Bastia, de havenplaats
Op Corsica aangekomen meldde de gastheer van ons geboekte huis, dat we er niet in konden. Mijn digitale levensassistente Afke regelde via Airbnb met hun Indiase callcentre een nieuwe woning. Die bereikte je na bijna drie uur kronkelende bergweggetjes, verharde geitenpaadjes. In het donker was dat nog best een uitdaging als chauffeur.
Een afgehakt negerhoofd, het logo van Corsica
Onderweg zie je overal leuzen gekalkt op borden en viaducten, waarin de Corsicanen oproepen tot de bevrijding van deze of gene, die blijkbaar vast zit. En posters met de oproep tot onafhankelijkheid van Frankrijk en de EU, dat daarover een referendum moet komen.
Het lijkt hier Noord Ierland wel van twintig jaar terug. Hoe die seperatistische vork in de steel zit vogelen we nog uit.
We hebben nu te weinig batterij-capaciteit om een groter verhaal te maken. Ik was de oplader van mijn laptop vergeten, en moet nu via de telefoonlader de Mac voeden. Dat duurt een hele dag.
We blijven ons ondertussen verwonderen over het logo van Corsica. Net als Sardinië prijkt op hun vlag een onthoofde ‘moor’, dus neger. Er zijn verschillende verhalen die het ontstaan van dat logo verklaren. Maar weg doen, dat willen ze hem alvast niet, die morenkop.