Een echte Blokkeer-Fries die er ook bij was
Bij Weltschmerz mijn column vandaag: Een gemiddelde man is niet mannelijk volgens de definitie van Harvey Mansfield uit ‘Mannelijkheid’, een getatoeëerde gaylord die voor de spiegel zijn spieren flext evenmin, laat staan een sensitieve metroman.
Die is een karikatuur van wat een man kan zijn: iemand die bewondering oproept, die beschermt en de leiding kan nemen in een noodsituatie, zonder obsessie met wat anderen van hem vinden. Omdat je zelfrespect uit levenskracht voortkomt, niet uit ‘hoe vindt een ander mij.’
Het moderne gebod om ‘compassie’ te hebben met het verachtelijke en ziekelijke (woke ‘jezelf zijn’) dwingt je om iets te waarderen waar je op neerkijkt of van walgt. Die ingebeelde groepsdruk castreert veel mannen tot passieve toeschouwer bij de sloop van wat ze dierbaar is.
Het is een hele klus om vanuit een ‘jongen’ een man te worden naar klassiek ideaal. We missen misschien wel de initiatierites die in klassieke culturen gewoon waren.
Het dient een eretitel te worden, en ik werk daar al jaren aan, met veel vallen en weer opstaan.
In het Noord Friese dialect
Ik ben er nog lang niet, met name op het terrein van zelfbeheersing. Maar het ideaal om meer mans te zijn volgens een degelijke filosofie, dat moet je daarom niet loslaten maar met meer ijver nastreven. Zodat je achtenswaardig kunt zijn.
- koop mijn hoofdwerk ‘Liever dood dan Slaaf’ in de webwinkel