodse geloof open te leggen naar niet-Joden (Goyim, Heidenen):

Laat het u dan bekend zijn dat de zaligheid van God aan de heidenen gezonden is, en die zullen luisteren.
En nadat hij dit gezegd had, gingen de Joden weg, heftig onder elkaar redetwistend.

Numeri 9: Pinehas
Jodendom is sacraal-etnische exclusiviteit (zie Numeri 9) en etnische menging is etnische verontreiging die tot zonde leidt. De coup die Paulus pleegde op het Jodendom haar etnische exclusiviteit is een gevoelig vraagstuk. Maar lees enkel Numeri 9: menging met andere volken laadt een plaag op de Israëlieten, omdat daarmee de deur open zou gaan voor andere goden en daarmee bestraffing door JHWH’s ‘grimmigheid’.

En zie, een man uit de Israëlieten kwam en bracht een Midianitische vrouw bij zijn broeders, voor de ogen van Mozes en voor de ogen van heel de gemeenschap van de Israëlieten, terwijl zij huilden bij de ingang van de tent van ontmoeting.

Toen Pinehas, de zoon van Eleazar, de zoon van de priester Aäron, dat zag, stond hij op uit het midden van de gemeenschap, nam een speer in zijn hand, ging achter de Israëlitische man aan het slaapvertrek in, en doorstak hen beiden, zowel de Israëlitische man als de vrouw, door hun buik.

Toen werd de plaag over de Israëlieten tot stilstand gebracht. Het aantal van hen die aan de plaag stierven, was vierentwintigduizend.

Vervangingstheologie
Paulus blijft zijn laatste jaren vooral moeite doen om zijn eigen Joodse volksgenoten te overtuigen, en dat is waar Handelingen 28 mee afsluit. Niet met een ‘nieuw verbond’ dat daar ontstaat, maar bij zijn (vergeefse) pogingen alle Joden achter zich te krijgen

En Paulus bleef twee volle jaren in zijn eigen gehuurde woning, en ontving allen die naar hem toe kwamen.
Hij predikte het Koninkrijk van God en gaf onderwijs over de Heere Jezus Christus, met alle vrijmoedigheid, ongehinderd.

De discussie die S Van Mierlo oprakelt, lijkt op de discussie die na de Tweede Wereld Oorlog oplaaide over de Vervangingstheologie. Kun je wel spreken van een Nieuw Verbond, dat het Oude Verbond van God met Israël vervangt? De term ‘Nieuwe Testament’, Nieuw Verbond is daar duidelijk genoeg over.

Iedereen die het genadeoffer wil aannemen hoort er bij, los van etniciteit. Nieuw Verbond is dus een weerlegging van Joods-etnische exclusiviteit.

Maar de Joden vonden dat die claim ‘Nieuwe Verbond’ uit de Vervangingstheologie tot de Shoah had geleid door de nazi’s (paganisten, geen christenen) En dus hebben de christelijke kerken hun eigen claim op Exclusiviteit over boord gegooid. De Katholieken deden dat bij het Tweede Vaticaanse concilie onder Joodse en Zionistische (joods seculier-nationalistische) druk.

Vanuit Joods perspectief gezien, kun je stellen dat de wijze waarop de christenen Jezus claimden- een Joodse rabbi- een vorm van cultuurdiefstal is. Net als de wijze waarop wij hun schriften kaapten.

Voor Joden is Jezus niet meer dan een soort Jomanda. Een (dwaal)leraar, terwijl zij op de ‘echte’ Messias wachten die de FYSIEKE Tempel herbouwt. Een mogelijke connectie tussen Iran en Israël kan theologisch liggen bij de Perzische Koning Cyrus die door Jesaja al ‘Messias’ genoemd wordt. Omdat hij ze uit Babylonische ballingschap losmaakte.

Uw naaste liefhebben als uzelf, Leviticus 19:18
In hoeverre klopt de christelijke leer dus werkelijk met wat de schriften van de Joden zeggen, dus de profeten van Mozes tot Zacharia en Hosea?

Een bekende kritiek is immers ook: Jezus is niet de stichter van het christendom. Dat deden zijn discipelen en vooral Paulus later. Die teneur kom je ook bij auteur B in ‘Begint de Gemeente met Pinksteren’ terugproeven. De belangrijkste uitspraak die wij aan Jezus toeschrijven is immers ‘Heb uw naaste lief als uzelf’.

Toch?

Maar pas dankzij dit boekje leer ik, dat je die uitspraak terugvindt in Leviticus 19, dus als onderdeel van de Wet van Mozes. Jezus citeerde slechts Leviticus 19:18, de Wet van de Joden. In Leviticus 19 vind je een soort herhaling van de tien geboden uit Exodus terug, in andere frasering

U mag in uw hart uw broeder niet haten. U moet uw naaste zeker terechtwijzen, zodat u geen zonde op hem laadt.
U mag geen wraak nemen of een wrok koesteren tegen uw volksgenoten, maar u moet uw naaste liefhebben als uzelf. Ik ben de HEERE.
U moet Mijn verordeningen in acht nemen.

Geen seks met andermans (seks)slavin
…en dan plompverloren volgen er voorschriften over de veehouderij:

Van uw dieren mag u niet twee verschillende soorten laten paren, uw akker mag u niet met twee verschillende soorten zaad inzaaien, en een bovenkleed uit twee verschillende soorten stof vervaardigd, mag u niet dragen.

..en over het hebben van seks met slavinnen, die eigendom van een andere man zijn:

En wanneer een man met een vrouw geslapen heeft en gemeenschap met haar gehad heeft, terwijl zij als slavin voor een andere man bestemd is en nog niet daadwerkelijk vrijgekocht of vrijgelaten is, dan moet er straf komen. Zij mogen niet gedood worden, want zij was nog niet in vrijheid gesteld.

Hij moet dan zijn schuldoffer voor de HEERE bij de ingang van de tent van ontmoeting brengen, een ram als schuldoffer.

Goyim worden ‘naasten’ in Nieuw Verbond
Ste dat Jezus dat onderdeel van Leviticus had geciteerd ‘heb geen seks met andermans seksslavin’: hoe was de Heiland dan de geschiedenis ingegaan?

Het Nieuwe Verbond is wat mij betreft dus

a. de essentie die Jezus uit de Wet haalde: God liefhebben en uw naaste als uzelf
b. de wijze waarop je de term ‘naaste’ definieert.

Voor Joden zijn wij onbesnedenen Goyim, onreine mensen met wie je niet mag mengen. Dus houden ze zichzelf overal apart van anderen, overal ter wereld waar ze zich tussen andere volken vestigden. Wanneer ze dat idee niet meer zo streng opvatten, komt dat door secularisatie, niet door hun oorspronkelijke geloof.

Bij de Joodse rabbi Jezus waren niet-Joden nog ‘honden’ (Mattheus 15:26), voor wie je het brood voor de kinderen niet zou verspillen. Menging met ‘heidenen’ zou je verontreinigen met zonde. Numeri 9 vervolgde:

Toen sprak de HEERE tot Mozes:

Pinehas, de zoon van Eleazar, de zoon van de priester Aäron, heeft Mijn grimmigheid over de Israëlieten afgewend, doordat hij zich in hun midden met ijver voor Mij heeft ingezet, zodat Ik de Israëlieten niet in Mijn na-ijver vernietigd heb.

“U moet uw naaste zeker terechtwijzen”
Pinehas wordt vervolgens door JHWH rijkelijk gezegend voor zijn dubbele moord, die ‘ijver voor mij’ genoemd wordt. Dat is de Thora. Dankzij het Evangelie ging je God associeren met ‘Liefde.’ Dat is een term die je in de Thora tevergeefs zult zoeken, laat staan in het karakter van JHWH.

Het Nieuwe aan het Nieuwe verbond is die kern, dat Paulus het Verbond openstelde voor niet-Joden, onbesnedenen, door uit het oude Verbond alleen de essentie over te laten: naastenliefde.

Daarmee verruimde hij de term ‘naaste liefhebben’ tot iedereen met een ‘besneden’ (in geestelijke zin) hart. Dat is het Nieuwe Verbond, dat niet ANGST voor JHWH’s ‘grimmigheid’ maar liefde de kern werd, voor naasten die niet enkel je ‘volksgenoten’  (eigen ras) hoeven zijn. 

Maar iedereen met wie je op de zelfde golflengte komen kunt, de zelfde Waarden. Met deze vermaning uit Leviticus 19:17 er bij, die vooraf gaat aan het ‘naaste liefhebben als jezelf’:

U mag in uw hart uw broeder niet haten. U moet uw naaste zeker terechtwijzen, zodat u geen zonde op hem laadt.

Wie werkelijk andermans broeder wil zijn, moet deze ook terechtwijzen wanneer die denkt ‘dit gaat de verkeerde kant op’. Doe dat ook bij mij, naaste, wanneer U meent dat ik er hier naast zit.

• Heb een goede zondag en doe een duit in de collectezak als je iets opstak van deze weekpreek.

Donatie bedrag:

€

Doneren