Bord bij Rottige Meente aan Lindedijk
Het Faunafonds (BIJ12) keerde afgelopen jaar 92 miljoen euro schade uit die door natuurherstel (vooral ganzen) werd aangericht, dus door de inventaris van Natuurmonumenten en consorten. Maar daarin ontbreekt tenminste 100 miljoen euro schade die natuurherstel op de Waddenzee en Noordzee jaarlijks aanricht, en in binnenwater door uitgezette Wageningse otters, bevers. Kortom allerlei ongedierte/biodiversiteit dat een gezonde plattelandseconomie in de weg zit op professionele basis.
We berekenden gisteren al dat het ‘herstel’ van de zeehondpopulatie meer biomassa onttrekt uit de Wadden- en Noordzeekustzone dan de volledige kottervisserij voor de gehele Noordzee.
Die vissers haalden voor de volledige Noordzee inclusief het Kanaal een omzetje binnen van 196 miljoen euro bij een vangstgewicht van 38 miljoen kilogram, waarvan 12 miljoen kilo garnalen. Wanneer je de omzetderving verrekent, kost 1 enkele ‘gewone’ zeehond al snel 25 euro per dag. Een door Wageningse ecologen overgebrachte otterinfectie in je viswater kost per otter tientallen euro’s per dag. En een Louis Vuitton-tas per jaar, die de visser ook z’n vrouw kado had kunnen doen ter bevordering van het huwelijkse leven.
Jaaromzet publiek-privaat Natuurmonumenten: die kunnen makkelijk een stukje schade uitkeren dat natuurherstel veroorzaakt
Premiejacht terug?
Een otter vreet dagelijks tenminste een kilo vis, en gaat -aldus de onderzoeksliteratuur (Hans Kruuk, universiteit Aberdeen, tot wel 1,8 kilogram- vooral voor commercieel interessante vis zoals rode aal, vanwege de veel hogere calorische waarde. Een pond paling kost al gauw 17 euro 50. Heb je een infectie van een otter in je viswater, dan kost zo’n gulzige gluiperd je tientallen euro’s per dag.
En uiteraard is dit- net als bij The Economics Of Ecosystems and Biodiversity (TEEB) – een slag in het donkergroene duister. Een indicatie.
Een ‘gewone’ zeehond kost de visserij-economie een slordige 25 euro (+/- 5 euro) per dag, dus evenveel als een biefstuk vóór ‘Corona’ kostte in een eetcafé. Een grijze zeehond kost evenveel per dag als een biefstuk in een restaurant bij huidige prijzen. En die rekening kun je dan niet neerleggen bij Wageningen UR, Waddenacademie, Donne Slangen van het LVVN-ministerie of Natuurmonumenten.
Natuurlijk zijn er genoeg studies te vinden die de otter excuseren, dat die vooral commercieel oninteressante vis zou eten. Maar dat is gedaan door (in dit geval Poolse) ecologen die anders bang zijn dat de jacht op otters weer geopend wordt, zoals vroeger gewoon was.
Veel ecologenliteratuur maakt het leven van dieren nodeloos complex. Ze vreten, paren en dat was het dan wel ongeveer. Afspraken kun je er niet mee maken, dieren.
Mooie bontjas, pup grijze zeehond
Zo veranderden ecologen ook de oude naam ‘ongedierte’ in ‘biodiversiteit’ om de overlast die de natuur geeft academischer te doen klinken. Dan krijgen beesten die je dagelijks op professionele wijze in de weg zitten het aura van academische onaanraakbaarheid.
Terwijl de schade door natuurherstel dus substantieel is voor de plattelandseconomie.
Omgerekend naar de omzet bij de visafslag- zou de door zeehonden bemachtigde biomassa van ongeveer 28 miljoen kilo (met grote onzekerheidsmarge, indicatie) ruim boven de 100 miljoen euro omzetderving betekenen. Een kilo paling in de ottercategorie kan wel 35 euro opleveren. Vermenigvuldig dat met 365 en je kunt er een dure designtas voor je vrouw van kopen.
En ja, dat vinden ze leuk, ook wanneer ze ‘nou ja dus nee ja neeee hoeft niet hoor’ zeggen.
En dan hebben we de vraat door de bruinvis nog niet meegerekend. Ik schrijf dit niet alleen om ‘Het Linksche Thuigh’ op de lange tenen te staan, die sneue LBGT+-gluipers die je met she/her moet aanspreken. Het was nog niet zo heel lang geleden gewoon, dat de overheid premies uitreikte aan zeehonden- en otterjagers.
Dat deden ze met reden, omdat ze meer nuchter waren. Niet omdat ze Het Licht nog niet hadden gezien van de Groene Verlichting.
Gek op paling, dat zijn ze
Peperdure landschapsstoffering
Het is natuurlijk aardig, dat Wageningse ecologen die exotische Letland-otters in Friesland uitzetten in de Linde- en Tjongervallei. Maar toen ze er niet waren, sliepen de meeste Friezen er geen nacht minder om en het leven was prima. Het enige dat je aan een bruinvis hebt, is dat je varend over de Waddenzee twee seconden zo’n vinnetje boven ziet komen.
Dan happen ze naar lucht en gaan ze weer de donkere diepte in, obscuur liggen zijn.
Het enige nut van een zeehond is een soort mariene landschapsstoffering. Dat deze ergens op een zandbank een visueel object liggen te zijn voor Randstedelingen, werkeloze uitkeringtrekkers met een huis vol katten, gescheiden alleenstaande vrouwen die per definitie al moeite hadden om klaar te komen, kortom ‘dierenliefhebbers.’
En voor wat ‘wetenschappers’ bij het NIOZ (Nul Integriteit bij OnderZoek), die ze een zender op de kop plakken om er op te promoveren.
Alsof zulke spekkige schadedieren een soort ‘boodschappers’ van een Groot Geheim uit De Andere Wereld zouden zijn, dat door ecologen bij het NIOZ ontrafeld zal gaan worden. Er zijn goedkopere manieren om die groene versie van Game of Thrones te spelen, of Dungeons and Dragons.
Nul Integriteit bij Onder Zoek (NIOZ)
Substituut-religie
Ecologie is geen wetenschap maar een substituut-religie, verwant aan de Gnostiek. Bij de Gnostiek (oosterse geheimleer) moet de ziel bevrijd worden uit de kerker van het lichaam. Alleen projecteerden ecologen dat concept op de volledige natuur, die vrijgezet moet worden van alle culturele kluisters tot een mysterieus Natuurlijke Evenwicht, Gezonde Natuur zal zijn bereikt.
Rewilding noemen ze dat tegenwoordig.
NIOZ-ecologen ge/beloven ons al decennia dat er een Gezonde Natuur komt, De Betere Wereld waarbij alle dieren tegelijk in maximale aantallen zullen voorkomen. Net al in het Paradijs bij Adam en Eva toen het lammetje en de leeuw samenspeelden. (Phillippart et al Waddenacademie 2025) Wanneer er maar meer onderzoeksgeld hun kant op komt.
Kanoetstrandloper als proefdier bij NIOZ Texel, die lulde je daar de oren van het hoofd over z’n kwetsbare rol in het bedreigde ecosysteemzzzzz
Net als die vogelonderzoekers daar met hun ‘Flyway iekolodjie.’ Alsof het Romeinse Auguren zijn. Dat waren waarzegger-priesters die uit de vlucht van vogels het Fortuin van het Romeinse Keizerrijk beweerden af te kunnen lezen. Daarvoor was ook altijd ‘meer onderzoek'(sgeld) nodig.
Ecologie is uitgevonden om aan de natuurlobby een academisch cachet te geven. Maar het niveau van wetenschap is nooit boven het postzegel verzamelen uit gekomen na vijftig jaar. En na miljarden euro’s onderzoeksgeld en natuurherstelgelden blijft het volgens ecologen maar slecht gaan. Dus blijkbaar werken ze al een halve eeuw aan een failliete strategie.
En zoals bij alle utopisten roepen ze dan niet: dan stoppen we, maar “we moeten harder door op de zelfde weg met meer geld.”
Kaap Geen Enkele Hoop 🙂 . Aalscholvers eten per stuk een halve kilo vis per dag. Volgens het NIOZ hebben ze geen invloed op het ecosysteem, althans, NIOZ verzwijgt die invloed net als bij zeehonden die volgens het NIOZ blijkbaar vegetarisch zijn
Houden wilde dieren van ons, nou?
Dierenliefhebbers houden niet van dieren, want liefde heeft enkel betekenis bij een gelijkwaardige partner die deze liefde wederzijds kan beantwoorden en ook weerspreken. Het dichtste dat daarbij komt is je eigen (jacht)hond, zolang die zich als laagste in de rang van de roedel leert opstellen.
Doet een hond dat niet, dan noemen mensen ‘m ‘vals’ en laten ze hem eufemistisch ‘inslapen.’ Een hond houdt vooral van je dankzij de associatie met z’n dagelijkse eten. Pavlov. Afke kan tegen mij ook zeggen wat voor lul van een vent ik ben. Dat kon mijn terrier Trudy zaliger (+) dan weer niet.
Ik mis Trudy dan ook dagelijks.
Dierenliefhebbers hebben vooral een speciaal gevoel over zichzelf, dat ze extern projecteren. Of ze zijn minder goed in staat om duurzame menselijke relaties aan te gaan, gekwetst in vroegere relaties. Daardoor projecteren ze een vorm van ‘onschuld’ op wezens die hun projecties nooit kunnen ontkrachten.
Johan, de Bi O Bouwer van de Texelse Biobouwerij, het NIOZ
En dat menstype wemelt het van in landen met een groot stelsel van ‘sociale zekerheid’.
Wie weet wat een otter heimelijk denkt over een otterliefhebber van Wageningen UR die in z’n geitenbreier met telemetrie achter z’n nakomelingen aan zit: “Oh mijn God, daar heb je die metrodweil weer te stalken, waarop wil die nou weer promoveren”…
Stel dat een otter in staat was dat te zeggen tegen z’n liefhebbers. Wat zouden die dan doen? Hoe groot zou de otterfanclub dan nog zijn? Of wanneer je de rekening voor ganzenschade bij Natuurmonumenten kon neerleggen, of de visserijschade door zeehonden bij Stichting Zeehondenopvang met hun peperdure Wereld Erfgoed Centrum.
Ondergetekende ziet liever een kilo gerookte paling verschijnen dan een otter met een zender op z’n kop van Wageningen UR. Maar smaken kunnen natuurlijk verschillen.
- Waardeer Interessante Tijden met je bijdrage klein of groot, zodat we op geheel eigen wijze dagelijks kunnen berichten over Natuurlijke Historie
Kijk, like en subscribe ook bij Interessante Tijden TV, het enige natuurkanaal met gezonde relativering
Om de “duurzaamheid” te vergroten heeft het WEC in Lauwersoog een commerciële poot in gedachten om kostendekkend te werken. Er komt een zeehonden verwerkingspoot bij waardoor de waardevolle zeehond commercieel geëxploiteerd kan worden. Rauw zeehonden vlees (super gezond voor de mens) zal één van de delicatessen worden. Er wordt al nagedacht over een campagne in de trant van “uit zee naar bord” in samenwerking met het nationaal voedingscentrum. Om de Nederlander nog “gezonder” te maken.