Het is vandaag 1 Mei, Beltane, de viering van het hoogtepunt van het Voorjaar. Er is vandaag geen chemtrailtje aan de lucht. Gisteren bezocht ondergetekende andermaal de Abdij van Egmond-Binnen.

Die laten heerlijk bier brouwen, de Sancti Adalberti, waar ondergetekende zijn Dagelijks Noodzakelijke Dosis (DND) en dat voor dierbaren aanschafte.

Uiteraard bezoek ik dan de magnifieke Kloostertuin op deze Oudste Grond van het West Friese christendom. Ditmaal ronkten er twee mega-warmtepompen, die dwars door de serene sfeer met vogelzang sneden met hun duurzaam geraas.

Een Klimaatmodel = Een Verdienmodel
Mensen zijn dubbelzinnige wezens, dat ze het Zijnde kunnen aantasten voor een Fantasme. Ze willen ‘het goede’ doen, deugen, maar kunnen daardoor de kern van hun zijn juist geweld aandoen. Dat je ‘het klimaat’ wilt redden,  iets dat niet bestaat, behalve als statistisch samenraapsel van klimatologen. En dat daarvoor het Stilteterras in een groenzone baadt in een bak lawaai.

Omdat je van de overheid en haar media leerde aannemen dat elektrificatie van je energiesysteem het zelfde is als ‘vergroening’. Al groeit er geen boompje of bloempje meer van.

Terwijl in de Stilte God vinden de kern is van de Benedictijnse traditie.

Zo zit ook het hele financieel stelsel overigens in elkaar, wat het zelfde is als het Beest-systeem, 666. Het maakt ‘welvaart’ mogelijk via geldcreatie ‘uit niets.’ Maar doordat het ‘uit niets’ geld maakt als economische bloedstroom, zuigt het ook alles naar zich toe om het op te slorpen, alles van Waarde dat weerloos is.

Het Klimaat is een verlengstuk van dat beestsysteem, bedoeld om Het Leven in het nu leeg te zuigen. Een Klimaatmodel is een Verdienmodel, zoals een Stikstofmodel Aerius ook niets is dan een Verdienmodel.

De Duitsers hadden Gelijk
Loop je eenmaal verder de kloostertuin in dan kom je tussen het groen weer terug bij die sfeer van Onthechting. Het idee dat alle menselijk bedrijf IJdelheid is. Dat jij ook straks niet meer bent dan een herinnering. En dat ook al snel niet meer, wanneer niemand je nog gedenkt.

Omdat alles stroomt. Dat is de Flux van de Natuur.

In de tuin wordt binnen een cirkel met Kruis ook as verstrooid van mensen die gingen hemelen. De dood harmonieert hier perfect met het Leven dat de Natuur brengt, alles dat weer bloeit en ieder jaar een wederopstanding beleeft.

Achter in de tuin liggen de Monniken begraven van De Abdij, die gingen hemelen.

Zo schrijvend met al die hoofdletters denk je dan: De Duitsers die hadden gelijk. Je moet onderwerpen en voorwerpen- Het Bestaande- met kapitalen schrijven. Zolang zijn ze hier niet, want alles vergaat. Dus in het Duits kun je pas gedenken, alsof je voor alles dat bestaat in een zin een Monument opzet.

Zodat je De Tijd moet nemen voor de Zin.

Wederopstanding van Het Leven
Op termijn of binnenkort zal de laatste monnik het licht uit doen, omdat bijna niemand nog deze op Diepe Overtuiging bouwende levenswijze verkiest. Zoals dat in bijna alle abdijen in Europa gebeurde.

Tenzij er weer een nieuwe generatie opstaat die een leven van Devotie verkiest. Uiteindelijk is dat onwaarschijnlijke toch de kern ook van het Evangelie: dat het onmogelijk lijkende werkelijkheid wordt, die Wedergeboorte na drie dagen in het graf.

Realisme is de dood in de pot, net als ‘objectiviteit’, dat je meent Het Leven in getallen te kunnen vangen. Het Evangelie leert je dat je niet te realistisch moet willen zijn, maar de poort voor het schijnbaar onmogelijke altijd open moet houden. Voor God, de Creator die heeft gemaakt wat je zelf niet had kunnen bedenken.

Zo kan een Abdij tot sterfhuis gedoemd lijken. Maar wie weet, welke maatschappelijke omkering en trend de rijen met novices laat aansluiten voor de kloosterdeur. Zo aantrekkelijk is ‘meedoen met het normale leven’ in de moderniteit niet.

Ik heb er lang over gedacht, mijn huis heette al De Abdij als ‘Studiecentrum voor Natuurlijke Historie’, ik zonderde mij al af van maatschappij en media. Tot ik Afke in de Abdijtuin van Egmond zoende, Trudy was met ons mee. Devotie moet geen zelfversterving zijn, dat je het Licht in jezelf uit leert doen, het brandende verlangen van Levensvuur moet leren doven zodat het je niet langer hindert. Niet Zijn, dat kan altijd nog.

Je moet het oprechte Verlangen hebben, de Roepstem horen.

Sola Natura
Twee jaar terug liep ondergetekende hier voor het laatst met Trudy, mijn christenhondje, toen ze dat nog net kon. Ze was op het einde van haar Hondjes-Latijn. Trudy was een Engel, bijna mens, die deze ‘Fool’ op de tarot bijstond op weg naar het leven dat hij nu mag leiden. Zolang dat is gegeven.

Het wezen van mijn werkzame bestaan is ‘procrastinating’, uitstellen wat je ‘eigenlijk’ moest doen, ook dit blog weer, iedere dag opnieuw, al achtduizend blogs afgelopen zestien jaar voor spek en bonen, ik ben er even niet, vertrouwend dat de Voorzienigheid mij voorziet.

Gelijk de Leliën des velds.

In de Kloostertuin is een Herinneringsboom geplant, waar mensen een steen bij kunnen leggen voor iemand die is gaan hemelen. Die koop je dan in de Abdijwinkel, want Benedictijnen willen economisch zelfvoorzienend zijn. Dan ben je ook geestelijk onafhankelijker. Vandaar dat Benedictijnen ook altijd bier maakten en verkochten.

Je kunt ook de naam van de Gehemelde in een gedenkboek schrijven. Daar had iemand in geschreven die de Oera Linda had gelezen, over de ‘echte’ Friese geschiedenis met WRALDA, de moedergodin.

Ik maakte daar een afbeelding van omdat deze niet aan Iemand is gewijd, een privé persoon die is verscheiden. Daarin mag je geen inbreuk maken. Maar het is bedoeld als openbaring gericht aan wie in het gedenkboek leest.

En zo zoekt ondergetekende de rek binnen de christelijke traditie. Daarin kreeg het heidense element van natuurverbondenheid steeds verder de overhand, zoals de Franciscanen dat al eerder deden. Terwijl het protestantse element, dat GELUL en Calvinistische zedenprekerij steeds verder op de achtergrond raakte.

En dan de hypocrisie van Tien Geboden. Gij zult niet doden, tenzij je dat doet in opdracht van De Staat of zelf JHWH bent. Wanneer je dan ’tienduizenden slaat’ (David), ben je een held waarvoor vrouwen rijdansen en ben je Man naar God’s hart.

Gij zult niet stelen, tenzij je bij De Bank werkt of de overheid. De Bijbel legitimeert het “doe niet zo als wij”-denken, dubbeldunk. Gij zult niet begeren ‘andermans’ vrouw of bezit, in 1 adem genoemd. Is een vrouw andermans bezit? Of een wezen van zichzelf?

Al die leerstelligheden, zekerheden afgeleid van andermans volksverhalen, zo ver in tijd en afstand. Liever Sola Natura dan Sola Scriptura. Gedachten en taal kunnen juist kluisters zijn waardoor je niet kunt Luisteren. Wat zegt God na alle Jobstijdingen tegen Job? Hou je kop.  Verbaas, Verwonder, heb Ontzag over datgene wat zoveel groter is dan ‘ik’, die huilende baby.

De Oera Linda – misschien wel een vondst van Francois Haverschmidt uit Foudgum en Eelco Verwijs (Jensma et al 2004)- speelde daar in de negentiende eeuw al op in: waarom moeten wij over onszelf leren via de verhalen van en over een ander ver volk, dat beweerde boven ieder uitverkoren te zijn.

Terwijl mijn eigen volk -de Friezen van West Frisia tot Noord Friesland- me zoveel dierbaarder is, al is het al eeuwen van haar wortels bestolen, de Friese Vrijheid en het gros van haar historische land.

JIJ doet er niet toe, Het Leven wel
Wat een overgang. Bezoek de Kloostertuin, en kijk dan eens op ‘sociale media’, Linkedin. Dat hellehol van mensen die met hun digitale persona willen signaleren ‘kijk/hoor mij, ik besta’.  Terwijl jij als ‘ik’ zo boeiend niet bent. Zeg liever ‘kijk hier, Het Bestaan’, dat mysterie dat de Wereld er is en niet niet is.

Shut Up!

Dat is wat de Abdij van Egmond op deze oude grond lijkt te zeggen. Het overstijgt het seculiere, dat wat één seculum, mensenleven beslaat van maximaal een centennium. Ik zou Linkedin daarom omdopen in ‘IJdel Streven’… Wat vreselijk dat je weer in die maalstroom mee moet, zo je geld moet verdienen met wat geschreeuw om aandacht op het internet.

In de duinen van de Derpers wemelde het van zingende nachtegalen, een vuurvlinder bezocht het Paradijsje van een vriend, natuurschilder die ook niet zonder de Natuur kan leven. En lekker bier in de Dagelijks Noodzakelijke Dosis. En Afke, Ma Bella Beltana.

Wat een mooie dag, Halleluja, ik ben een gezegend man.

• Waardeer ons proza en observeren met een donatie, klein of groot, ter verlichting van de aardse zorgen 

Donatie bedrag:

€

Doneren

• Bezoek mijn lezing ‘Liever dood dan Slaaf’ in Café de Kater  (06 25060190) op zondagavond 3 mei in Baard, of boek een inspirerende lezing voor je eigen kring of gezelschap via mijn ‘manager’ Afke Smit: 06 1505 6548