“…Jezus naar hen toe, lopend over de zee…” (Mattheus 14: 22)

De Atlantische Oceaan bij Taganana

Op de zondag geen profane boodschappen. Dan lezen we uit De Heilige Schrift, Het Boek waarop de Westerse beschaving rustte. Vandaag bespreken we de drie evangelie-passages waarin Jezus over het water loopt.

Daardoor kennen Mexicanen nu een basilisk die ze ‘Jezus Christus Hagedis’ noemen.

Dóór het water lopen via een goddelijk gebaande weg kwam in het Oude Testament vaker voor. Mozes (Schelfzee), Elia en Elisa (Jordaan) gingen Jezus voor. Maar óver het water lopen, of er boven staan, dat werd alleen aan God toegeschreven.

Zonder kennis en ‘Waarden’ verdrink je in de oceaan van moderniteit

Alleen God “treedt op de hoogten van de zee”
Opmerkelijk voor de lezer die ook de preek van de week las van afgelopen week: De passage vindt plaats nadat Koning Herodes Johannes de Doper liet vermoorden. Hij presenteert het hoofd van De Doper op een plaat, omdat hij daartoe verleid wordt door een vrouw die hem seksueel in haar greep kreeg.

De Dochter van Herodias. Zo bekijkt iedereen vanuit een eigen bril de realiteit, om een eigen realiteit te scheppen. De een is door de Eros bevangen (geil) en laat daarom een profeet vermoorden. De ander door het Materialisme, en dus verklaar je ook onwaarschijnlijke gebeurtenissen weg als ’toeval’, vanuit het geloof dat uit materie ‘geest’ ontstaat… Enzovoort

De Bijbelschrijvers zijn door De Schriften bevangen, de profeten van Het Woord. Zo scheppen zij via die Kijk op de Wereld een eigen realiteit die werkelijkheid wordt. (het christendom, we leven nu in het jaar 2026 na Christus) Geest materialiseert, Woord wordt vlees.

De oceaan bij Los Realojos

Is ‘de Doper’ dood als wegbereider, dan tart Jezus de natuurwetten en doet wat voorheen enkel aan God zelf werd toegeschreven.God is degene die over of op de wateren treedt:

Job 9:8 – “Hij alleen spant de hemelen uit en treedt op de hoogten van de zee.”

Twee andere passages kunnen verwijzen naar het pad door de Schelfzee dat voor Mozes werd bereid:

Psalm 77:20 – “Door de zee liep uw weg, door de wijde wateren uw pad…”
Jesaja 43:16 – God “maakt een weg in de zee, een pad in de machtige wateren.”

Elia en Elisa liepen ook nog door de Jordaan (2 Koningen 2:8 en 14) om zo op gelijke voet met Mozes te komen. Maar óver water lopen is – Bijbels gezien- dus alleen voor (de zoon van) God zelf bestemd.

Opgestuwd door geologische drift, een stukje tropische oceaanvloer werd zo Alpen bij de Julische Alpen

Wonderen die Jezus van Johannes onderscheiden
Jezus had in Mattheus 8 en 9 al de nodige wonderlijke genezingen verricht. Maar nadat Johannes de Doper is gestorven en Jezus daarvan kennis neemt, verricht Hij in Mattheus 14 zijn grootste wonder tot dan toe. De Wonderbaarlijke Spijziging van de menigte van 5000 “mannen, de vrouwen en kinderen niet meegeteld”, met vijf broden en twee vissen. (opgeteld 7, zie de getalssymboliek)

We lezen hier dat Jezus zich wilde terugtrekken naar “een eenzame plaats”, maar dat een menigte hem volgde. Dat kan misschien zijn- volgens de historische theorie dat Jezus volger was van Johannes- omdat ze aanvankelijk Johannes de Doper volgden, net als de door Johannes gedoopte Jezus.

Maar nu zagen ze in Jezus zijn opvolger. Maar er zijn geen verhalen over Johannes de Doper die wonderen verricht. Het puur en alleen lezen van de Bijbel vanuit empirisch-historisch perspectief doet je dan ook de clou missen. De Bijbel is geschreven vanuit theologisch-historisch perspectief, de ‘kennis van de schriften.’

Noordzee Duitse Bocht

“Bereid de weg van de HEERE”
De evangelisten kenden hun ‘Schrift’,hun Profeten en projecteerden passages uit die Schrift op wat zij in hun eigen tijd zagen. Zijn interpreteerden hier Jesaja 40:3 bij de beschrijving van Johannes, zoals in Mattheus 3:3:

Want deze is het over wie gesproken werd door de profeet Jesaja toen hij zei: De stem van iemand die roept in de woestijn: Maak de weg van de Heere gereed, maak Zijn paden recht.

In Jesaja 40 lees je dat De HEERE erkent dat hij van Israël gestolen heeft als vergelding voor ‘haar ongerechtigheid’, omdat hij ‘het dubbele’ zal teruggeven. Net als bij Job. Hij erkent dat Hij te ver ging. Dan lezen we in Jesaja 3-5

Een stem van iemand die roept
in de woestijn:
Bereid de weg van de HEERE,
maak recht in de wildernis ( = woestijn bij de Joden RZ)
een gebaande weg voor onze God.

Stormachtige Noordzee

Wat krom is zal recht worden
Letterlijk staat hier niets over een wegbereider die voor de Messias/Christus ( = gezalfde koningszoon) uitgaat. Maar zo interpreteerden de evangelisten Jesaja dus wel. Want er staat ook geschreven dat Johannes in de woestijn verbleef, levend op een dieet van de eiwittransitie van de huidige rijksoverheid, sprinkhanen.

Dan volgt in Jesaja een bekend visioen uit de Joodse eschatologie, de omkering van waarden:

Alle dalen zullen verhoogd worden,
alle bergen en heuvels zullen verlaagd worden;
wat krom is, zal recht worden;
wat rotsachtig is, zal tot een vlakte worden.

De heerlijkheid van de HEERE zal geopenbaard worden,
en alle vlees tezamen zal het zien,
want de mond van de HEERE heeft gesproken.

Schuimalgen zijn belangrijk bij regulering van klimaat via wolkenvorming

Vóór de apocalypse komt een wegbereider
Alle andere evangelisten zijn eenduidig n hun Jesaja-interpretatie, Marcus 1:3, Lucas 3:4, Johannes 1:23. Voordat een apocalyptisch visioen van de profeten werkelijkheid wordt, De Dag des Heeren (Dies Irea, dag van wrake) met Jesaja als meest gezaghebbende, zal een bode voor de Messias uitgaan.

Dat is hoe de vier evangelisten Jesaja lazen en interpreteerden. Daarnaast interpreteerden zij hun eigen tijd via interpretatie van Maleachi 4, vers 5-6:

Zie, Ik zend tot u
de profeet Elia,
voordat de dag van de HEERE komt,
die grote en ontzagwekkende dag.

Hij zal het hart van de vaders tot de kinderen terugbrengen,
en het hart van de kinderen tot hun vaders,
opdat Ik niet zal komen
en de aarde met de ban zal slaan.

Het leven in zee veroorzaakt regen

Over het water lopen
Op de wonderbaarlijke spijziging volgt vervolgens de passage dat Jezus óver het Meer van Galilea loopt. Zo laat Jezus via de Bijbel-lens van de evangelisten – en hun interpretatie van de Profeten- onbetwist zien: Nu mijn wegbereider dood is, zal je werkelijk zien hoe belangrijk Deze Tijd is.

De Eindtijd, Dies Irea is nabij, die ‘grote ontzagwekkende dag’. (Historisch gezien: de tweede tempelverwoesting van 66-68, het Nieuwe Verbond via het Christendom dat via het Romeinse rijk zich verspreidt, de opheffing van Israël in 131-134 en het uitzenden van het Joodse volk over de aarde als ieder’s zondenbok)

Jezus geeft zijn discipelen de opdracht om het Meer van Galilea over te varen. Eerst wil hij bidden op de berg waar hij ook de Bergrede had gehouden. Vervolgens komt Hij over het water lopend ze achterna.

En meteen dwong Jezus Zijn discipelen in het schip te gaan en voor Hem uit te varen naar de overkant, terwijl Hij de menigte weg zou sturen.
En toen Hij de menigte weggestuurd had, klom Hij de berg op om er in afzondering te bidden. Toen het avond was geworden, was Hij daar alleen.
Het schip was al midden op de zee en verkeerde in nood door de golven, want ze hadden de wind tegen.
Maar in de vierde nachtwake kwam Jezus naar hen toe, lopend over de zee.

Kite

U bent de Zoon van God, en later toch weer Jeremia/Elia
Bijbelreizen in Israël nemen Mount Arbel hier als de plaats van de wonderbaarlijke spijziging en zaligsprekingen. Mattheus vervolgt met de passage dat ook Petrus probeert om over water te lopen/de natuurwetten te tarten. Maar hij zinkt dankzij zijn kleine geloof:

Jezus stak meteen Zijn hand uit, greep hem vast en zei tegen hem: Kleingelovige, waarom hebt u getwijfeld?
En toen zij in het schip geklommen waren, ging de wind liggen.
Zij die in het schip waren, kwamen Hem aanbidden en zeiden: Werkelijk, U bent de Zoon van God!

Het tarten van de natuurwetten is een getuigenis van goddelijkheid. Hier is geen sprake van ‘zomaar een profeet’ of ‘een gewoon mens’, maar de Incarnatie van de Allerhoogste. Of je dat nu gelooft of niet, het doet niet terzake. Het gaat er om dat de Evangelisten hun tijdgenoten wilden overtuigen dat Jezus ‘De Messias’ was.

Dat doen ze vervolgens door herhaling.

De ‘op zee gebleven vissers’

“De Zoon van de levende God”
Want in Mattheus 16 (13-17)vraagt Jezus zijn discipelen zelf wie Hij is. Ze hebben hem dan net over water zien lopen, wonderlijke spijziging zien verrichten en zieken zien genezen. En dan – nog steeds, ondanks alles dat ze meemaakten en zagen- heeft alleen Petrus het ‘goede antwoord’.

Toen Jezus gekomen was in het gebied van Caesarea Filippi, vroeg Hij aan Zijn discipelen: Wie zeggen de mensen dat Ik, de Zoon des mensen, ben?
Zij zeiden: Sommigen: Johannes de Doper, en anderen: Elia, en weer anderen: Jeremia of een van de profeten.
Hij zei tegen hen: Maar u, wie zegt u dat Ik ben?

Simon Petrus antwoordde en zei: U bent de Christus, de Zoon van de levende God.
En Jezus antwoordde en zei tegen hem: Zalig bent u, Simon Barjona, want vlees en bloed hebben u dat niet geopenbaard, maar Mijn Vader, Die in de hemelen is.

Wat is daarvan de les? Het negeren van ’tekenen uit de hemelen’ kan je letterlijk duur komen staan. Maar je wilt het niet zien, omdat je een andere weg in gedachte hebt, een andere hardnekkige kijk op de wereld, een andere manier van zien dan wat ‘de hemelen’ je willen leren. En dan ben je ‘ziende blind en horende doof’… Er vinden overal om je heen bijvoorbeeld continue wonderen plaats. Wil je ze zien? Deze tijd is ook uniek, hij komt nooit meer terug in de zelfde vorm.

  • Heb een goede zondag een vergeet bij het verlaten van dit webhuis niet een duit in de collectezak te doen, wanneer je iets opstak 
€

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *