Momenteel werkt hun overheid (RVO, Caroline van Leenders) aan het monetariseren van ‘biodiversiteit’ in de Nederlandse geldsector, samen met Alexander Verkerk bij LVVN. Zo volgen ze eerdere ontwikkelingen bij de Verenigde Naties (BIOFIN, Onno van den Heuvel) en de OECD. (2019)Daarmee haalt dit zusje van klimaat de CO2-zwendel gestadig bij.

Beide kunnen niet zonder elkaar, zoals je in het IIASA/PBL-rapport ‘The World in 2050‘ (2018) ziet.

Want om hun ’transformaties’ voor de SDG Doelen te realiseren zijn massieve ‘carbon sinks’ nodig, oftewel honderden miljoenen hectares landoppervlak waar in theorie CO2 wordt opgeslagen. En ze willen massieve bio-energie plantages realiseren, waarvan de CO2 na verbranding als brandstof ondergronds wordt geïnjecteerd (BECCS)

Nederland voorop
Nederland loopt uiteraard voorop in die monetarisering van ‘biodiversiteit’. LVVN-ambtenarij subsidieerde in 2019 een studie voor de ASN Bank om ‘biodiversity footprinting’ in de geldsector te lanceren. Daarbij maken ze gebruik van de door het PBL ontwikkelde MSA-biodiversiteit (ander landgebruik ‘is’ biodiversiteitsverlies) en een RIVM-model ‘recipe’. Hun Mark Goedkoop (…) ontwikkelde de Potentially Disappeared Fraction. Dat is een model dat op basis van ander landgebruik aannames poneert over hoeveel ‘biodiversiteit’ daar foetsie is.

Dus het zelfde als de MSA, maar dan anders.

Al in 2016 lanceerde RVO met de geldsector van Nederland en ontwikkelingsbank FMO een ‘Finance for One Planet‘-top om ‘biodiversiteit’ in het geldsysteem te duwen. Zoals ze ook al ‘klimaat’ er in duwden via de Nederlandse Bank. Het doel is namelijk om beide dossiers tot 1 te versmelten, gedekt door ‘hectares landoppervlak’, die je opkoopt met inwisselbare ‘biodiversity’ en ‘carbon’ credits.

Niet voor niets maakt het PBL voor de verkiezingen nog even kabaal voor ‘stevig klimaatbeleid.‘ Ze lobbyen dus voor beleid dat hun Detlef van Vuuren (met Heleen van Soest van het PBL) in dit vrijwel onbekende rapport al opstelde met de Amerikaanse ‘liberal’ Jeffrey Sachs. Die werkte ook samen met wijlen Paus Franciscus in Rome om Nederlands beleid te beïnvloeden. (rapport Ethics for Sustainable Development in 2021)

Over buitenlandse beïnvloeding gesproken.

Grote Carbon Sinks nodig (landoppervlak)
De desbetreffende figuur 8 kun je vinden op bladzijde 17 in dat rapport:

Carbon Law indicates that global emissions need to be halved every decade. In addition, human carbon sinks need to increase to almost half the magnitude of current positive emissions: A tall order. Carbon capture from biomass (BECCS) and land-use change are here the key. Third, biosphere carbon sinks need to be maintained as atmospheric concentrations decline.

The vertical gray bars show cumulative emissions since the beginning of the industrial revolution of some 2,000 billion tons CO2. This budget, or carbon endowment of humanity, will be exhausted shortly as the remaining emissions for achieving stabilization at below 1.5°C are essentially nil while we still emit some 40 billion tons CO2 per year. Net-negative emissions are needed to stay within this budget.

The remaining budget for stabilizing at 2°C is a bit more generous so that the demand on net-negative emissions can be significantly reduced. The Carbon Law can be seen as roadmap towards making the Paris Agreement and the SDGs a reality.

Landroof door Global Banking, powered by PBL
In een recente bosplant-studie las ik dat het benodigde landoppervlak voor BECCS wel 300-800 miljoen hectare kan bedragen. En dat is de gedeelde ‘malthusiaanse’ noemer van klimaat en biodiversiteit: landroof door Global Banking.

De fusie van klimaat en biodiversiteit tot één financieel product zou onmogelijk zijn zonder de modellenbakkers van het IIASA in Laxenburg en het PBL. Zij maken de zwarte doos rond deze vorm van ‘conditional finance’, gelabelde financiering. Daarbij vervang je normaal geld in een vrije markt dat je aan alles kunt besteden , voor vouchers met een door ambtenarij en centrale bankiers vastgesteld oogmerk. Zoals ‘groene investeringen’. Op een gelijke wijze zal de CBDC van centrale banken vrij geld vervangen, als vouchers.

1+1 = 2. Zo’n investering vraagt onnoemelijke hoeveelheden grondoppervlak.

Dat kopen ze in landen waar dat het goedkoopste kan, zoals ontwikkelingslanden met schulden aan de Wereldbank. Zie daar de inmenging van ontwikkelingsbanken als FMO, en het Global Environment Facility van de Wereldbank. Hoe gaan ze dat land opkopen?

Met biodiversity credits en carbon credits, die onderling uitruilbaar worden. Lees er in De Andere Krant van komende week alvast mijn column over. PBL/IIASA zijn de instituten die met complexe modellen een camouflage van complexiteit leveren, alsof het omdopen van ‘biodiversiteit’ tot een Voucher een ’technische noodzaak’ is.

Zodat niemand het mechanisme democratisch kan controleren.

Tenzij je ’tegen de wetenschap’ genoemd wilt worden? Of ‘complotdenker’? De constructie van dit financieel product voor grondopkoop is expres zo complex gemaakt, zodat bijna niemand het snapt. Het heeft mij ook jaren studie gekost om het te begrijpen. Dus kun je ook geen politiek gewicht krijgen om ‘onafhankelijke’ (buitenlandse belangen implementerende) instituties als het PBL te ontmantelen.

– Waardeer mijn werk met een bijdrage klein of groot voor Interessante Tijden

Donatie bedrag:

€

Doneren