Toegegeven, er zijn tegenwoordig meer Arabieren en Turken in Nederland dan Friezen dankzij decennia omvolkingspolitiek.

Maar dan nog blijft het negatieve discriminatie van de autochtone bronbevolking van Nederland- de Friezen- dat een RIVM-bevolkingsonderzoek wel vertalingen in het Arabisch, Turks en Oekraïens aanbiedt, de omvolkingstalen, en niet in het Fries, officieel de tweede rijkstaal.

Terwijl tegelijk de taalsubsidie tegen de plinten moet klotsen om het Fries in het basisonderwijs terug te brengen. Andermaal de bevestiging van de these in mijn hoofdwerk ‘Liever dood dan Slaaf’: de sociale status van een taal en de motivatie om deze te spreken gaan aan het spreken vooraf. Associatie met provincialisme en grappige folklore voor toeristen houdt het Fries klein. Er zijn meer juridische tanden nodig om het groter te maken, en het Verdrag voor Rechten van Inheemse Volkeren biedt een handvat.

Rechten van Inheemse volkeren
Het Fries mag van de bezettingsmacht in ‘Den Haag’ en Brussel niet meer zijn dan gesubsidieerde folklore voor toeristen. It kin net, een fles Berenburg, Oant Moarn en Foppe de Haan die ssso g’woan gbleuven isss. (maar die wel in de klimaatleugen is getrapt en die zich voor het karretje liet spannen van Urgenda)

Iets dat is geneutraliseerd als overwonnen volk dat de historische invloedssfeer kwijtraakte. Daartegen kun je de eigen Friese taal juist gebruiken om de agenda van het globalisme door keelgaten te schuiven, van klimaat tot omvolking (‘vervangingsmigratie’) en lbgt-gendergekte, ontwortelingspolitiek waarmee je nieuwe massabewegingen vormt.

De communisten experimenteerden er al mee onder Stalin, omvolking, het breken van verzet via ontworteling.

Immers, eerst maak je dat mensen ‘iets’ missen’, en vervolgens kun je via massapsychologische technieken dat gat vullen met een ideologie van een massabeweging. Zie de klimaatidioten die snelwegen blokkeren, om te protesteren vóór een hogere energierekening en de eigen slavernij.

‘Rebellen’ die demonstreren voor hogere belastingen, en die dus alle ruimte krijgen.

Zou Fries handen, juridische tanden en voeten krijgen, dan springt al snel het Openbaar Ministerie er bovenop. Zie de blokkeer-Friezen. Dus welke jurist neemt de handschoen op, pakt het Verdrag voor de Rechten van Inheemse Volkeren er bij om deze discriminatie van de autochtone bevolking te bestrijden?

Motivatie en associatie gaat aan taal vooraf
Met die mentaliteit is ondergetekende ook besmet geraakt in zijn jeugd als geboren Fries. Je wilde goed Engels kunnen spreken, Duits ook. Dat je je talen kent. Je groeide op met Engels in TV-series als The A Team, hardrock-muziek die je mooi vond. Dus was je geconditioneerd om deze taal van het globalisme met goede eigenschappen te associeren.

Maar het Fries associeerde je met bejaarden die het achter de ellebogen hebben, de lullige reclame voor Lippelap op de radio bij Omrop Fryslân, mensen die over je praten maar niet met je, met intellectueel minimalisme, folklore voor toeristen en met subsidie. Provincialisme heeft ondergetekende nooit aangesproken, een gebrek aan innovatiedrang, ondernemingslust willen inkleden als deugd, niet lusten wat de boer niet kent.

Dan krijg je mensen die je met een als belangstellende vraag verpakte belediging willen neerhalen, omdat ze bij voorbaat niets een kans willen geven.

Dus wilde ondergetekende het provincie-Fries niet spreken, door associaties met provincialisme, bekrompenheid, die merkwaardige combinatie van minderwaardigheid en grootheidswaan. En intellectuele luiheid.

Dat je voetballend voor FC de Provincievogels je wél wilt inspannen, en uren voor de TV Formule 1 wilt kijken of wielrennen. Maar voor je ‘standpunt’ wil je geen fatsoenlijk onderzoek doen en je beroepen op ‘autoriteit’, ‘se sille it wol witte die wetenskappers.’

Zie ook tijdens Corona, hoe volgzaam velen hier met slavenmasker opliepen, ‘litte wy mar ferstandich wêze’, laten we lekker bang en volgzaam doen wat ons wordt opgedragen en vooral niet nadenken. Veel modern Fries is bovendien een constructie met subsidie, inclusief de naam ‘Fryslân’, die enkele eeuwen terug nog helemaal niet werd gebruikt.

Er gaat met gesubsidieerde ver-Friezing bovendien informatie in plaatsnamen verloren. Het fonetische ‘Raerd’ voor Rauwerda, doet de oorsprong vervallen van de naam. De Rauwerda’s of Roorda’s deelden er de lakens uit, net als in Roordahuizen dat na de gesubsidieerde provincialisering van de jaren ’80 Reduzem werd.

Het zijn opzichtige pogingen om meer op een buitenland te lijken voor toeristen, net als ‘akwadukt’ met een ‘k.’ Maar de Friese cultuur red je er alvast niet mee. Taal alleen kan niet ‘de’ cultuur zijn, want modern Fries is vaak een constructie met subsidie.

Met welk standpunt vinden mensen je aardig
Pas de laatste paar jaar kwam daar verandering in, nadat je door studie van de Natuurlijke Historie leerde welke andere associaties er kunnen zijn met ‘De Friezen’. De periode van de Friese Vrijheid, de wereldhandel, de biologische oorsprong, de mentaliteit die daarmee verwant is en waarin je veel herkent.

Gisteren bij de kroeglezing in Café de Kater Baard deed ik een nieuwe poging om geheel in het Fries mijn publiek te vermaken. Ik zou mezelf een zes en een half geven dit keer. Met omschakelen in het Fries verlies ik de helft van mijn spreekvermogen en 75 procent van de woordenschat.

Omdat je eerst denkt in het Nederlands, en daar lenig in bent en denkt.

Maar je kunt gewoon niet spreken over de Friezen en dan in het Nederlands praten. Dus dat leg je jezelf dan op, omdat je dat wilt en omdat je nu met het spreken ook een boodschap over brengt, hoe je via het delen van de taal het ‘onder elkaar zijn’ bevestigt. Het gaat na twee jaar al steeds beter, maar we zijn er nog niet.

Om over het geschreven Fries maar niet te spreken.

Gelukkig was er iemand aanwezig die tegengas gaf, en niet enkel ‘fans’. Dat maakte het voor ondergetekende leerzamer. Je moet altijd aftasten waarom mensen bepaalde emoties koesteren bij bepaalde standpunten en opvattingen. Welke sociale associatie maakt ze juist allergisch voor een opvatting/visie, of wat maakt juist dat ze zich ermee willen afficheren.

Als autist tot in de kist kun je als een bioloog naar mensen kijken zoals je ook naar vogels kijkt.

Maar de meeste mensen zijn sociale dieren, die standpunten koesteren als kledingstukken waarin ze liefgehad willen worden…De hele moderne Deugcultuur is daarop gebouwd van de moderne massamaatschappij. “Kijk mij mooi mens zijn met dit standpunt.” Of het ook waar is maakt bij 99 procent van massamensen weinig uit.

En ja, wat is waarheid. Waar is ‘wat in een groep past’ bij gezelschappen, dus bij meer dan 2, drie is een menigte. Alleen van mens tot mens kun je werkelijk een discussie voeren.

Autoriteit is waarheid
Bij meer ‘vijandige’ gezelschappen – mensen die nog Leeuwarder Courant lezen en NOS Journaal kijken – zal ik daar ook meer rekening mee moeten houden. Mensen nemen een hele bagage aan voorgeprogrammeerde associaties met zich mee, die je op tijd moet herkennen.

In het verleden kon ik zo al binnen twee minuten een hele zaal tegen me keren, zoals bij de NVJ in Amsterdam. Het interesseert mensen in groepen totaal niet of iets waar is, logisch klopt.

Maar of het ze een goed gevoel geeft, de energie die je overdraagt. En of het gehuldigde standpunt bij iemand zichzelf een aardig mens doet lijken naar anderen, naar mensen die ze tot hun (virtuele) ‘peer group’ beschouwen.

Wat dat betreft is het spreken voor een groep mensen net als hondentraining. Autoriteit is waarheid. Wanneer een hond je niet als autoriteit- ‘baasje’- erkent probeert deze tegen je op te springen. Dan loopt ie je te dissen.

Dat gebeurde vier jaar terug eens bij een vergelijkbare Friesland-lezing in Schraard, dat mensen uit het publiek het initiatief willen overnemen. Daar leerde je weer van.

Het overkomt me steeds minder, door oefening en ervaring. Maar er komt een dag dat je een vijandiger gezelschap tegenover je krijgt, en dan moet je staande kunnen blijven. Een FNP-gezelschap bijvoorbeeld of taalsubsidieclub Afûk. Hier konden we met een glas bier in de hand weer even oefenen, wat ‘fans’ spreken en oude bekenden.

Met het mooie clubje van een man/vrouw van 25 tot uit Den Helder en de Achterhoek, denk ik dat we er een gezellige avond van maakten. Met lekker veel bier, zoals dat bij een bruine kroeg hoort, veel onderlinge discussie, lange pauze, en onder elkaar mengen. Laten we zo zeggen; voor de liefhebber was het weer een buitenkansje.

En dat zal altijd zo blijven bij ondergetekende, je hebt het lief of je haat het, daar zit niet veel tussen. Geheel zonder subsidie en steun van de regionale media is Liever dood dan Slaaf – mijn lofzang op gezonde bloed en bodem- toch al een bescheiden succes geworden, ook in tweede druk. Voor + 90% vond verkoop plaats buiten provinciegrenzen, maar er zijn steeds meer Friezen die ook aanhaken.

Ik heb aan dit werk zelfs mijn aanstaande vrouw te danken, die op de voorkant staat als Ophelia tussen de pompeblêden. Het belangrijkste doel van mijn levenswerk is dus alvast vervuld. Ik ben er gelukkiger mens van geworden, en vertoef me daarom graag onder mensen die me dat gunnen. Dank jullie allemaal!

Je kunt je eigen gesigneerde exemplaar van de tweede druk in onze webwinkel bestellen, www.lieverdooddanslaaf.com

Donatie bedrag:

€

Doneren