Zaken die je in de moderniteit als ‘goed’ en ethisch voorschrift worden aangeprezen, blijken bij nadere inzien destructief op de lange termijn. Wanneer je er beter over nadenkt, en voorschriften, gewoontes en liberale dogma’s toetst aan je eigen levenservaring.

Daarom op Interessante Tijden TV deze week de aflevering “Discriminatie redt de cultuur.” Het maken van onderscheid op basis van eigen voorkeuren en eigenschappen- zonder tussenkomst van De Staat- is de noodzakelijke voorwaarde voor gesmeerd samenleven.

Een geestelijk gezond mens weet wie hij is, wat hij wil zijn en waar hij vandaan komt. Je bent pas vrij mens door grenzen te stellen, discrimineren is daarbij een levensvoorwaarde. Nu raak je al gauw in criminaliserende sfeer terecht wanneer je van afkomst en identiteit meer maakt dan wat toeristische folklore.

Bij een echte Rotterdammer denk je ook aan een ‘geen woorden maar daden’ Rotjeknorrer, harde werkers, gortdroge onderkoelde humor, Amsterdamwarlegdattan, het belastingkantoor aan de ‘Plukjekaalstraat’ (Puntegaalstraat): een soort Friezen in urbane oervorm. Ben je dat niet, dan ben je geen echte Rotterdammer.

Je vraagt in Rotterdam ergens de weg, en vraagt “Komt u hier vandaan”, en die antwoordt: Joh gelukkig wel…Je bent ook blij dat je het bent, en associeert daar een zekere superioriteit mee. Of die nu terecht is of niet.

Net als wanneer je naar Italië op vakantie zou gaan en je treft er alleen nog maar Arabieren aan, Moskeeën. In plaats van di Mamma die een pizza maakt, ronkend Italiaans, katholiek. Ieder in zijn eigen habitat, met een open blik voor de rest van de wereld. Maar ‘veel van de wereld willen zien’ betekent nog niet ‘jezelf verloochenen’…

In tegendeel: weet je wie je bent, waar je vandaan komt en wat je wilt zijn, dan is interactie met ‘het andere’ juist prettiger. Je respecteert elkaar meer in elkaar’s eigenheid, dan in het verkrampt wederzijds verwateren van wat je bent.

Niet iedereen kan dus Italiaan zijn of Italiaans. Dat ben je alleen wanneer je voldoet aan bepaalde karakteristieken. Om die karakteristieken te onderscheiden heb je onderscheidingsvermogen nodig, en dat is ‘discriminatie’.

Iedereen doet bewust en onbewust aan discriminatie. Niet omdat je een hork wilt zijn en iedereen wilt kwetsen, voor het hoofd wilt stoten. Maar omdat je zonder begrenzingen geen identiteit kunt vaststellen, en die identiteit ook niet kunt beschermen.

Net als bij natuurbescherming, waarbij je sommige dieren waardeert boven anderen vanwege schoonheid, nut, het plezier dat deze aan mensen geeft. De weidevogels als de Kievit en Grutto boven een plaag aan ganzen, bijvoorbeeld omdat de Ljip verbonden is met de Friese identiteit als voorjaarssymbool.

Het zijn open deuren wanneer je er zo naar kijkt. Door opname van ‘discriminatie’ in het strafrecht sinds 1971 werd afkomst een politiek-juridisch vraagstuk gemaakt, waar dat eigenlijk biologisch en cultureel bepaald hoort te zijn, Nature & Nurture.

Neem bijvoorbeeld de Friese zanger Syb van der Ploeg, het boegbeeld en de muzikale ambassadeur van Friesland uit de jaren ’90 met zijn De Kast. In het themanummer over Friesland in de Libelle, stelt hij op de vraag “Hoe Fries is Syb van der Ploeg?”

Ik ben een diep-Fries. We hebben het een keer laten uitzoeken, en de Van der Ploegen komen allemaal uit Friesland. Na al die generaties wordt Friesland je identiteit denk ik. Het zit in mijn genen, het is een soort oergevoel.

Ik zie het al bij mijn zoon, hij wil altijd in de weilanden zijn en polstokspringen met zijn vriendjes. Het is kennelijk iets wat genetisch wordt doorgegeven. Ik ben gek op alles wat Friesland te bieden heeft.”

Amen, geen speld tussen te krijgen. Je voelt die drijfveer om altijd yn it fjild te zijn, buiten. Nog hardere waarheden volgen, wanneer hij een voorbeeld moet geven. De eerste voorwaarde die een Fries tot Fries maakt is de verbondenheid met zijn landschap, de natuur:

De Friese Natuur. Het is hier zo mooi.

En na een beschrijving van het glooiende Gaasterland en wat hij als sportliefhebber zoal in ons prachtige Friese land kan doen, volgt als vanzelf de taal.

Dan de Friese taal, die een veel grotere woordenschat heeft dan het Nederlands. Voor één woord in het Fries heb je een hele zin nodig in het Nederlands. Fries wordt weer een verplicht vak op school, heel goed. De taal leeft gelukkig nog.”

Het punt is nu, dat je nergens over politiek begint. Dus is er ook geen polarisering (‘standpunten’), maar universele verbinding, wat je als mens inspireert (natuur, cultuur). Je redeneert vanuit cultuur en natuur, persoonlijke ervaring. Er komt geen ‘deskundige’ aan te pas of jurist. Je ‘voelt’ het als vanzelf, en dat is goed.

Zodra politisering van het persoonlijk leven toeslaat, veranderen mensen ineens van inzicht. Neem deze beschrijving die de Frysk Nasjonale Partij van ‘Fries zijn’ geeft, een volledige ontkenning van Friese identiteit als identiteit, in het Fries opgeschreven, dat het zelfs niet uitmaakt of je Fries praat:

Hier zie je wat de criminalisering van ‘discriminatie sinds 1971 bewerkt, eerst op basis van ‘ras’ en later ‘geaardheid’. Een lafheid die er toe leidt dat zelfs de Fries Nationale Partij evidente Waarheid niet durft uit te spreken. Allemansvriend zijn, en uiteindelijk niemandsvriend, gevangen in grenzeloosheid.

Dat is wat het nondiscriminatie-beginsel dus bewerkt: politisering van het sociale leven. Je kunt- steeds verder doorgevoerd- met elkaar dan niets meer regelen en ontregelen zonder een intermediair er tussen, genaamd De Staat in Den Haag en Brussel.

Dus wat je normaliter onderling zou oplossen, krijgt door criminalisering een politieke kleur, iets dat enkel via  ‘Het Recht’ is op te lossen. Je wilt graag baas in eigen brein zijn, maar nu bepalen opsporingsagenda’s bij het Openbaar Ministerie wat je zien mag, zeggen mag, op basis van politiek bepaalde categorieën als ‘geslacht’ welke groepen meer gelijk zijn dan anderen.

Zodra je van je identiteit dan meer maakt dan wat toeristische folklore, staan ze meteen op scherp. Zie de zaak tegen de blokkeer-Friezen. Je op je afkomst beroepen moet iets zijn dat je wat lacherig wegwuift, niet iets waar je een serieuze zaak van maakt. Daar helpt ‘discriminatie’ in het strafrecht bij.

Nu komt er op Koningsdag bij het stempelen van de Koning zijn Elfstedenkaart in Dokkum een travestiet op de voorgrond. Zoals ze eerder klimaatactivisten van Extinction Rebellion voor ze in het water lieten springen. Als iets nu niet Fries is, dan is dat wel een trafo, en mensen die zich op geaardheid en geslacht voorstaan. Doch mar gewoan!

• Word weer baas in eigen brein, en bestel mijn hoofdwerk daarover ‘Liever dood dan Slaaf, een Pelgrimstocht door de Friese Natuur op zoek naar Vrijheid’. 

Donatie bedrag:

€

Doneren