Op de NPO
Als vaste gast op de bijzondere media waren we al B-BN’er, beetje bekende Nederlander. Ongehoord Nederland maakt voor ondergetekende een Liever dood dan Slaaf documentaire die een ode vormt aan het Biertafelboek dat ik maakte Liever Dood dan Slaaf. Die kun je nu zien op Youtube bij Ongehoord Nederland, na de live uitzending op NPO1 van 13:20.
Je kunt de 10 minuten docu hier zien. Ik vind dat Judith het erg goed gedaan heeft, om al dat beeldmateriaal van een hele dag te concentreren tot de essentie. Liever dood dan Slaaf kun je bestellen bij onze gelijknamige webwinkel.
Het boek met schutbladen van historisch Frisia
Het is mijn tekstuele en fotografische hoofdwerk, dat een leidraad vormt voor culturele weerbaarheid tegen globalisme en klimaatfascisme in de 21ste eeuw.
Beste Rypke, ik zag je gisteren bij Ongehoord Nieuws. Ik kende je niet, maar wat je zei vond ik interessant. Ik heb een dilemma dat ik al vaker heb voorgelegd aan zgn. ‘rechtse’ partijen, namelijk dat links en rechts als je het analyseert heel dicht bij elkaar staan. Ik zie het als ijsbergen; boven water lijken ze ver uit elkaar te liggen, onder water kunnen ze tegen elkaar aan liggen.
Vanuit mijn zorg voor de wereld en het globalisme, dat ons, niet alleen Friezen, uit elkaar gereten heeft en het landschap overal ter wereld tot industrielandschap maakt en verwoest, komt ik uiteindelijk uit op een thema ‘relocalization’, een globale trend (hoop ik), die globalisme een halt toe wil roepen.
Relocalization brengt iedereen bij elkaar. Alle mensen willen uiteindelijk hetzelfde: ergens bij horen, welke groep dat ook is, korte afstanden, sociale cohesie zoals dat zo mooi heet. Een boek als bijv. Toen God verdween uit Jorwerd schetst mooi (niet zo mooi helaas) de teloorgang van het platteland als gevolg van… globalisering van oa. de landbouw.
Vanuit de relocalizationgedachte worden woonkernen versterkt, infrastructuur, publieke functies…, een thema van rechts én van links, dat terug wil naar meer lokale productie, van voedsel, bouwmaterialen, natuur… Oude ambachten moeten op een moderne manier weer leven ingeblazen worden.
Sociale binding en ‘duurzaamheid’ in de vorm van biodiversiteit, nieuwe gewassen in de landbouw, brengen de productie van voedsel, kleding, bouwmateriaal, dichter bij huis. En dichter bij huis betekent automatisch: minder ‘nestbevuiling’. Want door de afstanden in de globale economie is de moraal ver weg. Aandeelhouders interesseren zich niet voor lokale omstanden.
Het is een gemeenschapplijke wens van ieder mens, die bizar genoeg in de politiek niet gezien wordt: Links en rechts zijn beiden mensen, en mensen willen uiteindelijk allemaal hetzelfde: een gezond, sociaal leven. De verschillen zijn er, maar dat zijn meer nuances, die door politici worden uitvergroot, vooral op EU- nationaal niveau. Lokaal vinden politici elkaar al makkelijker.
Dit is een website waar ik in geloof, als richting voor de toekomst. http://www.localfutures.org. We moeten een stap terug doen qua consumentisme, we hebben zoveel absoluut niet nodig. En als we ons beperken in onze behoeften en ons (waar mogelijk) richten op lokale productie, wordt de gemeenschapszin sterker, is er meer en interessanter en zinvoller werk, etc. Iedere plek op aarde geeft het op zijn eigen manier invulling, zoals het ooit was, maar dan ‘moderner’. Tradities, cultuur worden weer belangrijker, prijs wordt van meer ondergeschikt belang. Omdat je weer weet waar producten gemaakt worden of vandaan komen, is de neiging om op het enige onderscheidende aspect tussen producten, de prijs, er niet meer. Je baseert je keuze op andere aspecten.
Dit is de utopie van zowel links als rechts, waarbij beiden de nadruk verschillend leggen. Het wordt hoog tijd dat we gaan zien dat we meer overeenkomsten hebben dan verschillen.
Ook een pijnlijk boek: Landschapspijn van Jantien de Boer. We maken alles kapot vanuit de ‘leugen’ dat we de prijs voor de consument laag willen houden, maar we betalen er als burger dubbel en dwars de prijs voor.
Met vriendelijke groet, Tom Hoppen, Groningen (Centraal Friesland)