Hawk Mountain, gekocht als privaat eigendom ter bescherming tegen het collectief
Deze week bij Café Weltschmerz gaat mijn boekencolumn over de Unabomber, die bombrieven stuurde naar wetenschappers. Hij was een onvervalste activist voor de bescherming van wilde natuur, zowel de niet-menselijke ongerepte natuur als de menselijke natuur als tegenhanger van de door technologie beheerste maatschappij.
Waarom is hij een goede denker en dus schrijver? (iemand die niet nadenkt kan ook niet schrijven) Omdat hij je helderder laat zien, wat je zelf ook al zag. Zoals het idee dat ‘linksigheid’ een psychopathologie is, van mensen die in het individuele leven hun machtsstreven niet kunnen realiseren. Dus zoeken ze aansluiting bij collectieven, via welke ze hun wil aan anderen kunnen opleggen.
Het team van Hawk Mountain met Keith Bildstein als onderzoeks-leider.
Individualistisch groen
Natuur is geen Milieu. Ik probeer dat mensen al vaker duidelijk te maken, maar een eenvoudig beeld volstaat, Yin en Yang, mannelijk en vrouwelijk, het abstracte en het materiële. Yin is het inducerende geestelijke en abstracte streven, waartoe ook ‘macht’ kan behoren. Moeder Aarde, Tellus Mater in het Latijn, staat voor Mater, Moeder, het grondwoord voor materie.
Vanzelfsprekend is de Natuur een vrouwelijk principe, dat staat voor ‘wat fysiek bestaat’, in het eggie…Een vogel, een boom, een mens. Zo kun je een stuk bos beschermen tegen kap voor de biomassacentrale. Dan doe je aan natuurbescherming. Stel dat je dat bos koopt van de vorige eigenaar en laat het tot een natuurbos uitgroeien.
Dan doe je aan klassieke natuurbescherming. Via eigendomsrecht behoed je dit lapje natuur voor andermans fysieke aanspraken. Hier zie je al, dat je niet beslist een ‘beweging’ nodig hebt of een politieke stroming om tot actie over te gaan. Je kunt het zelf doen als je geld hebt, en een idee van wat je belangrijk vindt. Dat geef je dan op je eigen lapje grond vorm, zet er een hek omheen, een paar Rottweilers bewaken het.
Je kunt van het veroveren van dat stukje territorium een individualistische benadering van maken, zonder dat er enige ‘overheid’ aan te pas komt. Sterker nog, waarom ga je de natuur in? Om vrij te zijn, je vrij te voelen van het collectief. Tenminste, dat doe ik.
Greenpeace schaadt het milieu met haar verzet tegen kernenergie
Collectivistisch groen
‘Het Milieu’ bestaat niet zoals de bloemetjes en de bijtjes bestaan. Natuur is een fysiek concept. Milieu is een mentaal concept, net als ‘het klimaat’. Loop naar buiten en wijs mij ‘het milieu’ aan op de zelfde wijze als dat de merel in de dakgoot zit te zingen. ‘Het Milieu’ is een verzameling fysieke parameters, concentraties, een statistisch construct door mensen samengesteld.
Vanuit dat mentale construct kunnen mensen vervolgens proberen om aanspraak te maken op het materiële, als een inductor die een stroom opwekt. Een ‘milieuprobleem’ slaat ook zelden op het eigen eigendom. Het gaat altijd over andermans handelen en eigendom. En daarin vinden we de aantrekkingskracht van milieu-activisme bij de Linksmens.
Zoals ieder links ‘isme’ kan de Linksmens dat voor ieder thema inwisselen, en moeiteloos overstappen van ‘klimaat’ naar gender, homo’s, Islamknuffelen en Palestina. Omdat het onderwerp ze geen bal interesseert. Het gaat ze om het machtstreven en de wil tot collectivisme. De Linksmens staat niet voor een principe, maar voor een psychologisch type.
De Linksmens zoekt altijd aansluiting bij ‘ismen’, omdat het doorgaans zwakke mannen (en vooral veel vrouwen) zijn met een laag zelfbeeld, die via de weg van de vrije markt en het vrije leven op eigen kracht weinig tot niets bereiken. Dus zoeken ze elders een uitweg voor hun machtsstreven. Via een een collectief en ‘de overheid’ proberen ze hun gefrustreerde machtsstreven op te leggen aan anderen.
Sarkis Acopian Center for Conservation Learning, zcht op Hawk Mountain
De Unabomber waarschuwt voor de Linksmens
In lemma 213 waarschuwt de Unabomber dan ook, hoezeer de Linkschmensch de vijand is van ZIJN groene beweging, die streeft naar individuele vrijheid voor mensen, autonomie, niet langer geknecht door een technologisch systeem. Zorg dus dat Linksmensen buiten je buurt blijven en je doelen niet verwateren:
Because of their need for rebellion and for membership in a movement, leftists or persons of similar psychological type often are unattracted to a rebellious or activist movement whose goals and membership are not initially leftist. The resulting influx of leftish types can easily turn a non-leftist movement into a leftist one, so that leftist goals replace or distort the original goals of the movement.
En in Lemma 214 komt hij keihard ter zake:
To avoid this, a movement that exalts nature and opposes technology must take a resolutely anti-leftist stance and must avoid all collaboration with leftists. Leftism is in the long run inconsistent with wild nature, with human freedom and with the elimination of modern technology. Leftism is collectivist; it seeks to bind together the entire world (both nature and the human race) into a unified whole.
De South Lookout van Hawk Mountain
Bedenk dat hij dit schreef in de tijd, dat George Foreman het woord “Rewilding’ bedacht, na eerder met Earth First activisme voor wildernis aan te hangen. Foreman was een republikein die jaagde, geen links watje. Bedenk verder dat de ‘wildernis’-beweging in Amerika juist voortkwam uit het rauwe individualisme van het Frontier-denken.
But this implies management of nature and of human life by organized society, and it requires advanced technology. You can’t have a united world without rapid transportation and communication, you can’t make all people love one another without sophisticated psychological techniques, you can’t have a “planned society” without the necessary technological base.
Above all, leftism is driven by the need for power, and the leftist seeks power on a collective basis, through identification with a mass movement or an organization. Leftism is unlikely ever to give up technology, because technology is too valuable a source of collective power.
Hawk Mountain
Reserva, apart zetten
Bedenk verder dat het maken van ‘reservaten’, stukjes apart gezette gronden van oorsprong een feodale activiteit was. Een jachtreservaat voor de adel, die dat beschermde tegen het plunderende plebs. Geen collectivistische beweging dus, maar de succesvolle uitoefening van individuele macht.
Die adel hoefde geen petitie in te dienen en een bureaucratie in te schakelen voor hun doelen. Ze dwongen het zelf gewoon af met het zwaard. Vanuit dit eenvoudige onderscheid leer je de wereld kortom beter begrijpen. Natuurbescherming is geen linkse maar ‘rechtse’ activiteit. De vervuiling van natuurbescherming met links milieuactivisme, het milieucollectivisme laat zien hoezeer de natuurbescherming in Nederland is verwoest.
Natuurmonumenten is hiervan een treurig voorbeeld.
Jac P Thijsse en zijn lekker elitaire club kocht gronden van de overheid, zodat die voor natuurwaarden behouden bleven. Nu voeren ze ook klimaatactie, en actie tegen de visserij die geheel buiten hun gebieden om actief is. Om deze met ‘milieu’ en rapporten over dingen die niet echt bestaan (een mysterieus hersteldoel, of een ‘ecosysteem’) te dwingen om aan hun eigendomsrecht in te boeten. Voor een ‘collectief’, dat hangt aan het subsidie-infuus van een technocratische bureaucratie.
Komende boekencolumn vrijdag ga ik hier bij Weltschmerz verder op in, bij mijn bespreking van Landscape and Memory van Simon Schama.