Sorry ik kon het bloggen niet laten als blogverslaafde, nadat ik dit ontdekte. Het Britse Ministerie van Financiën (Her Majesty’s Treasury) bracht in 2006 de Stern Review uit van ‘lord’ Nicolas Stern (London School of Economics), over de onkosten die CO2 zou veroorzaken.

Daarom zou jaarlijks 1% van het BBP besteed moeten worden aan CO2-politiek, en ‘niets doen’ zou liefst 5 % van het BBP opsnoepen in 2050.

In 2021 bracht dat zelfde ministerie de ‘Economics of Biodiversity‘ uit, de Dasgupta Review van ‘sir’ Partha Dasgupta. Een econoom van Cambridge University bepleit daarin biodiversiteitsbeprijzing, ook bekend als ‘natural capital’ en ‘ecosysteemdiensten.’ Door meer belastingheffing zou de wereld ‘natuurpositief’ worden.

Rabobank redt de planeet
Het is een nieuw bewijs dat de Britse regering en het Koningshuis de belangrijkste drijvers achter de ‘groene’ agenda zitten. Want zij richtten in 2021 ook met de London Stock Exchange Group het Green Finance Institute op, dat financiële producten voor klimaat en biodiversiteit ontwikkeld.

David Craig van die London Stock Exchange Group was toen tegelijk ook oprichter van de Taskforce on Nature Related Financial Disclosures. (TNFD) Die werkgroep moet biodiversiteitsbeprijzing implementeren in het financieel stelsel, en richt zich op alle ‘niet CO2/klimaat’-aspecten van natuurgebruik. Daaraan neemt Blackrock deel, maar ook de Rabobank bij de banken, de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB) en beleggers.

Bij multinationals zijn bijvoorbeeld InBEV, Bayer, Tata Steel enz vertegenwoordigd. En daarnaast doen kredietbeoordelaars Standard & Poors en Moody’s mee. Daartoe wordt de bedrijfsvoering van multinationals doorgelicht door Bloomberg voor hun gebruik van water, land, grond en grondstoffen, en hun ESG-beleid (het groene gedrag).

In september brachten ze hun eerste statusrapport uit. Daarop volgden in november richtlijnen die geldinstellingen moeten volgen voor ‘biodiversiteit’ als bankiersproduct. Ze moeten in beeld brengen welke ‘diensten’ ze van de natuur gebruiken, zodat die te gelde gemaakt kunnen worden als belastingen.

MSA van PBL in Dasgupta review
In dat TNFD-statusrapport zag ik voor het eerst die Dasgupta-review vernoemd.  Biodiversiteit waggelt een beetje achter ‘klimaat’ aan als het op beprijzing aankomt. Want ‘klimaat’ versmald tot Co2, dus energiegebruik is relatief eenvoudig te achterhalen en beprijzen. Dat geldt niet voor ‘biodiversiteit’, oftewel het gebruik van alles dat de natuur produceert.

Gelukkig heeft het PBL daar een oplossing voor gevonden, die de Dasgupta Review op blz 134 instemmend aanhaalt, naast de Biodiversity Intactness Index. Ze ontwikkelden een rekenmodel, MSA-biodiversiteit waarin ‘biodiversiteitsverlies’ gelijk staat met ‘hectares veranderd landgebruik sinds 1700’. Dat noemen ze ‘biotische integriteit’.

Alle historische menselijke landgebruik is daarbij automatisch ‘biodiversiteitsverlies’.

MSA meet dus helemaal niet hoeveel soorten en populaties ergens zijn, en hoeveel soorten er verdwijnen. Alle land dat historisch gezien weinig is gebruikt door mensen heet ‘100 procent biodiversiteit’, van een gletsjer op Groenland tot hartje Sahara.

Terwijl alle land dat productief is gemaakt door de landbouw een strafkorting krijgt van 90 procent ‘biodiversiteitsverlies’. Maar het betekent ook dat zo’n kale ijsvlakte in Groenland bij MSA-biodiversiteit door ijsverlies via opwarming aan ‘biodiversiteitsverlies’ zou gaan leiden in 2050. Omdat ze claimen dat die opwarming menselijke invloed is en DUS een mystieke ‘biotische integriteit’ aantast.:

Dankzij de aannames onder MSA kwam het PBL voor ‘de wereld’ op een ‘biodiversiteitsverlies’ in 2010 van 34 procent. Dat komt ruwweg overeen met het totale landareaal dat door mensen voor landbouw en veeteelt wordt benut. Dit betekent ook dat ‘biodiversiteittoename’ geen positief begrip is, een toename van daadwerkelijke soorten en populaties.

Maar het betekent ‘weghalen van menselijk gebruik’ is gelijk aan ‘natuurherstel’.

In werkelijkheid zou Groenland juist een dramatische toename in biodiversiteit kunnen krijgen, omdat er dan bomen en planten kunnen groeien waar eerder ijs lag.

Zo wordt dus in het financieel stelsel een negatief natuurbegrip ingebouwd als ‘natuurwinst’: menselijk gebruik vernietigen = ‘natuurherstel’. Oftewel: “Biodiversiteit” is ‘landgebruik’. Dat betekent dus ook dat de biodiversiteit-agenda kan worden aangewend voor landjepik door bankiers. Immers, als zij met CO2-credits en Biodiversity Credits grond opkopen en het originele landgebruik vernietigen, gaat dit dankzij de MSA als ‘natuurherstel’ in de boeken.

Zulke bedrieglijke pseudowetenschap is dus door het PBL uitsluitend ontwikkeld om de natuur te gelde te maken. Dus, hoewel ik een blogstop aankondigde, dit moest ik toch nog even kwijt.

Donatie bedrag:

€

Doneren