‘In Harmonie met De Natuur leven’, wat is dat?

Buizerd zwevend in de technosfeer

Interessante Tijden kreeg fanmail van Janneke Monshouwer (75) van Andernieuws. Ze werkte 30 jaar bij het NOS Journaal en andere mainstream-nieuwsmedia, en kreeg gaandeweg ook het besef: veel van wat ik moet berichten blijkt later onwaar te zijn. Zulke realisaties kun je meestal niet krijgen zonder groei in je persoonlijke bewustzijn, geestelijke volwassenwording. 

Maar een oplossing om ‘in harmonie’ met ‘de’ natuur te leven is bij nader inzien zo aardig niet.

Torenvalkjes kunnen ook prachtig zweven

Aan andere opmerkingen van Monshouwer als ‘we moeten in harmonie met de natuur leven’ herken je vervolgens een meer antroposofische benadering van het natuur & milieu-vraagstuk. Vorig jaar gaf ik ook les op een Vrije School in Rotjeknor, mensen die zich op de Antroposofie baseren.

De technosfeer waar de natuur in doorwoekert

De Antroposofie van Rudolf Steiner komt op haar beurt weer voort uit de Theosofie van Madame Blavatsky, Annie Besant en Alice Baily waar de Lucis Trust (van ‘Licht der Rede’, Lucis) zich ook op baseert. Die geestelijke tak van de Verenigde Naties, die naar wereldeenheid zegt te streven.

Via de Theosofie kwam ook het gekoketteer van Westerlingen met Boeddhisme binnen onze cultuur. Zodat je nu overal die Intratuin-Boeddha’s ziet zitten, uitingen van tot niets verplichtende pseudo-spriritualiteit voor consumensen.

Earth Charter (Steven Rockefeller/Unesco) Het Eerste Gebod van onze nieuwe staats-ideologie onder Rutte 3

Waarmee ik maar wil demonstreren; wat een PAAR mensen bedenken ergens op de wereld, dat zie je een tijd later vervolgens overal om je heen via sociale besmetting. Totdat mensen zelfs geloven dat het hun ‘eigen’ overtuiging is, iets dat ze via anderen is ingefluisterd.

Neem ook het woord ‘biodiversiteit’, dat in 1986 door 1 clubje biologen is verzonnen met aan de Amerikaanse overheid en WWF gelieerde belangen.

Zelfs de lucht is een snelweg geworden

Rudolf Steiner deed een meer christelijk plasje over de theosofie, dus hoor je sommige antroposofen wel spreken over ‘de christusgeest’. Het erkennen dat een geestelijke wereld bestaat, het perspectief van de Eeuwigheid kun je als een pre beschouwen ten opzichte van de moderniteit en haar obsessie met tijdelijk, nieuw, veel, groot, massa, functioneel, efficiency, hoekig.

Je ziet het kristalliseren van een geestelijk wereldbeeld ook aan bouwstijlen. Het hoofdkwartier van de Antroposofie in Zwitserland gaat ook uit van ronde vormen.

Het belang dat antroposofen hechten aan het ‘inspiratie’-aspect van de mens, maakt Vrije School-mensen voor mij meer acceptabel, dan plat modernisme en secularisme (goddeloosheid). Tegen de geestelijke armoede van de moderniteit en haar materialisme zet het zich af.

Antroposofen kennen op hun  Vrije School ook het systeem van ‘sociale driegeleding’, waar je 3 domeinen hebt. Het domein van ‘recht (rede, rechtspraak, bestuur) blijft idealiter van het geestelijke domein gescheiden en het economische domein. Dat economische domein komt overeen met de ‘corpus’, lichaamsbehoeften uit de drievuldige mens.

Vaste lezers die de bespreking van CS Lewis zijn Abolition of Man (1943) herinneren, herkennen daarin het 3-vuldige klassieke mensbeeld dat we hier al agendeerden.

Magisch vroeg voorjaarslicht

De Antroposofie (net als Maria Montessori en haar vitalisme) herstelt het ‘ziel’, ‘inspiratie’-aspect dat door het modernisme is platgeslagen tot ‘hoofd’ en lichaam. CS Lewis schetste de klassieke mens-opvatting die 3-vuldig was van hoofd (intellect), ziel en lichaam, en die Ziel geeft de inspiratie tot de juiste levenshouding. Een licht op je ‘weg’, Tao, wat Jezus het Smalle Pad noemde.

Een drievuldige meer complete mens dan de 2D-opportunisten die je nu overal om je heen treft. Massamensen noemde Jose Ortega Y Gasset (1930) die plaagsoort van de moderniteit.

Dus als het goed is snapt de lezer nu wat ik bedoel met ‘persoonlijk bewustzijn’. Je moet goed je eigen vertrekpunt identificeren in denken en observeren. Anders vervaagt ook het onderscheid tussen ‘mijn’ en ‘dijn’: Wat van je eigen overtuiging komt en wat je is aangepraat, ingefluisterd van buiten. Wanneer je een perspectieftekening maakt, dan plaats je ook 2 vertrekpunten op een horizon waarnaar je lijnen trekt.

Zonder die vertrekpunten krijg je een zootje uit balans.

Spinrag op het agro-industrieterrein

De Theosofie is weer een vorm van Gnosticisme. De Gnosis, het streven naar hogere kennis voor ‘ingewijden’, dat komt voort uit de ongeveer 2500 jaar oude mysterie-godsdiensten van de Orient.

Dat streven naar ‘hogere kennis’ blijkt ook uit de titels van Blavatsky als ‘Isis Ontsluierd’ (geheime kennis onthuld, titel ontleend aan een gedicht van Friedrich Schiller) en ‘De Geheime Leer’ (The Secret Doctrine). Dat je tot hogere kennis komt door Inwijding in een Geheim.

De Ark van Hoop van Maurice Strong en zijn klimaat-gezinden van het Earth Charter Initiative

Net als bij de Vrijmetselaars die verschillende ‘graden’ kunnen halen op weg naar ‘Grootmeester’-schap. Vele invloedrijke mensen in Nederland behoren ook tot die vrijmetselarij, je gaat er bijvoorbeeld smerig bier van brouwen (Heineken). Of je wordt er klimaatconsultant van, zoals Jan Paul van Soest.

Uit de vrijmetselarij komt ook het ‘wereldeenheid’-streven voort, dat je bij het seculier globalisme vindt met haar door Koningin Beatrix in het Vredespaleis (2000) gelanceerde Earth Charter. Die 17 geboden voor de Nieuwe Aarde (opgesteld door Steven Rockefeller en Maurice Strong) zijn regelrecht tot die gnostische stromingen te herleiden.

Ze koketteren ook met religieuze symboliek, door dat ‘Earth Charter’ in een ‘Ark van Hoop’ op te bergen. Zo prediken ze een religie van repressieve tolerantie, alsof alle religies ‘hetzelfde’ beogen, allen vorm van museaal ‘werelderfgoed’.

Met spinrag ingepakt agro-industrieterrein

Inspiratie zonder verstand is ‘Rechten’-loos
Maar….. wat is het nu, in ‘harmonie’ met ‘de’ natuur leven, toch 1 van de klassieke dogma’s van de door de CIA uitgevonden moderne milieu-massabeweging.

Wie enige artistieke aanleg heeft, die is vanzelfsprekend gek op zweverigheid, je zweeft graag in gedachten met de buizerd op de thermiek mee, luchtstromingen opgewarmd door de vroege voorjaarszon. Inspiratie en het Ziel-aspect zijn erg belangrijk, maar in zichzelf – losgezongen van hoofd (intellect) en lichaam (corpus) ook niet zaligmakend.

We streven immers naar de COMPLETE mens.

Daarnaast hebben we het Verstand gekregen, de rede (hoofd) om te kunnen selecteren wat we via Inblazing ( = inspirare) binnen laten en wat niet? We hoeven niet voor alles uit de geestelijke wereld de deur open te zetten. Sterker nog; ik zet graag een slot op de deur bij de rotzooi die ook circuleert.

De buizerd met zijn klassieke roofvogel-silhouet

We herkennen dan in de zaligmaking van ‘De Natuur’ als ‘goed’ de naturalistische drogreden. Een paganistische wereldopvatting haaks op de christelijke wereldvisie. Daarbij verhef je het ‘geschapene’ tot het niveau van de Schepper.

En hier moeten we echt een hek zetten, wil je nog tot de Westerse Christelijke traditie behoren. De natuur getuigt in de christelijke levensvisie wel van God’s grootheid, maar IS God zelf niet.

Agro-Industrieel injecteert het industrieterrein met mest

Dus we hoeven niet in harmonie met de bloemetjes en de bijtjes te leven in de christelijke wereldvisie, wel in harmonie met God, zijn geboden. Die kunnen we ook nooit halen, maar we streven er wel dagelijks naar. En door Jezus zijn offer geloven christenen, dat ze ondanks hun falen iedere dag opnieuw mogen proberen.

Het is ook onmogelijk om in harmonie met de beestjes te leven. Dat doen ze onderling ook niet, ze leven in een vrij fascistische relatie tot elkaar zoals iedere bioloog ook weet.

De havik hier bij ons achter huis

Het Ecofascisme, als ‘de natuur’ zijn…
Een kleine natuur-anecdote volstaat: 2 torenvalkjes, man en vrouw in het hondenpoeplaantje slaan alarm ikikiililil, rondcirkelend. Een havik vliegt op met iets in zijn klauwen, zou ’t een vriendje van ze zijn dat hij gevangen heeft? Met ongekende felheid vallen de valkjes op de havik aan, duikvluchten makend en van zijn rustige maaltijd komt niets terecht. Hij kiest het havikspad, laat zijn prooi vallen.

Alarm voor de havik

Even vrees ik dat ’t een ander valkje is, zo kan Wietse mijn tamme Wikel ook gesneuveld zijn in zomer 2015.

Alaarm alaarm, slaat ’t valkenventje

Maar het blijkt een tamme duif te zijn, de plukresten zijn slechts witte veren. Waarom zouden de valkjes het voor die duif opnemen, hun leven riskeren bij zo’n struikrover?

Ze willen de havik misschien alvast even laten zien; don’t fuck with Tony en zijn vriendjes, die ongekend fel en wendbaar kunnen zijn. Hoe dan ook, er is alvast een groot verschil tussen De Wet van de Liefde (christendom, 10 geboden) en de Wetten van de Jungle die in de Corpus, het lichaam zetelen.

Met geslagen duif in het weiland, de valkjes vallen uit…

De natuur mist de Rede en daarmee ook het vermogen tot Recht. Binnen de Joodse en christelijke traditie met haar Persoonlijke God, voor rede vatbaar, kennen we de 10 geboden, Plichten waar mensen zich aan moeten houden. Die geboden, plichten zijn opgeschreven vanuit het besef dat mensen in principe ook rationele wezens zijn die tot afspraken zijn te brengen.

Geneigd tot alle kwaad, maar met de nodige overreding tot het goede in staat. Terwijl Gnostici steeds ‘Jenseits von Gut und Bose’ prediken, alsof ‘goed’ en ‘kwaad’ niet bestaat. Dat is de fundamentele breuk met de Joods-Christelijke traditie die Gnostici kenmerkt. Ze beschouwen het Joodse Oude Testament ook steeds als iets verwerpelijks.

Net als de hier reeds besproken Marcion van Sinope (85-160). Die wilde alle Joodse elementen uit het christendom jagen. JWHW zou de Demiurg zijn, een lagere godheid, meer een Demon. Terwijl die JHWH ons mooi wel De Wet gaf, een uiting van Redelijkheid en Rechtvaardigheid.

Agro-industrieterrein met mestinjectie

Wie dus mensen ‘in harmonie met de natuur’ wil laten leven, zegt in wollige taal dus eigenlijk vrij onaardige dingen. Je wilt dan eigenlijk een vorm van ecofascisme invoeren, menselijke rechteloosheid, De Rede afschaffen. En dat zien we nu rondom ons kristalliseren met ‘klimaatmarsen’ en ‘ik wil dat je in paniek raakt’.

Buizerd in de technosfeer

‘De’ Natuur als geheel dat af is bestaat ook niet.

Kijk maar naar de foto’s van de buizerds, nieuwe weidevogels zwevend in de technosfeer van de lucht die dankzij de luchtvaart tot snelweg werd.

Enkele decennia terug waren buizerds nog schuwe en zeldzame bosvogels. Of zie de met spinrag ingepakte agro-industrieterreinen volgepakt met ganzen. De natuur zelf heeft zulke gefixeerde ‘harmonie’-opvattingen niet. Zij is het zijn zelf, de tijd die eeuwig voortschrijdt, aanpassing en verandering.

Met spinrag ingepakt agro-industrieterrein, ook natuur…alles is natuur, want alles is ‘het zijn’

Even ‘natuurlijk’/’onnatuurlijk’, het Sterrenbos-restant dat nog niet door FNP-zaagbataljons is vernield

Nieuwe Roofdieren in de natuur, een wilde huiskat door Trudy in de boom gejaagd

Een klein snippertje aan de ruilverkaveling ontsnapt

Ganzen in de technosfeer, de snelweg van nevel die de luchtvaart creëert

Je ziet weinig schone luchten meer, alles is beneveld dankzij de luchtvaart

Het zijn kortom Interessante Tijden. Of had ik dat al eens gezegd? 🙂

 

2 Replies to “‘In Harmonie met De Natuur leven’, wat is dat?”

  1. In harmonie met de natuur willen leven heeft alleen maar betekenis zolang je de natuur ziet als een product van de geest. Als je natuur alleen naturalistisch opvat is het een slecht advies.

    Je kan alleen in harmonie met de natuur leven als je geestelijk bent verbonden met de natuur. Dat is vanzelfsprekend iets totaal anders dan het nabootsen van de natuur. “Natuurlijk” doen.

    Als je geestelijk naar de natuur kijkt, dan zou je zien dat het individu in de natuur een andere betekenis heeft dan bij de mens. Het ene individu verzwelgt het andere individu in de natuur. Voor het geestelijke oog is dat slechts de buitenkant. Goethe zag dat toen hij schreef: “Der Tod ist ihr Kunstgriff, mehr Leben zu haben”.

    Het scheppende in de natuur is ook het geestelijke in de natuur. Deze scheppende geest leeft ook in ons, maar wat wij als onze geest betitelen is de passief geworden geest die de zintuiglijke indrukken opneemt. Met deze bespiegelende geest kunnen we het scheppende in de natuur niet begrijpen. Het orgaan waarmee we dat kunnen moeten we nog ontwikkelen.

    Antroposofisch zou je eigenlijk moeten constateren dat de mens in het geheel niet in staat is om in harmonie met de natuur te leven. Hij houdt zichzelf voor de gek. Hij kan slechts door innerlijke activiteit zover komen, niet door sociale experimenten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *