Psalm 84 op gevel kerk Britswerd
Op de zondag geen profane boodschappen. Dan lezen we uit De Heilige Schrift, Het Boek waarop de Westerse Beschaving rustte. Vandaag pakken we andermaal de populairste psalm bij de kop, nummer 23, aanwezig op bijna ieder Fries grafschrift uit Pake’s tijd.
In een tijd waarin De Leugen regeert die je soms achter je toetsenbord verteert is het belangrijk een Vluchtheuvel te hebben van normaliteit, echtheid, oprechtheid, Waarheid en Liefde.
Dat je dat niet zoekt in het politieke tweedimensionale, noch bij andere mensen met hun wisselende loyaliteiten, belangen, stemmingen en voorkeuren. Maar in het geestelijke. Zonder Het Woord sta je analfabeet in het leven.
De Psalm gaat zo, en kan 1 op 1 op het eigen leven worden overgezet:
De HEERE is mijn Herder,
mij ontbreekt niets.Hij doet mij neerliggen in grazige weiden,
Hij leidt mij zachtjes naar stille wateren.
Hij verkwikt mijn ziel,
Hij leidt mij in het spoor van de gerechtigheid,
omwille van Zijn Naam.
Mij ontbreekt inderdaad niets. Ik ben gelukkig en zou niet weten wat ik nog meer zou willen, wat maakt dat ik ook voor anderen een inspiratie kan zijn. Ben je niet vervuld, dan heb je in een publieke functie vooral aandacht van anderen nodig, enkel voor jezelf en je zelfbevestiging.
Als het goed is, geldt dat bij ondergetekende een stuk minder. Wel moet je natuurlijk blijven presteren, je bent maar zo goed als je laatste product.
Al ging ik ook door een dal vol schaduw van de dood,
ik zou geen kwaad vrezen, want U bent met mij;
Uw stok en Uw staf,
die vertroosten mij.
Trudy (+ 18-6-2024) kreeg de zelfde overlijdenstekst mee als mijn Pake Rypke, Psalm 23
We leven onder een totalitair regime van leugen, diefstal, moord, landverraad en culturele vernietiging, waarin niemand echt verantwoordelijk is of die verantwoordelijkheid wil nemen. Dit toegedekt met de zoete nasleep van interende welvaart, ten onrechte als ‘vanzelfsprekend’ (in plaats van historisch uitzonderlijk) ervaren luxe die mensen verwarren met ‘democratische rechtstaat’ en allerlei seculier-religieuze bezweringen die in zichzelf een leugen zijn.
Juist daarin zijn ouderwetse klassieke deugden een dikke middelvinger richting de zittende macht, iets dat ze slecht verdragen:
U maakt voor mij de tafel gereed
voor de ogen van mijn tegenstanders;
U zalft mijn hoofd met olie,
mijn beker vloeit over.Ja, goedheid en goedertierenheid zullen mij volgen
al de dagen van mijn leven.
Ik zal in het huis van de HEERE blijven
tot in lengte van dagen.
…al liep ik door de vallei van de schaduw des doods… (Psalm 23)
Je geloof verliezen is zo eenvoudig, kinderlijk eenvoudig bijna. Hoe vaak denk ik bij De Bijbel niet ‘ach, die jodensprookjes, verhaaltjes’, waarom zou je daar waarde aan hechten. Dan ga ik De Natuur wel in, en ervaar ik ook de Grootsheid van alles dat gemaakt is. Om dan later in de Bijbel daar toch weer treffende woorden te vinden voor wat je intuïtief net bevestigd zag. Zonder Het Woord sta je analfabeet in het leven.
Het alternatief – seculier zijn – is ook zo onaantrekkelijk.
Neem een seculiere begrafenis of ‘crematie’. De obligate rij foto’s van ‘hoe de persoon was’, met een door de uitvaartmultinational afgedraaide cd waarop het favoriete muziekje stond, ergens op een industrieterrein. Seculier zijn, geen donder aan, kaal, leeg, akelig, desolaat.
Fatsoenlijk afscheid van iemand neem je in de kerk bij Psalmen en teksten die door de eeuwen heen beter vertolkten, wat alle mensen meemaakten en zullen meemaken.
Dan liever de Psalmen. Geloof is Vertrouwen in het Totaal en het Geheel, de Orde en Harmonie. En dat geeft de burger moed. Heb een goede zondag.