
Het rechtstreekse Gelijk van 1 profeet in 1 ademtocht
Bijbelvast als Interessante Tijden iedere week is, bespreken we vanavond bij Café Weltschmerz het heilige boek van de Mohammedanen, de Koran. Is dat boek vergelijkbaar met de Bijbel qua insteek en inhoud? Nee.
De Koran is gecomponeerd als het Heilige Gelijk van één profeet die leegloopt in het Arabisch, met de toon van iemand die met alle geweld het Laatste Woord moet hebben. De zesenzestig boeken van de Bijbelse canon in het protestantisme zijn door evenzoveel of nog meer auteurs geschreven, geplaatst in context van tijd en locatie.

Bijbelvast, iedere zondag
God en Gerstenat
Bijbelverhalen bevatten avonturen van Apostelen als Paulus die schipbreuk lijdt, uit gevangenissen ontsnapt. Een speelfilm ‘Paulus, the Movie’ is die er al, en anders kan deze zo gemaakt worden. Of neem David tegen Goliath, die de man die de slagorden Israëls tart met een welgemikte steen weet te vellen, tegen alle redelijke verwachtingen in.
Wat kun je een brok in je keel krijgen bij Jezus aan het kruis die in dat moment van totale godverlatenheid, eenzaamheid en ultiem lijden roept: ‘Mijn God waarom hebt U mij verlaten’, Psalm 22 citerend. Of denk aan het wereldwijde inspirerende succes van The Passion.
De Bijbel bevat eindeloze reeksen verhalen die zich voor een speelfilm lenen, basis voor de hoogste kunstwerken van het Westen van Bach tot Mozart en Rembrandt. Muziek en kerk waren vanaf het eerste moment met elkaar verweven. Alsof dat nog niet genoeg was, de monniken van het christendom legden zich toe op de kunst van het bierbrouwen.
Zo wisten zij dit goddelijke gerstenat vanuit hun abdijen te perfectioneren tot de dagelijkse geluksbrenger die het eeuwen later nog steeds is, tot verheffing van de christenheid en ver daar buiten. Een geloof waarin de kerk en de brouwerij tegen elkaar staan aangebouwd, dat getuigt van een vergiste relativering van geloofsfanatisme.
De geloofsboog kan immers niet altijd gespannen zijn.

Bekend van het Abdijbier
Zelfs muziek is ‘haram’
Alleen profeten als Jesaja komen in de buurt van het drammerige karakter van de Koran, maar dan ook nog gerelativeerd door tijd en plaats. Die Soera’s allen zijn geschreven volgens het credo ‘he broer, wil je overstappen of niet, ik stel je normale vraag’. Binnen de Islam wordt zelfs muziek als ‘haram’ gezien, onrein. De meeste Islamieten in Nederland kunnen die Koran ook niet eens zelf lezen, wanneer ze zelf geen Arabisch spreken.
Ze reciteren wat ze wordt voorgekauwd. Een typisch protestants trekje was om die Koran dus te vertalen- zoals mijn vertaling- zodat je er zelf kritisch studie van kunt doen. Deze Koranvertaling was gemaakt voor Nederlanders die in Indië met de Islam in aanraking kwamen.
Moslims die ik sprak, stellen dat die Koran nodig was om fouten in de Bijbel en de Joodse thora te corrigeren. Ook stellen zij dat Jezus bij hun de belangrijkste profeet is na Mohammed, en daarmee zitten ze weer dichter bij christenen dan de Joden die Jezus afwijzen.
Ze accepteren ook niet het goddelijke karakter dat de christenen aan Jezus toekennen, als onderdeel van een Drievuldigheid. Daarmee staan ze op gelijke positie met de Joden, en de vroegere Aryaanse christenen. Er valt veel af te dingen op bepaalde wonderlijke voorstellingen binnen de christenheid, denk ook aan de Maria-verering.
Maar de Koran is nooit geschreven voor begrip en discussie, het is God’s gelijk in één ademteug. Dat starre kan ook een oorzaak zijn, dat Islamieten hier in Westerse landen niet mengen, terwijl de combinatie bloemkoolneger uit Suriname/Antillen blanke vrouw hier veel voorkomt.

De Bijbel bevat allerlei prachtige verhalen die hun kracht ontlenen aan Blijvende Betekenis, niet enkel aan profetisch autoritair gedram
Liberalisme is geen alternatief voor Islam
Mensen als Geert Wilders kunnen handig inspringen op het voor ons duistere karakter van de Islam. Toch zal dit huis de Wilders-insteek nooit delen. Je moet niet tegen het geloof aantrappen, in de ijdele hoop dat die mensen dan denken ‘ik word seculier, stop ermee’. Het Liberalisme, secularisme is namelijk geen deugdelijke vervanging voor een religieus geloof met al haar tradities en ervaring door de eeuwen heen.
Het getrap tegen ‘islam’ komt voort uit innerlijke leegte en angst. Dat doe je wanneer je zelf geen eigen geloof meer hebt en alleen nog met rust gelaten wilt worden..
Liberalisme in zichzelf is niets dan een lege huls. Het is ooit door mensen als John Locke en consorten van fundering voorzien, om binnen de dominante hoofdcultuur van het christendom niet te zeer ruzie te maken over interpretaties van Bijbelverhalen. Net als het geloof in ‘de vrije markt’, die enkel functioneert wanneer mensen bepaalde ethische principes ook bij de opvoeding meekrijgen en er iedere zondag in krijgen gehamerd.
Of je nu katholiek bent, of protestant, rekkelijkheid maakt dat je daar geen oorlog over gaat voeren zoals tijdens de Engelse burgeroorlog, en de eerder Dertigjarige Oorlog in Duitsland, onderdeel van de Tachtigjarige bij ons. De rekkelijken versus de preciezen houden elkaar in evenwicht.
Teveel precisie maakt dat je soebat over details, tot je een onmenselijke gelijkhebber wordt. Teveel rekkelijkheid maakt dat je van je eigen cultuur niets meer overhoudt, alles weg relativeert en alleen nog met jezelf bezig bent. Sprak Jezus Christus niet voor niets over het ‘smalle pad’, die delicate balans die je al zoekend probeert te bewaren?

Katholieke kerk Sint Nyk in kerstsfeer
Godsbesef
Wat ondergetekende met Moslims deelt is het idee van Godsbesef, ontzag. Je bent nogal stom bezig wanneer je dat bij die mensen wilt wegnemen om er de lege huls van het liberalisme voor in de plaats te zetten. Het komt ook onbeschoft over, wanneer je ze wat uitscheldt, stom noemt en al helemaal barbaars wanneer je een Koran gaat verbranden.
Het betere antwoord is: laat ze de Bijbel lezen en delen in onze prachtige tradities, laat ze kerst vieren en pasen. Laten we zelf niet leeg zijn, maar weer het eigen geloof met meer kracht uitdragen. Want met de lege huls van het liberalisme inspireer je niet. Dan parasiteer je enkel op de restanten van de leidende maar uitstervende cultuur, die wacht tot ze door een dominantere stroming wordt overgenomen.
Kijk maar wat je er van vindt. Ondergetekende zit nog in een spagaat tussen komisch en informatief, misschien is dat wel mijn lotsbestemming.
“De geloofsboog kan immers niet altijd gespannen zijn.”
Mijn opa ging na de grifverkeerde kerkdienst altijd naar de naastgelegen kroeg voor een borrel, vertelt de familieoverlevering.