Oormerken sinds EU-regulering 1997
Dankzij de overreactie op BSE bij runderen in de Eurosovjetunie, lopen alle koetjes in de wei nog steeds met oormerkjes.(Verordening 820/97, later 1760/2000) Ook greep de Eurosovjet BSE aan om een Hygiënepakket in te voeren (Verordeningen 852/2004, 853/2004), waardoor bijna alle middelgrote slachterijen door exploderende onkosten over de kop gingen en gaan. Uiteindelijk was bij slechts 5000 runderen in de EU (Engeland uitgezonderd) ooit BSE (post mortem via hersenanalyse) vastgesteld op een veestapel van tientallen miljoenen, waarvan slechts 84 in Nederland
Kritiek van zogenaamde ‘wetenschappers’ richtte zich vooral op regeringen die onvoldoende van het voorzorgprincipe (angst voor het onzekere) gebruik maakten. Omdat wetenschappers geld verdienen aan onzekerheid. (‘meer onderzoek’, consultingbaantjes) Terwijl er voor mensen nooit een substantieel risico was, dat BSE bij runderen zou leiden tot de Kreutzfeld Jacob-ziekte. Uiteindelijk zouden in de EU maar 200 mensen die ziekte krijgen, waarvan 178 in Engeland. Dat is een fractie van de vaccinatiedoden door corona-injecties.
Punk-koeien met hangslot door de neus in Waaterland
BSE 1 van de vele ziektes die een koe kan krijgen
Ik heb met mijn robotje Grok een zoektocht gedaan door de risicoliteratuur, om te kijken hoe de BSE-‘crisis’ door de Europese Commissie is behandeld. Was er niet gewoon sprake van een soort ‘regulatory overshoot’? In de Verenigde Staten was bijvoorbeeld nooit enige sprake van BSE. Ze hadden al vroeg geïdentificeerd dat het typische ‘gekke koeien’-gedrag (schuimbekken enz) veroorzaakt werd door prionen in (zoog)diermeel.
Het vaststellen van BSE bij runderen kreeg een piek in de periode 2001/2/3, maar dat was vooral detectie-bias.
Al veel langer kregen koeien dergelijke verschijnselen, maar dan werd dat niet aan BSE toegeschreven. Dat is logisch, omdat je BSE pas post mortem kunt vaststellen met een analyse van de hersenen. Verder lijken de symptomen van BSE op legio andere veterinaire ziektes. Hier een klein lijstje dat mijn robotje Grok opvistte uit de veterinaire literatuur:
- Metabole stoornissen
- Nervous ketosis (zenuwachtige acetonemie)
- Hypomagnesiëmie (grass tetany)
- Hypocalciëmie
- Infectieuze of ontstekingsziekten van de hersenen
- Listeriose
- Rabies (hondsdolheid)
- Andere vormen van encefalitis of meningitis
- Vergiftigingen
- Loodvergiftiging
- Andere toxische stoffen
- Overige
- Cerebrocorticale necrose (CCN / polioencephalomalacia)
- Hersentumoren of abcessen
- Trauma
Koeien in een ‘Enclosure’, omheining in privaat eigendom
1988: “Het komt uit besmet diermeel!”
De ziektes die een koe kan krijgen zijn net zo legio als die mensen kunnen krijgen. Denk aan de gelijkenis tussen ‘de griep’ en wat hun overheid COVID19 ging noemen, tot op politiek commando ‘corona’ plots voorbij was en weer ‘de griep’ mocht heten.
Dus om allerlei complotverhalen los te laten op ‘de vee-industrie’ die ‘de ziekte onder de pet hield’ is op zijn best nogal overdreven. Eind 1987 concludeerde epidemioloog John Wilesmith (Central Veterinary Laboratory) al dat de ziekte zich verspreidde via diermeel in veevoer.
Die conclusie werd door de overheid geaccepteerd. In juli 1988 voerde de Britse regering daarom een verbod in op het voeren van herkauwer-eiwit aan herkauwers (de ruminant feed ban) Daarmee was de eigenlijke oorzaak dus al aangepakt.
Daarop reageerde de Amerikaanse overheid met een importverbod van rundvee uit de VK in 1989. Zo konden er geen eventueel besmette runderen binnenkomen. De Amerikaanse overheid zou uiteindelijk in 1997 een totaalverbod op diermeel in veevoer afkondigen.
Vervolgens zijn er in Amerika maar 3 gevallen van BSE geconstateerd, waarvan 1 keer bij een koe die uit Canada afkomstig was.
Lakenvelder stier en koeien
Gekke Mensen Ziekte (GME)
De EU ging de VS voor in 1994 met een verbod op zoogdier-eiwit in herkauwersvoer. Dat verbod werd in 2000/2001 tot een tijdelijk, en later permanent totaalverbod op diermeel voor alle landbouwhuisdieren. De crisis was dus al bij de bron bezworen.
De paniek en overregulering ontstond louter omdat in 1996 een eerste geval van Creutzfeld Jacob-bij mensen was vastgesteld. Dat betekent dus niet dat mensen niet al decennia die ziekte hadden kunnen krijgen. Maar wel dat het nu dankzij aandacht voor BSE-link Kreuzfeld Jacob werd opgemerkt.
Dat er een mogelijke link met BSE bij runderen bestond, dat werd door diverse betrokken overheden te lang voor het publiek afgeschermd. Daarop richt zich vervolgens ook het gros van de risicoliteratuur. Een beetje zoals de ‘zjoernaliestiek’ ook altijd concludeert bij hun zogenaamd ‘kritische’ analyses. De overhaait doeniegenoeg.
Terwijl de overheid in door massamedia-propaganda gedicteerde maatschappijen (‘democratie’) geneigd is juist veel te veel te doen en dat werkt dan meestal ook nog averechts.
Want:
- het risico voor rundvee was vrij laag en nauwelijks van legio andere veterninaire ziektes te onderscheiden
- het risico was al bezworen met een verbod op diermeel bij rundervoeding
- het mondiaal vastgestelde aantal menselijke gevallen van Creutzfeld Jacob bedroeg uiteindelijk slechts enkele honderden, bij een rundveeconsumptie van honderden miljoenen dieren en miljarden mensen. En dan vooral in de VK, waar ze blijkbaar teveel besmet diermeel in de rundervoeding hadden gestopt
Academisch complotgelul
De risicoliteratuur ging vervolgen hameren op het voorzorgprincipe, angst voor onzekerheid. Dus dat je als overheid de ABSOLUTE 100% zekerheid moet geven voor je iets zegt en ‘risico’s moet communiceren over onzekerheid’…
Alsof dat bij het – voor het gros veel te domme- publiek enige zin heeft.
Dat hameren op voorzorg/angst voor het onbekende uitsluiten is tegelijk ook een verdienmodel voor academici. Het betekent dat er altijd ‘meer onderzoek’ nodig is, en dus meer onderzoeksgeld voor academici op de payroll van de bureaucratie. Daar hielden ze ongetwijfeld een consultingbaantje aan over. De conclusie is dus dat BSE vooral een typisch geval was van Gekke Mensen Ziekte.
Eenmaal ingevoerd worden al die nutteloze EU-regels zelden of nooit meer afgeschaft. Terwijl ze voor blijvende maatschappelijke schade zorgen. Onder het motto ‘verspil geen goede crisis’ rijden dan allerlei andere belangen mee, zoals van klimaat-, dier- en milieufanaten die er toch al op zonnen om de veehouderij in de EU te slopen.
- Waardeer je Studiecentrum voor Natuurlijke Historie, Interessante Tijden en hou ons werk in de lucht met je donatie klein of groot
En abonneer je op Interessante Tijden TV