Buurman & Buurman gingen in Liever dood dan Slaaf-tenue vanuit Den Helder de Noordzee op om makreel te vissen. De schipper van de MS Fishunter zette koers langs de Razende Bol om de visgronden boven Texel te bereiken. Hij kijkt – heen en weer schommelend op de deining- met de echo onder het schip niet alleen naar de diepte. Maar ook of er scholen vis onder de boot door zwemmen.

Vissen is een ambacht en vak, je weet nooit zeker waar de vis uithangt. Een goede visserman weet vaker de juiste plekjes te vinden waar hij succes heeft. Dat kan van het weer afhangen, jaargetijde, kleuring van het water.

Of van geluk, dat je afdwingt.

Daarvoor moet je die oneindige plas afstropen op zoek naar visscholen. Zijn ze in de paaitijd, dan kan vis een hoop sperma loslaten dat je als grijze waas op het water ziet.  Varend langs de Razende Bol ziet de kuststrook letterlijk zwart van de zeehonden.

Wat ook de aanwezigheid van vis verraadt zijn hoge concentraties zeevogels, meeuwen en Jan van Genten. De schipper ging naar het plekje waar hij de dag tevoren nog groot succes had. Zijn motto “ik ben de visser, jullie moeten ze vangen”, deelt hij, turend over het water naar het juiste visplekje.

De boot wordt stilgelegd, de hengels komen te voorschijn. Na het toetersignaal gooien we het lood uit met haken en lokkertjes. Je laat het lood tot de bodem zakken en haalt aan. Door hijsende bewegingen met de hengel te maken, maak je de vissen opmerkzaam op de lokkertjes met de haak.

Makrelen bijten in alles dat glimt als ze in voedselstemming zijn. De hengel buigt, er zit gewicht aan, ik haal, en krijg het zelfde gevoel dat een speler bij de flipperkast moet hebben: wat zal er uit komen, hoeveel?

Dat is de spanning van de vangst, iedere keer opnieuw. Haal je de jackpot binnen?

Het wordt 1 makreel van ongeveer 25-30 centimeter, ik heb de eerste van het hele schip gevangen.

Uiteindelijk zal het aantal van Buurman & Buurman oplopen tot 25, waaronder een paar dikkerds. De buurman vangt meer dan ik, en dat is niet enkel geluk maar ook bedrevenheid: je moet dat vissersgeluk afdwingen.

Maar bij de meeste visstekken komt er niets boven, en de schipper baalt daarvoor als een stekker. Hij gelooft dat hij in plaats van noordwaarts richting de zuid had moeten varen. De scholen vis kunnen zich daarheen verplaatst hebben.

We vangen ook veel Horsmakreel, herkenbaar aan de grote ogen. Omdat ze als gratenpakhuizen bekend staan gooien we die over boord. Ze zijn ook nog klein.

Op het schip varen veel uit Duitsland gekomen Turken mee, die zoveel mogelijk vis willen vangen. Daar hebben ze dan zo’n allochtoons handeltje in. Die worden door de visser berispt, omdat ze hun vangst al schoonmaken voordat ze daar toestemming voor kregen. Anders krijg je te veel meeuwen(schijt) op het schip.

Wij verbroederen met een echte Duitser, die bij het schoonmaken van de vis een handige borstel te leen gaf.

Thuis zet de Buurman ons rookvat aan, met kolen. Hij heeft van Youtube opgepikt hoe je het beste makrelen rookt. Ook dat is een ambacht, iets dat je op gevoel doet tot je de perfectie naar eigen smaak bereikt. Iedereen doet het anders, maar er zijn wel basisregels.

We roken op appelhout, en na drie uur is de vis klaar. Mijn eerstgevangen makreel heeft de bek wijd open. Zo is hij gestorven omdat hij in een bak zonder water terecht kwam. De overigen werden in water verstorven.

Buurman heeft als Hidden Yogi en GVR het geduld om een goede roker te zijn, en geen onruststoker de de vis droog brandt. Zo kan hij ook meesterbarbecuer zijn, die van een simpele supermarkt-sparerib nog een delicatesse maakt.

Geen haastwerk, het visroken is een Oud-Hollandse/Friese meditatietechniek die je aandachtig leert zijn. Zonder dat daar al die eeuwen een Yogamatje voor nodig was. Je moet zorgen dat de temperatuur goed blijft, het bakje met de kolen en het appelhout af en toe er uit halen, ruiken, voelen.

Omdat het anders te heet wordt: het moet bij zestig graden blijven, nadat je het eerst opvoert vanaf veertig graden.

Hier zie je dan het resultaat, de vis met de bek open gestikt.

De vissen hebben hun leven gegeven voor onze voeding en smaak: een bijna romig vettige vis met topsmaak en structuur. Dat gaan we vaker doen, de zee op als Buurman & Buurman. Hoort bij ons Friezen als natuurmensen, en het zou bij de opvoeding van kinderen horen: zelf vis vangen, schoonmaken en roken.

• je kunt zelf boeken bij de schipper van MSFish-Hunter.nl, Liever dood dan Slaaf-hoodies kun je bij onze webwinkel kopen: www.lieverdooddanslaaf.com om de Vrije Fries in jezelf te herontdekken (via mijn fotoreis door de Friese Natuur)

Waardeer de reportages van Interessante Tijden met een bijdrage klein of groot:

Donatie bedrag:

€

Doneren