Na een bezoek bij onze broeder Henk Hakvoort die in terpdorpje Blessum logeert, raakten we eindelijk verzeild bij de nieuw gestichte Abdij van Nijkleaster, Westerhûs. Op de winderige kleivlakte van het Middelzeeland tussen Hilaard en Jorwert zoeken sinds 2022 nieuwe pelgrims weer God.

In de Redbadkerk van Jorwerd – in eigendom van museumstichting Alde Fryske Tsjerken– volgen ze wekelijks kerkdiensten. Zo wist dit tufstenen godshuis haar originele functie te behouden, als klankkast voor aanbidding van De Allerhoogste.

God de Vader heeft ons stukje van Moeder Aarde- het Friese Land- bijzonder gezegend. Het Vrouwelijk element blijkt onbenoemd wel degelijk aanwezig in de Drie-Eenheid zo ontdekken we vandaag.

Een Vrouwelijk Element in de Christelijke Vergelijking
Vannacht kreeg ondergetekende plots het Idee dat de drie-eenheid Vader-Zoon-Heilige Geest (de Logos en het voertuig daarvan) het Vrouwelijke Element onbenoemd laat. Maar nergens staat dat je het niet indirect kunt afleiden, want het hangt er gewoon onuitgesproken aanwezig tussen:

• De Materialisatie, Mater als in Moeder. (aarde)

De katholieken voegden Maria in de vergelijking als Moeder van De Zoon, om het onuitgesproken Gemis een vrouwvorm te geven. ‘De Zoon’ staat tegelijk voor De Menswording van God, die empathie met de Mens leert door zelf het Lijden te ondergaan.

Jezus noemt zich ook Zoon des Mensen/Mensenzoon. Mensen zijn de materialisatie van het Godsbeeld als ‘geschapen naar Zijn Beeld’, ze zijn daar idealiter toe geroepen. De Mens is onderdeel van de Aarde en Materie, dat ‘Moeder’, Mater als grondwoord heeft. Tellus Mater = de godin Moeder Aarde in het Latijn, Gaia in het Grieks.

En daar heb je Moeder Aarde dan als vanzelf terug in de Vergelijking, als onbenoemde aanwezige in de Drie-Eenheid.

Als de Grond die Vrucht voortbrengt na inblazing (inspiratie) door de Geest, een Idee van Arbeid en de Zegen van de Vader. Wat heeft de Vader aan een Idee, wanneer dat geen Materie kan worden, gestalte kan krijgen, en hij niet via de Godsmoeder een Zoon kan krijgen.

Iedere echte christelijke gemeenschap gaat respectvol ( = kennisvol) om met de Aarde, de grond, die we naar Genesis als Ommuurde Tuin mogen beheren, waarin je de chaos/onrede via cultivatie weert. Iedere gelovige groep mensen die zich toewijdt aan De Vader is Kerk. En die Kerk is weer de Bruid van Christus.

Ook weer vrouwelijk.

De nieuwe Christenheid lijkt dat onuitgesproken gemis explicieter op te vullen, door meer nadruk te leggen op ecologie, heelheid van de schepping, ook bij de Abdij van Himmerod in de Eifel. Kortom: Moeder Aarde. Waar zou God de Vader anders zijn zaadje kunnen planten dat tot bloei kan komen.

 Kapel fan de Alde Friezen
In een nieuw gebouwde Kapel van de Alde Friezen kun je in de open lucht tussen kloostermoppen mediteren, bidden en de Allerhoogste (her)vinden. Net als de Oude Friezen van de Hoge Middeleeuwen, die hun kloosters bouwden in het getijdengebied tussen zee en land om die woeste gronden te cultiveren tot Tuin die productief kan zijn.

Klooster-Lidlum, Oldeclooster, Bloemkamp, Monnikhuis, het Oude Friese zeekleiland is nog bezaaid met namen en referenties naar het kloosterverleden. Een abdij of vijftig bedekte het Friese land van West tot Oost Friesland. Volgens het principe Ora et Labora werden de zeearmen afgedamd, de kleivlaktes bedijkt en in cultuur gebracht.

Zo ontstonden productieve landbouwbedrijven als de Abdij van Aduard, die op zijn hoogtepunt wel zesduizend hectare landbouwgrond bezat. De overgang tot de Reformatie maakte daar in 1580 vrij abrupt een einde aan. Alle abdijen werden afgebroken.

Nijkleaster is nog de naam van een vrouwenklooster dat aan de overzijde van de Middelzee in Oostergo ontstond. Dat werd de naam van predikant Hinne Wagenaar’s initiatief om God in Jorwert te doen terugkeren. Ondergetekende liep in mei 2015 – hoogtepunt van het weidevogelseizoen- eens met hem en zijn ‘pelgrims’ mee over een weidepad van Jorwerd richting Baard.

Dat pad liep ondergetekende in April opnieuw, nu met mijn ‘aanstaande’ Afke, om bij Café De Kater in Baard uit te komen. En daar opende zich in de vorm van nieuwe eigenaren een nieuwe deur, met ons StrijdT-bier straks op de tap en de lezing van 3 Mei.

De Eenzamen
Wagenaar opende mij de ogen voor dit kloosterverleden, dat vervolgens prominent onderdeel werd van fotografisch hoofdwerk ‘Liever dood dan Slaaf’ (hoofdstuk 4, geen schetsjes met mobiel maar ‘het echte werk’), een pelgrimstocht door de Friese Natuur op zoek naar Vrijheid. De tweede druk daarvan kun je HIER bestellen. Toen in 2015 spraken ze al over het stichten van een nieuwe eucumenische kloostergemeenschap op deze bezielde zeeklei.

Mooi dat ze dat Idee (geest) dus fysiek hebben gerealiseerd, in Materie omgezet.

Ondergetekende wordt al dik twintig jaar aangetrokken door abdijen, het monnikenleven, die volle overgave aan het zoeken naar God in de stilte en eenzaamheid: Dat is ook wat Monnik betekent, Eenzame. De christelijke kloostertraditie ontstond in de vijfde eeuw aan het begin van de ‘donkere’ middeleeuwen.

De tijd van verval van het West Romeinse Rijk, de migratie van stammen, een tijd van chaos, en terugkeer van het Heidendom in Europa waar dat onder Constantijn was verdwenen.

Volgens Rod Dreher in ‘The Benedict Option’ zitten we nu weer op zo’n keerpunt in een post-christelijke maatschappij. Daarover zal ik morgen bij Café Weltschmerz een voordracht houden.

Ondergetekende nam elementen van het Abdij-ritme op in zijn werkzame leven. Zoals een werkschema in blokjes dat lijkt op de dagindeling van de monniken. Zo kon ondergetekende de meest productieve blogger van het Neerlands taalgebied zijn en een enorme hoeveelheid literatuur verstouwen.

 Van Islamsterdam naar Fryslân
Dat betaalt zich in parate kennis bij de voordrachten nu weer terug. Ook trok ondergetekende zich in 2011 bewust terug vanuit Islamsterdam naar het Friese platteland. We stopten met het luisteren van radio en het kijken van televisie. Het element ‘ascese’- wat letterlijk oefening betekent- pasten we toe in dagelijkse oefening van lichaam en geest, het dagelijks ochtendgebed met kaars aansteken.

We noemen onze eigen Bibliotheek nog steeds De Abdij, het Studiecentrum voor Natuurlijke Historie.

Andermaal blijkt dus hoe je schatplichtig aan een opvolging van mensen bent, ervaringen en inzichten waarvan anderen voertuig waren. Mensen die je met een idee inbliezen of dat bij je ontwaakten wat je intuïtief al zocht.

Zo komt er naast het element Ora (bid, geest) et Labora (Werk, Materie) dus ook het element Genade, Sola Gratia. Uw Genade is mij genoeg, Heer dank dat ik in dit Friese Land, Heilige Land leven mag en Afke – mijn Vrouwelijk Element- hier naar toe mocht brengen, en leer haar ook de kracht van de veelzeggende Stilte.

• Maak het mogelijk om onze reportages te maken, de onkosten (benzine, boeken) te dekken met een bijdrage voor je Studiecentrum voor Natuurlijke Historie. 

Donatie bedrag:

€

Doneren

• Of nog beter: schaf je eigen exemplaar aan van Liever dood dan Slaaf, een Pelgrimstocht door de Friese Natuur op zoek naar Vrijheid, via www.lieverdooddanslaaf.com. Geen schetsjes op het mobieltje zoals hierboven, maar het Echte Werk

PS: Nijkleaster is oorspronkelijk PKN en wel heel erg ‘linkse kerk’, Kijk ons Deugen. Maar dan, iedere gek zijn gebrek en ze hebben dit mooi wel gerealiseerd. Wanneer ze hun thuisbatterij bij de Abdij realiseren zijn ze ook nog eens energie-onafhankelijker, terwijl jij dan zou gaan zeuren dat de klimaatleugen enz enz.  Verbreek de Stilte dus niet tenzij je deze verbetert. En Het Huis van mijn Vader heeft vele Kamers, aldus de Heiland. Dus wil je een andere Orde, dan sticht je die zelf.

• Steun mijn onderzoek naar De Klimaatzwendel (het klimaat, een financieel product) met een tikkie.