Op de zondag geen profane boodschappen. Dan lezen we uit De Heilige Schrift, Het Boek waarop de Westerse beschaving rustte. Vandaag lezen we voor het eerst de boze brief die Paulus schreef aan de Galaten-gemeente. Al direct bij het ontstaan van het vroege christendom begonnen de kerkscheuringen, met twisten over De Juiste Leer, die eeuwenlang zouden voortduren omdat alléén ‘Geloof in Jezus’ vormloos drijfzand kan zijn.

Paulus leefde in onenigheid met Petrus, omdat deze favoriete discipel van Jezus als gelovige Jood de besnijdenis in stand wilde houden. Terwijl Paulus zijn ‘Jodendom-light voor niet-Joden’ zonder Wet en Besnijdenis wilde voortzetten.

De Galaten-gemeente wilde weer terug naar De Wet en besnijdenis, en zat op de Petrus-lijn. Paulus stelde dat die terugkeer de opstanding van Christus zinloos zou maken. “Dan is immers het struikelblok van het kruis teniet gedaan.”

Vijandschappen, ruzie, onenigheid
De Galaten-brief benadrukt de waarde van Het Geloof zelf. Maar wat dat geloof dan is wordt vervolgens weer een twistpunt. Hoe vul je dat geloof in, en welke houvast geef je mensen daarbij, dit is een twistpunt in alles dat zich ‘kerk’ ging noemen tot de dag van nu.

De Joden hadden De Wet en de Profeten, vaste tijden, feesten, gebruiken. Logisch wanneer je al eeuwen bestaat. Misschien was het Jodendom anders al lang opgelost, omdat ze weten dat mensen ook maar mensen zijn die houvast gebruiken.

Paulus schoffelde dat allemaal onder het tapijt om maar zoveel mogelijk niet-Joden te bereiken met zijn Jodendom-light voor de Romeinen en Grieken. In de Galaten-brief (hoofdstuk 5) laat hij vervolgens zien waaraan je de ‘echte gelovige’ herkent, én hoe de afvallige zich gedraagt en de gelovige.

Gedrag werd de toetssteen in plaats van wetticisme:

Het is bekend wat de werken van het vlees zijn, namelijk overspel, hoererij, onreinheid, losbandigheid,
afgoderij, toverij, vijandschappen, ruzie, afgunst, woede-uitbarstingen, egoïsme, onenigheid, afwijkingen in de leer,
jaloersheid, moord, dronkenschap, zwelgpartijen, en dergelijke; waarvan ik u voorzeg, zoals ik ook al eerder gezegd heb, dat wie zulke dingen doen, het Koninkrijk van God niet zullen beërven.

De vrucht van de Geest is echter: liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing.Daartegen richt de wet zich niet.

Maar wie van Christus zijn, hebben het vlees met zijn hartstochten en begeerten gekruisigd.
Als wij door de Geest leven, laten wij dan ook door de Geest wandelen.
Laten wij geen mensen met eigendunk worden, elkaar niet uitdagen en benijden.

Maar mensen zijn mensen. Ze hebben houvast nodig, en ‘geloof’ is vaag, ongrijpbaar als De Liefde, die ook al snel verslonzen kan. Alleen maar ‘ik hou van je’ zeggen, zonder eens een kadootje, skrale big: kom er bij je vrouw mee aan. Dus wilden de Galaten weer ver-Joodsen. Omdat het Jodendom duidelijkheid biedt, die het Genadegeloof van Paulus niet biedt.

“De andere Joden huichelden met Petrus mee”
Geef die Galaten eens ongelijk. Want hoe herken je een ‘christen’….De meeste mensen die zich ‘christen’ noemen, weten maar kwalijk wat er in de Bijbel allemaal staat, is mijn ervaring. Sterker nog: zouden mensen die in een naïef geloof leven de Bijbel écht gaan bestuderen, dan vraag ik mij af of ze dat geloof zouden behouden…

Iedere keer dat ik de Bijbel lees vind ik ook weer zaken die ik niet eerder wist. In de Galaten-brief verklaart Paulus dat hij ruzie kreeg met Petrus. Onenigheid, over afwijking in de leer. Ze hadden met elkaar een duidelijke taakverdeling afgesproken. Petrus zou onder de Joden prediken, Paulus bij de niet-Joden, maar beide zouden wel door de zelfde Geest zijn gedreven. (Galaten 2)

Paulus en Petrus zouden stevig botsen:

Maar toen Petrus naar Antiochië gekomen was, ging ik openlijk tegen hem in, omdat hij te veroordelen was.
Want voordat er enkelen uit de kring van Jakobus gekomen waren, at hij samen met de heidenen; maar toen zij kwamen, trok hij zich terug en zonderde zich af uit vrees voor hen die van de besnijdenis waren.

En ook de andere Joden huichelden met hem mee, zodat zelfs Barnabas zich door hun huichelarij liet meeslepen.
Maar toen ik zag dat zij niet juist wandelden, overeenkomstig de waarheid van het Evangelie, zei ik tegen Petrus in het bijzijn van allen: Als u die een Jood bent, naar heidens gebruik leeft en niet naar Joods gebruik, waarom dwingt u dan de heidenen op de Joodse manier te leven?

“O dwaze Galaten”
Het Geloof moet de toetssteen zijn bij Paulus. Hij vervolgt:

Wij, die van nature Joden zijn, en geen zondaars uit de heidenen, weten dat een mens niet gerechtvaardigd wordt uit werken van de wet, maar door het geloof in Jezus Christus.

Maar wat dat is behalve ‘ik geloof in Jezus’ roepen (een gelovige en besneden Jood die door Johannes was gedoopt, die De Wet hield en deze Wet steeds citeerde), daar kun je menig potje over breken. En daar gaat de hele Galaten-brief dus over. In Galaten 3 schrijft Paulus dat hij boos wordt omdat ze weer tot de besnijdenis overgaan en het houden van de Wet:

O dwaze Galaten, wie heeft u betoverd om de waarheid niet te gehoorzamen; u voor wie Jezus Christus eerder voor ogen is geschilderd alsof Hij onder u gekruisigd was?

Dit alleen wil ik van u vernemen: Hebt u de Geest ontvangen uit de werken van de wet, of uit de prediking van het geloof?
Bent u zo dwaas? U die met de Geest begonnen bent, gaat u nu eindigen met het vlees?

Allen één in Christus
De bekeerling Paulus/Saulus- die er bij kwam nádat de Geest op de discipelen onder leiding van Petrus kwam bij de Joodse feestdag Pinksteren (feest van het beweegoffer der broden)- stelt dat er een tijd was vóór en na Christus. (zoals onze jaartelling ook stelt) Dus moet je niet terugvallen op gewoontes van vóór het genade-offer.

Dat moment wordt gemarkeerd met de Doop uit eigen Keuze, niet de besnijdenis en De Wet die je werden overgeleverd:

Voordat het geloof echter kwam, werden wij door de wet bewaakt, als gevangenen opgesloten, totdat het geloof geopenbaard zou worden.
Zo is dan de wet onze leermeester geweest tot Christus, opdat wij uit het geloof gerechtvaardigd zouden worden.

Maar nu het geloof gekomen is, zijn wij niet meer onder een leermeester.
Want u bent allen kinderen van God door het geloof in Christus Jezus.

Want u allen die in Christus gedoopt bent, hebt zich met Christus bekleed.

Daarbij is het niet van belang dat men Jood is of Griek; daarbij is het niet van belang dat men slaaf is of vrije; daarbij is het niet van belang dat men man is of vrouw; want allen bent u één in Christus Jezus.

En als u van Christus bent, dan bent u Abrahams nageslacht en overeenkomstig de belofte erfgenamen.

Nergens heeft Jezus gezegd dat hij de besnijdenis wilde afschaffen, laat staan ‘1 jota uit de wet’…Toon mij het Bijbelgedeelte. Petrus ook niet. Dat heeft Paulus gezegd. Waarom zou Paulus belangrijker zijn dan Petrus en Jezus. Niettemin stelt Paulus in Galaten 5:

Maar ik, broeders, als ik nog de besnijdenis verkondig, waarom word ik dan nog vervolgd? Dan is immers het struikelblok van het kruis tenietgedaan.
Lieten zij die u opruien, zich maar afsnijden!

Want u bent tot vrijheid geroepen, broeders, alleen niet tot die vrijheid die aanleiding geeft aan het vlees; maar dien elkaar door de liefde.
Want de hele wet wordt in één woord vervuld, namelijk hierin: U zult uw naaste liefhebben als uzelf.

Protesta, zelfgetuigenis is je genoeg
Jezus stelde eerst “Heb God Lief”, en daarna “en uw naaste als uzelf.” En daarin was de hele wet samengevat. Paulus laat hier God weg, terwijl hij scheldt en onenigheid zoekt. Gek dat niemand daar ooit over viel, die omissie in de Galaten-brief…

Jezus zijn dierbaarste discipel Petrus wilde de besnijdenis behouden. De brieven van Paulus zijn minder belangrijk dan de Evangeliën. Jezus zou Paulus zijn brieven ook minder belangrijk hebben gevonden dan De Wet, waaruit hij immers citeerde “heb God lief en uw naaste lief als uzelf’ (Leviticus)

Zonder De Wet, de Feesten en getijden blijft enkel ‘(zelf)getuigenis’ over, wat Protesta van ‘Protestants’ ook betekent. Paulus legde met ‘alleen geloof’ dus de kiem voor eeuwen kerkscheuringen, twisten, splijtzwammen die tot de dag van vandaag voortduren. Want wat is ‘geloof’ behalve zeggen dat je in Jezus gelooft, en voor de bühne een aardig mensje zijn.

Terwijl die ‘aardigheid’ ook lafheid kan betekenen.

Al snel houd je een moeras van meningen over, die weer tot evenzovele ‘kerken’ leiden via evenzovele scheuringen. Iedereen kan zich vervolgens ‘christen’ noemen. Ook iemand die zich onder luid kabaal ergens op een industrieterrein in een zwembad laat onderdompelen, om dat vervolgens op het internet te zetten.

Of iemand die zich door een leek in de zee laat onderdompelen: “nu ben ik christen”… Op basis van welk Gezag beweer je dat? Je eigen gevoel over jezelf? De andere mensen die er bij waren?

Plots heb je dan evenzovele soorten ‘christenen’ die allen een andere God aanbidden. Een God die ‘Liefde’ is en een predestinatie-God die je bij geboorte al tot de Hel bestemde, of een God die iedereen binnen laat.

Een God die je als bezetene over de grond laat rollen en wartaal uit laat slaan (Toronto Blessing), een God die van oorverdovend drumstellawaai houdt en een God die liever de mis van Rachmaninov luistert. Een God die alsmaar geld nodig heeft.

Tot zelfs een God die Israël haat en die het voor Hamas, Iran en de Islam opnemen wil. Of een God die wil dat je zonnepanelen plaatst in een weiland, zoals de ‘kerk’ hier in Langweer. Dus: stel dat Paulus er gewoon naast zat, en Petrus had gelijk? Dat is de boodschap vandaag die de Galaten-brief mij opwerpt.

Op Wiens Gezag verkondigt Paulus dit? In een visioen Jezus zien en je bekeren, maakt je immers nog niet Jezus zelf.Misschien zouden ‘christenen’ – met name Protestanten van de vele tienduizenden denominaties- zich dus beter ‘Paulinisten’ kunnen noemen.

• Heb een goede zondag en stak je wat op van de weekpreek, doe dan een duit in de collectezak

Donatie bedrag:

€

Doneren