Protestantse kerken en hun duizenden denominaties kunnen het volgens orthodox internet-priester Father Moses al niet eens worden over wie God is, dus dienen ze allen een andere god. Denk aan het Calvinistische geloof in de uitverkiezing (God stuurt je naar hemel of hel, je hebt daarop geen eigen invloed), waardoor vrije wil is uitgesloten. Versus denominaties waarin vrije wil bepaalt of je God kunt kiezen. Dat impliceert twee totaal verschillende goden, maar beide heten Protestants.

De ene gelooft dat God iemand is die je van een miljoen dollar berooft, de ander gelooft dat God een aardige vent is. Dan ben je beide protestant maar gelooft beide in een ander God. Volgens Father Moses bepaalt vergeving of je ‘gered’ wordt, dus door Jezus geoordeeld en toegelaten of dat Hij je niet kent terwijl jij beweert van wel.

Zie ook het Onze Vader. Vergeef ons onze schulden, gelijk wij vergeven onze schuldenaren. Heb je mensen die je kwaad deden niet vergeven, dan is het kwaad dat jij deed ook niet vergeven.

Meteen krijg je dus ook een opdracht aan je eigen geest. Onopgeruimde zaken die aandacht vragen. Een geloof dat niet meteen een beroep op je doet, is dat wel een geloof? Of niet meer dan nutteloze hersenvulling.

Volgens Father Moses leidt protestantisme dus automatisch tot Relativisme. Dat klopt volgens ondergetekende. Het pluspunt van de orthodoxie is dat ze het al te humanistische element van het Protestantisme verwerpen. Omdat dit je via relativisme enkel op jezelf als oordelaar terugwerpt.

Sola Scriptura lijkt mij een verkapte vorm van Relativisme en Humanisme. Alleen hoe jij de Bijbel leest – of wie er ook maar tot autoriteit in de gemeente is verklaard- bepaalt dan hoe het zit. En niet de Traditie door eeuwen.

Orthodoxie neemt je via Traditie- geheugen van De Kerk als bruid van Christus- op een een geheel van ruimte en tijd, dat juist jezelf doet relativeren. Terwijl Relativisme juist het zelf verabsoluteert, als enig oordelaar en autoriteit van je leven en de wereld.

Protestantisme ondermijnt zichzelf
Theologisch gezien lijkt mij de orthodoxe kerk het dus bij het meer juiste eind te hebben. Protestanten leunen teveel op Paulus, die ook maar een uitverkozen apostel was die brieven schreef aan gemeentes. Die waren voor die gemeentes bedoeld in hun specifieke context die de geadresseerden begrepen.

Wij als Bijbel-lezers zijn in die brieven maar secundaire meelezers in een andere context, aldus Father Moses.

Een bekend struikelblok leek mij Romeinen 13 (Brief aan de gemeente in Rome van Paulus), de passage dat de overheid ‘God’s Dienaresse’ zou zijn ons ten goede. Dat schreef Paulus in de tijd van Nero en Caligula. Die interpretatie ‘deze overheid is ons van God gegeven, die moeten wij dus dienen’ deed bepaalde protestanten ook collaboreren met het nazi-regime en Steef de Bruin van het Reformatorisch Dagblad collaboreren met het Sodomitisch-satanische Rutte/Jetten-regime

De passage zou juist het gehele protestantisme ondermijnen. Immers, dan had Luther zijn mond moeten houden tegenover God’s dienaresse, het katholieke gezag.

De verhouding in de Drie-Eenheid
Denk ook aan de filioque, waarover de katholieken en orthodoxen scheurden in 1041. Bij orthodoxen komt de Heilige Geest voort uit de Vader, niet ook uit de Zoon. Dat gebeurt als vanzelf wanneer je als eerste autoriteit de Evangeliën neemt. Daarin ontvangt Jezus de Heilige Geest bij zijn doop door Johannes.

Je kunt de Geest niet ontvangen wanneer die Geest zelf uit je voortkomt.

Het allermooiste is natuurlijk dat mensen hier hevig gepassioneerd het over eens/oneens kunnen zijn, al eeuwenlang en zelfs kruistochten over voerden, en de 30 (in Duitsland 1618-1648)/80 jarige oorlog was ook niet door Europa geraasd, en de Engelse burgeroorlog (1639-1651) zonder zulke theologische disputen.

De moderne mens is een relativist/liberaal en denkt ‘boeiuh, waar maak je je druk over, geniet van het leven, want het duurt maar even’…Dat Liberalisme ontstond in Engeland tijdens die burgeroorlog, als relativering op theologisch scherpslijpen.

Liberalisme is geen zelfstandige Cult, maar een Relativisme op christelijke doctrines, dus een matiging van een reeds bestaande cult.

Dat relativisme is geen bevrijding wanneer je dat te ver doorvoert. Want op een gegeven moment heb je alle Betekenis en Verbeelding de nek om gerelativeerd, de kern van de Cult(uur). Tot je niets meer bent dan een hoopje sterfelijk vlees dat behoeften najaagt, tot je een wandelende excuustruus bent die alle leven dood relativeert.

Dan heb je het verdedigingsschild verloren tegen deze voor denkende mensen vernietigende gedachte.

Depressie, wanhoop en Leegte liggen dan op de loer, emoties die niets dan kaal Realisme vertolken, dat binnen de christelijke traditie overeenkomt met De Hel, het geween en tandengeknars bij Godverlatenheid, Psalm 22.

En het lijkt mij, dat de Godsdienst juist daarvoor was geboren, ons voor die Hel behoeden…

• Waardeer Interessante Tijden, je studiecentrum voor Natuurlijke Historie met een bijdrage

Donatie bedrag:

€

Doneren

PS

De moderne PKN plaatst het seculier-liberalisme van de VN boven geestelijke autoriteit, en steunt marxistische noties als ‘kinderrechten’ ( = het kind losweken van ouderlijk gezag) en ‘vrouwenrechten’ (het idee dat vrouwen tegen hun eigen man beschermd moeten worden door De Staat). Daarom steunen ze ook het asielbeleid, dat anderen moeten betalen voor hun op papier beleden ‘ruimhartigheid’, en daarmee de Islamisering van Nederland. Maar nu snap je dus waarom: Protestanten zijn Ketters!