Woeste Gronden Staatsbosbeheer, zompig moeras dat weer methaan uitscheidt
De natureaucratie (LVVN, IPO, BIJ12) publiceerde de elfde ‘Voortgangsrapportage Natuur’, die je op BIJ12 kunt opladen. Daarin staat hoe nog 30 duizend hectare natuur ‘ingericht’ gaat worden, alsof je een huiskamer inricht. Dit jaar is het ook het twintigjarig lustrum van de ‘aanwijzingsbesluiten’ van NATURA 2000 gebieden, die 2007 van kracht werden.
Die operatie was vooral lucratief voor de advocatuur, met inmiddels duizenden rechtszaken achter de rug. Eind jaren ’90 was er nog niet 1 rechtszaak vanwege natuurwetgeving. De natuuropbrenst: honderdduizenden hectares verwaarloosd boerenland- ‘nieuwe natuur’- met pitrus en ganzenplagen, en de juridisering van de publieke ruimte.
Woeste Gronden
‘Onnatuurlijk hoge stikstofdepositie’
Advocatenkantoor Stibbe lijkt content met de juridisering van de publieke ruimte. Zij publiceerden- met waarschijnlijk een stagiaire van Vindicat/Minerva- in 2020 een tijdlijn van Natura 2000. Van de invoering van de Habitatrichtlijn (1992) tot de daarop ge-ente Natuurbeschermingswet (1998). De nadruk op ‘stikstof begon al in 2005, zo stellen zij:
Door een onnatuurlijke hoge stikstofdepositie in Nederland hebben veel (toekomstige) Natura 2000-gebieden te maken met een reeds aanwezige overbelasting van stikstof in de natuur.
Daarop volgde in 2007 een ‘Toetsingskader Ammoniak’:
Maakt uitbreiding veehouderijbedrijven in de buurt van Natura 2000- gebieden mogelijk tot gebied bepaalde maximale ammoniakdepositie. Als ‘tussenoplossing’ tot voor elk individueel Natura 2000-gebied een beheerplan is opgesteld.
Woeste Gronden Staatsbosbeheer, dat noemen ze ’topnatuur’
Raad van State op de stikstoftour
Daarop volgde in 2008 volgens Stibbe een Bezwaar Afdeling advisering van de Raad van State, zonder dat er staat wie de initiator van het bezwaar was.
Schorsing uitgegeven vergunning door Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
Vervolgens kwam de inmiddels permanente Crisis- en Herstelwet die met de PAS (Programmatische Aanpak Stikstof) de veroorzaakte juridische problemen zou oplossen voor veehouders.
Die zou 2015 worden omgezet in een ‘uitvoeringsregeling’, nadat ambtenarij, adviesbureaus en juristen eerst binnenliepen op het maken van gedetailleerde ‘gebiedsanalyses’:
Tussen 2010 en 2015 worden gebiedsanalyses van de Natura 2000-gebieden uitgevoerd ter voorbereiding van het PAS. 118 Natura 2000-gebieden worden na gebiedsanalyse opgenomen in het PAS, 42 gebieden worden niet opgenomen in het PAS. Voor gebieden opgenomen in het PAS geldt dat zich daarin voor stikstof gevoelige habitattypen en leefgebieden van soorten bevinden die op grond van de Vogelrichtlijn en de Habitatrichtlijn een bijzondere bescherming hebben.
…Nieuwe ’topnatuur’
Door ambtenarij werd vervolgens volstrekt willekeurig een stikstofondergrens bepaald, op basis waarvan je vergunning moet aanvragen om verder te kunnen. Met hun stikstofmodel Aerius, ontwikkeld door vier ambtenaren (het OPS model) kunnen ze dus gewoon mensen bestelen, Zoals Stibbe schrijft:
Wanneer stikstofdepositie volgens de AERIUS rekenmethode onder 0,05 mol stikstofdepositie per hectare per jaar blijft, geldt geen vergunningsplicht.
Ligt de stikstofdepositie tussen de 0,05 en 1 mol stikstofdepositie per hectare per jaar, dan is alleen melding nodig.*
Daarboven geldt vergunningsverplichting.
Zo ontstond dus het drama van de duizenden PAS-melders, die tussen juridisch wal en schip vallen met hun boerenbedrijf.
Als 95% van de depositieruimte in een bepaald Natura 2000-gebied is benut, dan daalt de algemene grenswaarde voor projecten en handelingen van rechtswege van 1 mol stikstofdepositie per hectare per jaar, naar 0,05 mol per hectare per jaar.
Woeste Gronden, boerengrapje bij ‘kwetsbaar natuurgebied’ De Deelen (Staatsbosbeheer)
Vollenbroek & Vollenbroek
Nou, hartelijk dank, stagiaire bij Stibbe, dat je dit nog even mooi op een rijtje zette, tot in 2020 de Spoedwet Aanpak Stikstof in werking trad.
Er zijn meer Die PAS werd vervolgens in 2019 door Johan Vollenbroek succesvol aangevochten met zijn MOB, de Eco Nostra. Vollenbroek is de voortzetter van het werk van Volkert van der G. tegen veehouders (sinds 1998) met andere naam, en met de zelfde advocaat. Voor het vernielen van het bestaan van duizenden veehouders kreeg Vollenbroek vervolgens een Lintje. En Carola Schouten nodigde hem uit op de LVVN-nieuwjaarsborrel.
Alsof die procederende ngo’s en hun vriendjes ter academie eigenlijk werken voor de zelfde overheid, die ook de PAS opstelde. Met het zelfde resultaat: meer grond opkopen voor nepnatuur, rewilding en de natuurdoelindustrie. Twee kanten van het zelfde model genaamd Habitatrichtlijn, namelijk:
– de privatisering (met publieke middelen) en juridisering van de publieke ruimte
– de uitholling van eigendomsrecht via regulering.
In dit proces stuit ik op een bijzondere NGO met ANBI-status die ik nog niet kende: Stichting Advocaat van de Aarde. Wie zit daarbij als voorzitter? De ‘broer van’ Johan Vollenbroek, tenminste, dat kan niet anders, want bijna niemand heet zo en is exact in het zelfde veld actief: Frans Vollenbroek. Hun hoofddoel is fondsenwerving voor Johan Vollenbroek en zijn MOB:
Een belangrijke steunpilaar voor ons is Mobilisation for the Environment (MOB). Deze deskundige organisatie heeft laten zien hoe de kracht van de wet effectief kan worden ingezet om de overheid bij de les te houden. Vooral op het gebied van stikstof en biodiversiteit heeft MOB spraakmakende resultaten behaald.
Veel Woeste Gronden met kwetsbare ganzenplagen, maar geen integriteit meer
Steun van filantropische miljardairs
Ze presenteren zich als los van de overheid, mensen die de overheid scherp houden. Maar dat is onzin. Deelnemende academici als Raoul Beunen werk(t)en voor die overheid. Ze zijn er zelf deel van die zelfde netwerken Maar dan als het activistisch-academische onderdeel dat de wetgeving die er al is (dankzij de ambtenarij waarmee ze in bed liggen) op scherp helpt zetten, als ‘wapen’ voor hun ‘betere wereld’.
Terwijl ze windparken in Natura 2000 ongemoeid laten, en ook kabels dwars door de Waddenzee voor windturbines vinden ze OK.
Hun stichting krijgt op haar beurt weer geld van miljardairsclubs als de Fred Foundation, de Turing Foundation en de Adessium Foundation. En uiteraard, Stichting Doen, oftewel de Postcode Loterij. Nu kun je denken: ‘schiet dat linkse tuig allemaal kapot.’ Ik kan me voorstellen dat menig gedupeerde PAS-melder met zelfmoordplannen dit eens dacht.
Nieuwe Natuur, zoals overal. Jacobskruiskruid, pitrus en zo’n Prozac-koe van de Postcode Loterij
Maar je kunt ook denken: hoe doen ze het? MOB hield ook biomassacentrales tegen met stikstofwetgeving. En het voorkomen van onnodige verwoesting van de resterende natuur? Wie kan daar tegen zijn. Dat ze overal geld en subsidies krijgen en met een beperkte club het hele land op slot krijgen. Waarom kunnen wij daar geen lering uit trekken voor de Goede Kant?