Iedere avond zingt het koor van de kerk hier
De onafhankelijkheidsbeweging en Corsicaanse maffia raakten afgelopen halve eeuw onderling verwikkeld. Behoefte aan geld voor de ‘strijd’ en wapens werd gecombineerd met clandestiene handeltjes.
Daarbinnen vallen onderling tussen revancherende groepen ook regelmatig slachtoffers. Een recent slachtoffer is de in januari geliquideerde Alain Orsoni. (27 september 1954 – 12 januari 2026)
Zijn broer Guy Orsoni was in 1983 al geliquideerd, nadat hij in 1980 uit de gevangenis kwam als lid van militante onafhankelijkheidsbeweging FLNC. Hij wordt nog geeërd als martelaar voor de Corsicaanse zaak, maar was ook bij drugshandel betrokken.
Monument voor Guy Orsoni, in 1983 geliquideerd, brok Wikipedia
“Massimu Sempre Vivu”
Wie ‘Asterix op Corsica’ las, weet dat Corsicanen nog vele jaren na een geschil een wrok tussen onderlinge clans kunnen koesteren. Een niet teruggegeven ezel door de neef van X leidt generaties later nog tot een bloedvete met de clan van Y.
Die cultuur van wraak en eerwraak inclusief heetgebakerde mentaliteit is hier nog steeds aanwezig. Ik waagde mij even op een landweggetje om een panoramafoto te maken. De eigenaar kwam aangereden en barste direct als een geflipte Albanees los dat ik het niet meer moet flikken omdat die weg privé-terrein is.
Bij Ajaccio rijden we bijvoorbeeld langs een brug met daarop de leus “Massimu sempre Vivu”: dat verwijst naar een in 2019 door de Corsicaanse maffia geliquideerde horeca-exploitant. Die ging in verzet tegen de greep van de maffia op zijn bedrijfstak, hij wilde het zwijgen rond die trend doorbreken, de Omerta. Die publieke loslippigheid namen ze hem niet in dank af.
C’est privat $%^&*!!!!! CEST PRIVAT %&*()!
Klein zijn ze hier, maar zeker niet fijn. Die pak je hun landje niet zomaar af, zoals dat in Nederland gebeurt bij de boeren met hun Farmers Deug Force. Die willen keihard in gesprek met Van Essen. In plaats van dat ze Van Essen in elkaar slaan, want met Van Essen sitzen wir sunder Fressen.
Ons bergdorpje
De bij een begrafenisdienst geliquideerde Alain Orsoni was een Franse politicus, zakenman en sportbestuurder. Hij is de leider van de Beweging voor Zelfbeschikking (MPA), een beweging die werd opgericht na een splitsing binnen de politieke vleugel van de Corsicaanse onafhankelijkheidsbeweging.
Hij werd verdacht van afpersing en betrokkenheid bij Corsicaanse georganiseerde misdaad, net als zijn geliquideerde broer Guy. Hij ging vrijwillig in ballingschap naar Latijns-Amerika en keerde aan het eind van de jaren negentig terug naar Europa. Until things cool off, net als in maffiafilms. Dat je een tijdje weg bent zodat de thuissituatie kan afkoelen.
Rood van de avondzon
Twaalf jaar later keerde Orsoni terug in de publieke sfeer van Corsica. Hij werd in juli 2008 voorzitter van de voetbalclub AC Ajaccio. Vervolgens werd al al vlot doelwit van een moordaanslag in 2008 door de Petit Bar-bende. Uiteindelijk werd hij alsnog op 12 januari 2026 vermoord door een sluipschutter tijdens de begrafenis van zijn moeder.
Zijn broer Guy Orsoni is een archetypisch voorbeeld van hoe de vrijheidsbeweging van Corsica verweven was met de onderwereld hier. De Valinco-bende onder leiding van Jean Alfonsi, bekend als Jeannot le Long, wilde afkomen van Alain Orsoni, begin jaren ’80 leider van de FLNC. Dus wilde hij hem vermoorden.
Ezels tussen de Maquis
Guy Orsoni werd vervolgens gevangengenomen bij de Leeuw van Roccapina en geslagen; hij werd naar Porto-Vecchio gebracht waar hij onder marteling werd ondervraagd en vervolgens geëxecuteerd door Salvatore Contini. Orsoni zou zelf betrokken geweest zijn bij grootschalige drugstransporten tussen Europa en Amerika.
De Corsicaanse maffioso werden geleid door Jean-Marc Leccia, een drugschemicus die werkte voor de broers Zemour. Die werkten ook voor de grootste Italiaans-Amerikaanse maffiafamilies. Een vriend van Félix Rosso, de zwager van commissaris Charles Pellegrini, zelf lid van de beveiligingscel van Elysée, zou hij de gunsten van de staatsdiensten verkrijgen om het transport van enkele honderden kilo’s morfine uit Phoenix (Arizona) te vergemakkelijken om deze om te zetten in heroïne.
Zonder de mogelijkheid tot gewapend geweld ben je enkel een bedelaar
Aleria 21 augustus 1975
Alai Orsoni was betrokken bij het startpunt van de Corsicaanse (gewapende) onafhankelijkheidsbeweging in 1975 in Aleria. De gebeurtenissen in Aléria verwijzen naar de bezetting door militanten van de Corsicaanse Regionalistische Actie van een wijnkelder gerund door een pied-noir op 21 en 22 augustus 1975 in Aléria, Corsica.
Op 21 augustus 1975 brak er een opstand uit: ongeveer dertig gewapende mannen, waaronder Marcel Lorenzoni, Jean-Marie Luciani, Jean-Pierre Susini, Jacques Fieschi, Léo Battesti, de broers Charles en Roger Susini, Jacques Paoli – getraind door Edmond Simeoni- bezetten gewapend de boerderij van Henri Depeille. Dat was een wijnboer uit Aléria van pied-noir afkomst (Frans-Algerijns, dus geen ‘echte’ Corsicaan) die zij verdachten van betrokkenheid bij een financieel schandaal.
De leider van de Corsicaanse Regionalistische Actie (ARC, waarvan de gisteren beschreven Pierre Poglioli leider was) probeerde deze coup de force als volgt te rechtvaardigen, aldus de Franse Wikipedia:
“Het gaat om het onthullen van het wijnschandaal rond de eigenaar van de kelder en verschillende van zijn koopmansvrienden. Na te hebben geprofiteerd van buitensporige leningen, zetten de beheerders van de wijnhuizen een enorme zwendel op van enkele miljarden oude frank, tot nadeel van kleine wijnboeren.
Berghond waakt over de schaapskudde
Ze stelden dus dat zij het opnamen voor de ‘eigen’ wijnboeren van Corsica. Ik zag op de FB-pagina van Pier Poggioli dat ze ieder jaar deze gebeurtenis bij Aleria nog herdenken op 21 augustus. Er is namelijk een monument voor opgericht, zo zag ik.
Deze gebeurtenissen veroorzaakten een krachtige reactie van de Franse regering met hun politie, die rellen uitlokten op Corsica, met name in Bastia. Zo werd ‘Aleria 1975’ de grondslag van het moderne Corsicaans nationalisme met militant gewapend tintje.
Je zou niet verwachten dat dit hier allemaal tussen het Mediterraan struikgewas- de Maquis plaatsvindt. Wij wandelen hier door de bergen en komen hooguit een schaapshond tegen, een leeg kaal voetbalveld en zwevende roofvogels, de Rode Wouw (Kite in het Engels) dier hier als vlieger over de heuvels zeilt. Het lijkt hier juist vredig, maar de schijn bedriegt dus.
- Waardeer Interessante Reizen met een reisbijdrage