Stichting Agrifacts meldt dat het LVVN-ministerie een dramatische ‘achteruitgang’ van natuur doorgeeft aan Brussel in afgelopen zes jaar. Bijna de helft, 25 van de 52 habitattypen zou in ‘kwaliteit’ kelderen. 

Die ‘kwaliteit’ is gefabriceerd met indexgetallen, statistische samenraapsels van soorttrends verpakt in een percentage van 0-100%/0-1, de keuze van methodiek en ijkpunten. Agrifacts probeert nu de meetgegevens te achterhalen waarop ambtenarij en de door haar betaalde academici hun beweringen baseren. Maar die wil het LVVN-ministerie (nog) niet geven.

Dan zouden ze hun beleidsvoorsprong opgeven, en dat is een tactiek die het biodiversiteit-panel IPBES van de Verenigde Naties ook toepast. LVVN-rapportage past in de lobby van de WEF om ‘biodiversiteit’ in het financieel systeem te trekken.

Lies, damn lies, Indexgetallen
Het meest recente rapport in deze richting hebben we vorig jaar al besproken. Daarin staan de beweringen van Wageningen UR en handlangers over ‘de’ natuur tot 2024.

Moraal van het verhaal: ze willen met publieke miljarden nog meer boerengrond uit de grondmarkt kopen en dat ‘natuurherstel’ noemen, Business for Biodiversity as Usual sinds 1992, met gebruik van dat ‘Meetnet Ecologische Monitoring’ dat ze toen instelden, en de methodes Natuurwaarde 1.0, 2.0 en een opdatering met 400 soortjes verspreidt over vijf habitattypes (zie mijn rapport Sjoemelnatuur)

Je hoeft die gegevens ook niet te zien, omdat je al bij voorbaat weet dat ze op bedrog zijn gebaseerd, ten dienste aan een doelredenering:

• met publiek geld zoveel mogelijk hectares landbouwgrond buit te maken voor ‘rewilding’.

Eenvoudige waarneming in het veld bevestigt mijn gelijk. Niet omdat ik zo nodig gelijk moet hebben, want daar verdien ik niks aan. Liegen is veel lucratiever. Observatie: De explosie van het aantal ganzen in NL leidt tot afname van andere soorten die ze verdringen, zoals weidevogels. Kun je voor je ogen zien voltrekken in bijvoorbeeld de Workumerwaard.

Maar verdringing en turnover kun je niet in indexgetal vatten van een palet soorten dat je uitkoos op basis van ‘zeldzaamheid’.  (Natuurwaarde) Publiek bedrog over natuur vindt plaats via de samenstelling van indexcijfers (kwaliteit 0-1) door het CBS en het Planbureau voor de Leefomgeving.

Het PBL is dé internationale speler daarin met hun MSA-meetlat voor ‘biodiversiteit’, en hun Britse evenknie, de Biodiversity Intactness Index. Daarin is ‘verandering’ weer het zelfde als ‘schade, verlies’…

De aannames van de samensteller (garbage in) bepalen ook de uitkomst, (garbage out): het kan door de aannames enkel slechter gaan. Index-cijfers zijn een manier om je te ontslaan van degelijke data om claims te onderbouwen. Die verberg je dan in statistisch geknutsel.

Voor de cursus Bullshitdetectie heb ik daarvan al ettelijke voorbeelden gegeven. Alle vier hoofdkenmerken van wetenschappelijk bedrog -volgens de Wildavsky methodiek- zijn het keurmerk van zowel het PBL als CBS: Lies, damn lies, Centraal Bureau voor Statistiek.

1. Geknoei met het ijkpunt (vary the baseline and see if the conclusion is robust)
2. Rotzooidata, (Netwerk ‘ecologische monitoring’) hap snap aan elkaar geplakt met de TRIM-methode van Arco van Strien (Garbage in Garbage out)
3. Aggregaten: optelsommen van ’trends’ verpakt in indexcijfers. De trend in de ene soort hoeft niets met de ander van doen te hebben, de trend in appels hoeft niets over peren te zeggen: het doel is de suggestie wekken van een uniforme oorzaak, die een uniforme oplossing vraagt. “Biodiversiteit” is zo’n aggregaat.
4. Kersenplukken: de methode Natuurwaarde van LVVN (Dick Bal) kiest de soorten uit die achteruitgaan, en daarna roep je ‘het gaat slecht!’

Zoals STAF schrijft over de herziene methode (uitbreiding Natuurwaarde naar meer soorten):

Wanneer minimaal 60% van deze soorten aanwezig is, is de natuurkwaliteit goed. (indexgetal) Deze verzwaring is geen eis van Europa, maar van de provincies. Onlangs gingen de provincies nog een flinke stap verder. De landelijke soortenlijst werd flink uitgebreid.

Die lijst telt nu bijna 1.000 soorten. Per natuurgebied staan er thans 250 – 500 soorten op de lijst. Wat nog meer opvalt, is dat het in hoge mate gaat om (zeer) zeldzame soorten. Ook staan er soorten op de lijst die (nog) niet in Nederland voorkomen.

Met indexgetallen meet je de achteruitgang van natuurwetenschap, niet de achteruitgang van ‘de’ natuur die niet bestaat, noch ooit bestond.

De beschuldigende vinger ‘het is de landbouw’ is steeds de zelfde. Terwijl energieprojecten – zoals kabels dwars door de ‘kwetsbare’ Waddenzee’- overal vrij spel krijgen. En ‘een miljoen huizen’ om al die asieluitvreters uit achterlijke landen met voorrang op de eigen bevolking te huisvesten: hoor je niks over. Nee het is stikstof en klimaat, en dus is meer ‘beleid’ (ambtenarij) en geld nodig.

Natuur een financieel product maken
Het komt er eenvoudig op neer, dat ze de Natuurherstelwet van de EU willen gebruiken om zo het klimaatdossier te koppelen aan ‘biodiversiteit’.Dat was altijd al de bedoeling. Met ‘klimaatschuld’ fabriceer je een financieel product (CO2 tonnen) waarmee je grond (‘biodiversiteitherstel’) opkoopt. Daarom lopen nu nog twee andere dossiers.

1. IPBES, het VN panel voor ‘biodiversiteit’ dat de natuur te gelde wil maken, via ‘biodiversity credits’ (Aichi Target 19d) die je dan betaalt voor ‘ecosysteemdiensten.’
2. Met die beweging verwant opereert sinds 2021 de ‘Taskforce on Nature Related Financial Disclosures’ opgericht door de London Exchange Index en het WWF. Die werkgroep met daarin ondermeer Frank Elderson (ECB) poogt via de banken om ‘natuur’ in het financieel stelsel te trekken.

Vanuit LVVN zijn bij de monetarisering van natuur twee ambtenaren betrokken. Jessica Tax — Senior Policy Advisor, IPBES en Sanne Kruid — Teamcoördinator bij LVVN.

Opmerkelijke deelname bij het monetariseren van de natuur zijn ambtenaren van de TU Twente. Louise Willemen heet daar Professor Spatial Dynamics of Ecosystem Services. Ze werkte mee aan het IPBES Business & Biodiversity Assessment-rapport, waarvan Marije Schaafsma (VU) lead author is. Het is een onderwerp voor de vrrrrrrouwtjes…

Astronomische ‘schade’-berekeningen
Centraal begrip bij het monetariseren van natuur is het neologisme ‘ecosysteemdiensten’/Natural Capital, ontwikkeld door Gretchen Daily aan Stanford University. Die is weer pupil van Paul Erhlich en John Holdren, die diverse democraten-regeringen van de VS adviseerden. Haar navolger Robert Constanza ging vervolgens na de Rio-conferentie door om ‘biodiversiteit’ te monetariseren. Met een publicatie in Nature in 1997

We have estimated the current economic value of 17 ecosystem services for 16 biomes, based on published studies and a few original calculations.

For the entire biosphere, the value (most of which is outside the market) is estimated to be in the range of US$16-54 trillion per year, with an average of US$33 trillion per year. Because of the nature of the uncertainties, this must be considered a minimum estimate. Global gross national product total is around US$18 trillion per year

Daarop ging het Nederlandse PBL weer door met The Economics of Ecosystems and Biodiversity (2008): de biodiversiteitagenda is net als ‘klimaat’ er op gericht de hele natuur te gelde te maken. Redelijke kritiek om ‘voorraad’ niet als ‘inkomen’ (afroming, BBP) mee te tellen, wordt zo omgebogen tot het in het bestaande systeem past van geldcreatie uit ‘niets’…

Natuurrisico rapporteren naast ‘klimaatrisico’
Het World Economic Forum deed in 2020 een schepje daar bovenop in het rapport ‘Nature Risk Rising‘ (2020): 44 biljoen dollar economisch verlies zou op de tocht liggen dankzij ‘biodiversiteitsverlies’.  Nu is daar dus een ‘business for biodiversity’ rapport bij gekomen met de volgende beweringen in de Samenvatting voor Beleidsmakers. (SPM)

Failure to account for nature and integrate its values into economic and financial systems has led to its degradation and unprecedented rates of biodiversity loss, and associated change in nature’s contributions to people, including ecosystem services, with 14 out of 18 categories showing declines

Er moet kortom naast een CO2-boekhouding (zoals al verplicht in de EU) ook een biodiversiteitboekhouding komen. Want voor monetarisering komt eerst het registreren. En net als ‘klimaatrisico’ (CO2-beprijzing) moet biodiveriteit-risico worden gerapporteerd door banken:

Biodiversity loss creates risks for businesses that include physical (e.g., flood damage to facilities), transition (e.g., new regulation) and systemic risks (e.g., macroeconomic and financial shocks). These biodiversity-related risks can interact creating larger risks for businesses (well established)

(Figure SPM.4) {1.4.2, 3.5.2, 3.5.4}. Biodiversity-related risks can have legal and financial consequences for businesses and financial institutions (well established)

Daartoe was al een bankiersconferentie in Zuid Afrika op 9 maart, waarin Frank Elderson (ECB) zijn toespraak hield. De getalsmatige onderbouwing staat er niet bij want het hele rapport is er nog niet online gezet. Die komt pas nadat het mediamoment voor de ambtenarij al gemaakt is. Er is dus eerst een politiek momentum.

Kritische controle komt wanneer de beleidstrein al loopt. Dat LVVN dus pas openheid van zaken geeft, wanneer de politieke trein al rijdt is een strategie. Want wie luistert er straks nog naar STAF, wanneer ze eindelijk de gegevens hebben bemachtigd?

Niettemin klopt het dat natuur- cultuurland dus- in Nederland steeds verder verschraalt, net als de cultuur die dat cultuurland voortbracht. Maar er zijn ook vele opportunisten die weer profiteren. Net als in de menselijke maatschappij. Daarover een andere keer meer.

• Steun onze onderzoek met een bijdrage klein of groot zodat we ons werk voort kunnen zetten

Donatie bedrag:

€

Doneren