Badly behaved poets, waaronder de Schotse dichter Robert Burns
In het bergdorpje Barga vielen we met onze neus in de boter. Schotse boter, tot onze verrassing want het dorp vierde een Schotse week, inclusief optochten met een drumband van het Isle of Skye en bagpipers in Schotse ruit. Plots zit je als noorderling weer tussen geestverwanten, ze zagen mijn tanktop met ‘Leaver dea as Slaef’, dachten dat ik ook Schots was en konden zich van harte in het motto vinden. Friezen en Schotten kunnen goed met elkaar.
Intocht van bagpipers
Het ‘meest Schotse dorp van Italië’ raakte met Schotland verbonden doordat in de negentiende eeuw veel inwoners van Barga richting Glasgow emigreerden voor werk in de opkomende industrie.
De tijdelijke nieuwe burgemeester van Barga uit Schotland
Toen dat werk er op zat kwamen ze weer terug, vaak met aangetrouwde Schotse familie. Daardoor hebben veel inwoners van dit Toscaanse bergdorp nu Schotse verwanten. In deze week komt een eigen ‘burgemeester’ uit Schotland over.
Barga ligt verder lui in de zon te stomen
Zo Toscaans kun je het hebben
Alles dat je van een romantisch Italiaans bergdorp verlangt
De Dome op de top van het dorp
Overal kijkhoekjes voor in de vakantiefolder, maar dan wonen hier gewoon dagelijks mensen (met Schotse roots)
Dus werden de fusten bier aangevoerd, de doedelzakken klonken, regenachtige Noord-eilanders vulden de straten van het verder zo zuidelijke en archetypische Toscaanse bergdorp, dat er lui in de zon lag heet te zijn. Iedereen waaierde met menukaarten en alles dat lucht verplaatst in het gezicht, zweetplekken drukten zich af in de kleding.
In de ochtend hadden we nog een opname gemaakt voor Café Weltschmerz. Die aflevering gaat over de vraag of Middeleeuwers in veel opzichten niet verder ontwikkeld waren dan wij nu.
De hoge kunst in bouwwerken, beeldhouwen, schilderkunst, alles dat dit land toen voortbracht. Boticelli, Leonardo da Vinci, Michelangelo. Dat is daarna niet meer geëvenaard. Met beperktere middelen haalden mensen meer uit zichzelf, maar dan niet voor zichzelf tot meerdere eer en glorie van het ego en het tijdelijke eigen bestaan, maar ten dienste van het Grotere Geheel, geladen met spiritueel besef.
Hoe klassiek wil je het hebben
Op het terras in Barga kwam een Nederlands stel naast ons te zitten, en die bleken mijn boekencolumns bij Weltschmerz te volgen en waarderen. Dat je weet te verwoorden wat zij wel voelen, maar je moet er ook de tekst voor kunnen formuleren. Hoe groot is de kans?… Het overkomt ons steeds, in meerdere uithoeken van Europa. Dat krijg je als B-BN’er, beetje bekende Nederlander die voor de liefhebber een buitenkans is.
Gun je ons wat vakantiegeld, dan kun je hieronder een duit in de collectezak doen. Na een jaar lang van hot naar her rijden en op markten staan hebben we dit wel eens verdiend. Ik heb zelfs een lamme rechter schrijfarm van de miljoenen aanslagen op het toetsenbord inclusief schuiven over de muis van de Mac. Dus houden we het hier vandaag even bij.