Nijlgans-familie en mensenfamilie in Rotjeknor
Wanneer plant- en diersoorten van elders zich dankzij menselijk toedoen in een land vestigen en zich daar explosief vermenigvuldigen heten ze ‘invasieve exoot’. Dus geldt het motto ‘eigen soorten eerst’ bij natuurbeleid. Het Europese natuurbeleid pompt miljoenen euro’s rond in de bestrijding, meestal vruchteloos.
Gaat het om de bescherming van menselijke biodiversiteit, dan geldt het tegengestelde motto. Het verbod op ‘discriminatie’ criminaliseert sinds 1971 territoriaal gedrag van inheemse populaties.
Terwijl de invasieve exoot het Gekwetste Moslimpje bij het Iftar vierende politiekorps altijd een luisterend oor vindt, zoals ‘Strafbare Discriminatie in Beeld 2025’ toont van het Openbaar Ministerie. De Inheemse Fries doet nooit aangifte voor gekwetstheid. Die is blij met wie hij is zoals je op 3 mei in Baard (Café de Kater) kunt zien bij mijn Liever dood dan Slaaf-lezing.
Het onverdraagzame Openbaar Ministerie ‘monitort’ je uitspraken op politieke juistheid
Discriminatie-industrie moet probleem in standhouden
Het ‘probleem’ is vooral van sociaal mediale aard: mensen durven eerder horkerig te zijn via Instagram, X. De invasieve exoot het ‘Gekwetste Moslimpje’ was verantwoordelijk voor 100 procent van alle aangiftes van ‘discriminatie vanwege godsdienst.’ Dankzij de invasieve exoten is het woord ‘Jood’ als scheldwoord ook weer toegenomen in de openbare ruimte, aldus ‘Strafbare Discriminatie in Beeld 2025’ van het OM.
Niet bij ons in Friesland, want
a. je hebt hier nog bijna geen Islamieten
b. Friezen hebben het niet op zulk gedrag, die weten nog wat ‘normaal doen’ is
En daarmee vormen ze een spiegel naar jezelf, wanneer je zelf niet normaal doet in onze ‘hoog vertrouwen’-samenleving. Loop hier op Koningsdag door Joure, en je snapt wat ik bedoel. Voor 99 procent ‘eigen mensen’ en er was maar één politie-agent, die zelf deel uitmaakte van het feestende publiek.
De inheemse bevolking ziet – naar Pim Fortuyn- de Islam als grootste bedreiging
Dat het invasieve exoten zijn die hun haat tegen Joden combineren met gezwaai met Arabische opstandvlaggen, dat lees je dan niet weer terug bij het OM. We citeren:
De grond godsdienst of levensovertuiging is 26 keer geregistreerd. Daarvan hadden 24 feiten betrekking op moslims wegens hun godsdienst of levensovertuiging.
Het aantal registraties van de grond antisemitisme is in 2025 gestegen, daarbij ging het bij 51 van de 93 geregistreerde feiten om het schelden met het woord Jood of Joden.
Dat zijn allemaal specimen van het Fatbikerijdende Bontkraagje
De opmerkelijke stijging van de grond geslacht moet worden gezien in samenhang met de stijging van het aantal feiten gericht tegen ambtenaren met een publieke taak.
De overheid verwijft, omdat je daar in deeltijd voor vol wordt aangezien. Terwijl mensen eerder horkerig doen dankzij sociale media: want dan durven ze meer.
Het stigmatiseren tot ‘Wappie’ van mensen die geen spuit met gentherapie wilden, en filmpjes waarin ze werden neergemaaid met mitrailleurs, dat was dan weer geen probleem.
De Staatsomroep kweekt net als in de USSR, bij Mao en bij de nazi’s een opinieklimaat waarin het neermaaien van ‘de anderen’ als ‘grapje moet kunnen’ wordt gepromoot
Ondergetekende heeft in 2019 eens ‘echte’ neonazi’s ontmoet in Drenthe. Je wist niet dat ze nog bestonden. De term ‘extreem rechts’ is een vervalsing: de schaal Links-Rechts loopt van totalitair naar libertair. Extreem vrijheidsgezind, zo kun je ondergetekende wel noemen.
Maar welke malloot wenst zich het Derde Rijk weer terug?
In de nondiscriminatie-industrie bepalen warrige redeneringen, politiek en veel gebruikte politieke stigma’s dus wat strafbaar is. We concluderen daarom dat het hele ‘discriminatie’-circus vooral is opgetuigd als juridische baantjesmachine. En daarin verschilt de discriminatie-industrie niet van welke afdeling ook van de overheid, zoals bij natuurbeleid:
- het rondpompen van geld en de baantjes zijn het doel in zichzelf.
En dus is het in stand houden van het probleem ook het doel van beleid, als eigenschap van het systeem zelf. Want anders kon het beleid worden opgeheven. En dat zou pas een ramp zijn… voor de vele ambtenaren wiens bestaansrecht met dit probleem gemoeid is. Waar moet de Vertrouwensvrouw anders naar toe, behalve haar potten en pannen…
.. ook de Nazi’s dweepten met Buffalo Bill, de Nobele Wilde dankzij Karl May zijn verhalen over Winnetou en Old Shatterhand
Tuinieren met dieren
Terwijl import Het Probleem niet hoeft te zijn. Wie hoorde ooit van de criminele overlast die de Chinese gemeenschap zou veroorzaken, de Iraniërs, en hoeveel bloemkool-Surinamers zijn er al die met de Nederlanders mixen. Die zijn tenminste gezellig. Het zou sociaal gezien, ethisch meer verdedigbaar zijn om discriminatie te bevorderen. Dus niet de horkerigheid en hatelijkheid, aso-gedrag. maar rationeel onderscheid.
Maar dan zou je het probleem dus oplossen, en dat mag niet gebeuren. Dat gaat ook zo in natuurbeleid, het probleem in standhouden is het doel.
Natuurbescherming is tuinieren, bij fauna “tuinieren met dieren”, tegengaan wat de natuur van nature doet. Dat heet ‘natuurbeheer’, het is een miljardenindustrie waarmee honderduizenden hectares landbouwgrond gemoeid zijn.
Bij een aantal invasieve soorten kan schade optreden aan de ‘eigen’ fauna en flora. Denk aan Aziatische Tijgermug en Aziatische Hoornaar. De laatstgenoemde kan hele bijenkolonies uitmoorden. Terwijl de Tijgermug ziektes als knokkelkoorts verspreidt.
Ze zouden hier zijn binnengekomen met stekjes van ‘lucky bamboo’ uit China.
Vera’s Nazikoeien, gefokt door de Gebroeders Heck voor Hermann Goering
100 procent natuurlijk, 100 procent ‘goed’?
Invasieve exoten zijn een vorm van ‘bioglobalisering’, een andere term is ‘faunavervalsing’. Denk aan de Konijnen die Europese kolonisten meenamen naar Australië. Die fokten als de konijnen, en verdrongen daar allerlei kwetsbare buideldieren. Ze werden een ware plaag.
Dus dachten de Europeanen, dan nemen we de Vos mee als bestrijder. En dat ging ook weer mis, want die Vos houdt het niet enkel bij de konijnen. Die zette zijn kaken ook in al die kwetsbare inheemse buideldiertjes. In Australië waren de Europese kolonisten de invasieve exoten. Tienduizenden jaren woonden daar geheel geïsoleerd enkel de Aboriginals.
Die werden door de nieuwe kolonisten geheel naar de marge verdreven.
Wat dat betreft werkt het menselijk bedrijf dus volgens Darwinistische principes, oftewel net als in de Natuur. De Naturalistische drogreden stelt dat 100 procent ‘natuurlijk’ het zelfde is als ‘100 procent goed’, moreel aanbevelenswaardig. (hoofdstuk 2 van mijn hoofdwerk ‘Liever dood dan Slaaf’) Je naar je ‘natuur’ gedragen tot je als een beest reageert zien we juist als kenmerk van lage beschaving.
Aan de andere kant, van je Natuur helemaal losgezongen raken is al evenmin aan te bevelen.
Compromiskoe voor de bison
Bioglobalisering, Een Nieuw Dier niet van hier
Grenzen vervagen, transportmogelijkheden nemen toe, en op een gegeven moment houd je een afgevlakte natuur over. Het aantal soorten kan lokaal juist sterk toenemen door die bioglobalisering, zoals het aantal plantensoorten in Europa en ook in Nederland laat zien.
Maar de specialisten die aan een bepaald geografisch milieu aangepast waren leggen het af tegen deze generalisten. Wie dan ‘de natuur zijn gang laat gaan’ laat verdringing zijn gang gaan.
Opvallende indringer is de Nijlgans. Al in de jaren ’80 op excursie met het Fryske Gea wees de boswachter van de Oude Venen op dit probleemdier. Het zijn de Marokkanen onder de ganzen, agressief en adaptief, ze weten overal de subsidiepotjes van de natuur aan te boren. Ze kunnen zelfs een havik van het nest kunnen verdringen. Ze verdringen alles dat ze in de weg zit.
Ze zijn niet meer weg te denken uit het Nedernatuurlandschap, tot in stadsparken aan toe.
Nieuwe dieren bij Nieuwe Natuur: Nijlganzen
Maar de ‘Amerikaanse’ rivierkreeft is gewoon een rivierkreeft die het gat opvult dat de ‘Europese’ Rivierkreeft naliet. Die graaft gangen in slootwallen. Maar hij is ook delicatesse, die je beter uit de polder door vissers kunt laten wegvangen dan dat je ze als kweekproduct uit China importeert.
Als het op schade aan gewas en landschap aankomt, zijn de ‘eigen’ soorten het meest hinderlijk bij natuurbeleid. Gisteren vaarden we door het merengebied van Friesland, van Langweer naar Joure, en van Joure naar het Sneekermeer. Heel Friesland lijkt dan wel één groot natuurgebied.
Maar bovenal is het een groot ganzen opfokgebied. De Grauwe Gans was in de jaren ’60 nog een zeldzaamheid, die zelfs werd geherintroduceerd in de natuur. Als voedseldier werd het de eeuwen daarvoor zo actief bejaagd en opgegeten door mensen, dat ze er nauwelijks nog waren.
Nu zijn er honderdduizenden. Wij zijn er gek op, de gerookte ganzenrilette van Ganzentrek uit Parrega met Mierikswortelsaus, de Polderwasabi. In dunne plakjes snijden en serveren met ons StrijdT-bier!
Fokken als de grauwe ganzen
De één zijn dood…
Waar grauwe ganzen verschijnen, zie je andere soorten verdwijnen die van belang zijn bij natuurbescherming. Denk aan het kaalgegraasde en volgepoepte grasland waar de ganzen de weidevogels als Grutto en Kievit kunnen verdringen. In combinatie met de opmars van steenmarters, vossen, dassen, ooievaars.
Of zie in moerassen de zwarte stern, waarvoor broedvlotjes door boswachters worden neergelegd. Die worden door de Grauwe Ganzen ingenomen.
Wanneer het dus op de inheemse diersoorten aankomt, kun je zeggen dat je aan je eigen Tokkies al meer dan genoeg overlast hebt. Daarnaast geldt in de Natuur een hoofdwet: De één zijn dood is de ander zijn brood.
De reuzenuil ‘Oehoe’ is bijvoorbeeld aan zijn opmars begonnen in Nederland. Al meer dan honderd paar vestigden zich, eerst in de Achterhoek, nu ook Drenthe en het Drents Friese Wold.
Een Oehoe trekt roofvogels aan, omdat ze die als vijand zien
Waar de Oehoe verschijnt, verdringt hij de Havik (zoals ik 20 jaar terug voor Bionieuws beschreef) en ook de slechtvalk is doodsbang voor deze adaptieve sterke uil. Ze eten zelfs reekalfjes, broeden in steengroeves en zelfs op gebouwen. Ze eten ook stadsduiven, meerkoeten, wat ze voor de klauwen komt, de frikandellen van de dierenwereld staan op het menu.
Zulke roofdieren hebben de toekomst.
Eerder waren Oehoes juist door mensen uitgeroeid. Maar ze maakten een sterke terugkeer, dankzij de fok in Duitsland van Oehoes die werden uitgezet. En nu gedragen ze zich alsof ze een invasieve soort zijn.
Vroeger gebruikten jagers die Oehoe om andere roofvogels mee te lokken om die weg te vangen met netten. Die Oehoes werden voor de fok ingezet.
Lezing in Baard op 3 Mei over de Oer-Friezen
Alle roofvogels zijn bang voor de Oehoe, en doen een uitval naar zo’n uil als ze die zien zitten. Daarom hebben ze op Hawk Mountain Sanctuary (Pennsylvania) waar ze de roofvogeltrek tellen ook een nep-Oehoe op een paal gezet. Wanneer de Ferruginous Hawks voorbij vlogen maakten ze een stootduik naar de uil. Net op dat ENE F&(*&king moment dat ik de camera in de tas had gestopt.
Dat kon ik toen niet vastleggen als koning van de netniet-fotografie. Zo stom.
Dus moet je het vandaag met dit stukkie doen. En je kunt me 3 mei ontmoeten voor mijn fotolezing in Café De Kater in Baard. Met lekker gerookt barbecuevlees van Koert en StrijdT-bier een niet te missen avond.
Waardeer je Studiecentrum voor Natuurlijke Historie met een donatie, klein of groot, zodat we onbekommerd creatief kunnen blijven.
- En had je mijn hoofdwerk in proza en fotografie ‘Liever dood dan Slaaf’ nog niet, dan heb je vandaag de kans deze aan te schaffen, via www.lieverdooddanslaaf.com