Chinees met meer invloed dan een gemiddelde volksvertegenwoordiger bij ons
Vijf jaar terug bracht ondergetekende als eerste in Nederland systematisch de 17 SDG’s in kaart. Toen waren ze al vijf jaar in werking. Daarmee ‘meet’ de Verenigde Naties jaarlijks via een progressie-rapport of natiestaten zich aan haar 2030 Agenda houden.
Die SDG’s zijn weer onderverdeeld in 169 subdoelen en 231 indicatoren om progressie van die doelen te meten.
Daarmee claimen ‘experts’ van de Verenigde Naties moraliteit meetbaar te maken. Maar wie bepaalt hier wat meetbaar moet zijn en hoe? Een volstrekt onbekende VN-Chinees met een al even obscure expertcommissie van de Verenigde Naties in juni 2015.
Maak progressieve moraliteit meetbaar
Eigen waarneming naar ‘expert judgement’
De SDG’s vervangen de objectiviteit van nationale wetgeving voor mondiale ‘standaarden’, bepaald door ‘deskundigen’. Net als bij ISO-standaarden. Ben je ISO-gecertificeerd door een privaat orgaan, dan bepaalt certificering of je van de overheid een opdracht krijgt.
Je bent niet verplicht tot certificering, maar zonder val je economisch buiten de boot. Je gebruikt dus voorschriften en ‘de wet’ om een moraal af te dwingen. Zo werken ook de energielabels A/G, de voedingscodes op je wrap met voedingsadvies A/G.
Wie bepaalt waarom je zalm ‘d’ scoort terwijl er zoveel eiwit in zit?
De voortgang van ‘de wereld’ volgens de SDG’s
Op die manier werken ook de SDG’s voor publieke sectoren en de ESG’s voor het bedrijfsleven. Zo wordt de nationale democratie stapsgewijs vervangen door ‘expert management’ en Stakeholder-management op internationaal niveau. Niemand heeft ooit gehoord van de Inter Agency and Expert Group on the Sustainable Development Goals Indicators.
Maar een jaar later gebruikt het CBS al hun standaarden om onze nationale ‘progressie’ in de SDG’s te meten. Zonder dat je er ook maar 1 volksvertegenwoordiger over hoorde.
Een jaar nadat de expert groep in New York bijeenkomt gebruikt Den Haag ze al om onze vooruitgang te meten
Alles ten faveure van mondiaal gestuurd ‘expert management’, en hun netwerken op nationaal niveau. Die natiestaten hun ambtenarij voeren die zelfde ‘SDG-check’ uit op provinciaal en gemeentelijk niveau. Zo werkt wereldregering door van New York naar Global Goals gemeentes als Texel en Tietjetrekkeradeel.
Alle ambtenarij en ngo’s praten het zelfde VN-proza, maar dan met lokaal sausje.
Voorwoord SDG-voortgangsrapport: het moederschap wordt neergezet als ‘onbezoldigd vrouwenwerk’
‘Einde aan fossiele subsidies’
Dus heb je hier in Friesland ambtenarij die Fryslân Fossielfraaai opleggen met door hen uitverkoren bedrijven: een publiek-privaat partnerschap dat SDG7 en SDG13 oplegt aan de Friese samenleving. En Fryslan Circulair dat met de provinciesecretaris SDG12 oplegt. SDG12 heeft als subcategorie 12b: het be-eindigen van fossiele subsidies.
Die bestaan in Nederland niet. Hooguit heb je belastingvoordelen, zoals voor de kleine scheepvaart een accijnsvrijstelling op dieselolie en vrijstelling op kerosine. Anders zou de visserij wel op kunnen houden, en werd je vliegticket onbetaalbaar.
Toch ontstaan op basis van SDG12b dus campagnes in Nederland tegen ‘fossiele subsidies’. Daarom lag Extinction Rebellion met beroepsactivisten van Milieudefensie op de A12, zonder dat ze er door de politie vanaf werden geveegd: SDG12b.
Er worden nul euro ‘fossiele subsidies’ besteed, toch wil Rijksoverheid voorloper zijnbij afschaffing
Een ander probleem dat de Verenigde Naties ziet, naast Femke Halsema haar ‘femicide’ (SDG 5.2.1) is SDG5a ‘Equal economic rights for women’. Een SDG-deskundige ziet hier een grote ongelijkheid, omdat vrouwen per dag twee uur meer ‘onbetaald zorgwerk’ zouden doen dan mannen.
Zo wordt ‘het moederschap’ dus technisch gereduceerd tot ‘uren onbetaald vrouwelijk werk’.Het meetbaar maken van moraliteit, moet een morele economie afdwingen waarin je met AI alle gedrag kan monitoren en sturen. Omdat alles in het menselijk leven dan tot ‘data’ gereduceerd kan worden.
George Orwell in de Polder 2030.
Fossiele subsidies bestaan in Nederland niet
Via soft law tot harde wet
Nooit is de lokale bevolking gevraagd of ze door de Verenigde Naties geregeerd willen worden. Laat staan dat het ze is verteld. Het is taboe in media om de SDG’s te benoemen. Het was er in 2015 plotseling. Plots kwam er in 2018 een ‘Nationale Omgevingsvisie’, opgesteld door publiek-private partnerschappen die VN-politiek in de ruimtelijke planning opnamen voor 2050.
Geruisloos werd vervolgens op basis van die fascistische constructie de Omgevingswet ‘voor duurzame ontwikkeling’ ingevoerd in 2024. Representatieve democratie is hier vervangen door stakeholder-overleg en ‘participatie’, precies zoals al verwoord stond in de Agenda 21 van de VN in 1992. Bijna niemand weet dat.
Steeds het zelfde mechanisme wordt als ‘oplossing’ aangedragen: wetgeving uitgevoerd door publiek-private partnerschappen en ngo’s – ‘maatschappelijke organisaties’ genoemd- die de stem van ‘het volk’ vervangen
Bron: SDG rapport 2025, Maar ‘fossiele subsidies’ zijn wel SDG doel 12c
Wie de standaarden opstelt, die bepaalt dus wie wel en geen toegang houdt of krijgt tot een sociaal mediaplatform. Mensen die je niet kunt kiezen of wegstemmen bepalen wie toegang tot de economie en het sociale verkeer krijgen via pseudo-objectieve ‘standaarden’, ISO-normen
De coup ligt dus hier: een verdere ondermijning van representatieve democratie- poppetjes die je aan kunt wijzen en afwijzen- richting ‘expert management’, met hun eigen standaarden, die ergens in een gesubsidieerd riool in Brussel of New York samenklonterden.
ESG’s zijn de vertaling van SDG’s naar het bedrijfsleven
Zo werkt ook het SDG-systeem (de publieke sector-variant op ESG-gedragscodes in bedrijfsleven), dat op mondiaal niveau via 17 doelen, onderverdeeld in 169 categorieën (numerologisch 7) en 231 indicatoren (numerologisch 6) ‘progressie ‘meet richting de technocratische heilstaat van Global Governance door expert management.
De verschuiving van government naar Governance.
Niemand van jullie weet wie die 231 normen opstelde, of samenstelde: dat was een VN-commissie met een veel te lange en ingewikkelde naam die in 2015 samenkwam. Ik heb eindelijk zijn naam getraceerd bij de Verenigde Nazi’s: hij heet Wu Hongbo.
Die heeft dus meer invloed op beleid in Nederland dan jij en ik, of een volksvertegenwoordiger. Terwijl je nog nooit van ‘m gehoord had. Wu Hongbo. Sambal bei?
- Boek een inspirende lezing over de SDG’s en hoe je een counterstrategie ontwikkelt. tientallen organisaties en personen gingen je al voor, via deze link
– Waardeer mijn onderzoekswerk met een bijdrage klein of groot, doe maar groot als je me echt blij wilt maken!
En vandaag pleit D66 voor een ‘noodkabinet’ met: “Jan Peter Balkenende (CDA), Winnie Sorgdrager (D66), Jaap de Hoop Scheffer (CDA) en voormalig GL-politica Kathalijne Buitenweg.”
Problem – Reaction – Solution.